24° I-IX. AnOBIIPAE. — II. XyLETINUS. — 12. I.ASIODF.RMA. — MeSOCOELOPUS. 



3 Hals.scliil(i ict.s .smaller il:iii ilc deksciüldcn, matig gcwclfii; van liovcn 'gezien, naar voren sterk 

 versmald, met zwaU afgeronde, sterk naar beneden getrokken zijden; zeer zelden niet eene 

 liinc middellijn. Lang-ovaal, zwart of donkerbruin , weinig glanzig; nitcrst lijn, gccigranw, 

 zijdcglanzig bebaard; sprieten en pooten roodgeel; soms de zijden van bet balsscbild en de 

 uiterste rand der dekscbildcn roestrood; zelden bei scbildje en de SLhouderbuilen roodaLMitig 

 (ab. c. scutcUaris Scbilsky). Dekschilden vrij diep gestreept. Lengte s',— 3j mm. Zij ontwikkelt 

 zicli uit w-ilgen- en ap|)elbont. Niet inlandscli. In lielgie, Oldenburg en Westfalen. 



(pectinatns F.) 



Ilalsscliild zoo breed als- of iets breeder dan de dekscliilden, van voren naar acbteren sterk ge- 

 welfd; van boven gezien, met sterk afgeronde zijden. Lichaam breed en plomp, kort, gewelfd; 

 geheel zwart, alleen de schenen en tar.sen roodachtig; zeer lijn, zijdcglanzig beliaard. Dekscbil- 

 dcn slechts weinig langer dan te zanien breed, aan de basis liet breedst; met duidelijke schouder- 

 buil en lijnc siippellijuen; de vlakke lusschcnniimten lijn gechagrineerd en van ingestoken stip- 

 pels voorzien. Sprieten bij het <? kaïnvormig, bij het S zwakker gezaagd. Bij het J het niieinde 

 van het laatste sterniet met twee zwakke, gewoonlijk samenhangende, korreltjes. Lengte 

 3 — 3^ mm. Verbreid in de duinstreken op Sali.\ repens. April — Juli; ook op verscheidene 

 plaatsen in Gelderland en naar het schijnt ook op CalUina vnigaris. . 3. laticollis Dl'ts. 



12. Lasioderiuii Slephens. 



Dit geflits is zeer vencant aan Xyletitius, doch onderscheidt zich vooral door 

 het ontbreken der strepen op de dekschilden en doordat kop en halsschild meer naar 

 onderen kunnen gebof^en ivorden. Lichaam eivormig. Sprieten ii-ledij,'. Kop groot, met 

 vlak gewelfd., glad voorhoofd ; zeer diep in het halsschild verzonken; in de rust altijd 

 naar onderen gericht en in een tot aan den voorrand reikendcn , hoog geranden , diepen 

 indruk van den prothora.v inlegiaar , alsook tegen eene fijne verheven divarslijn achter 

 het midden van het metasternum aanliggend. Halsschild met volkomen afgeronde achter- 

 hoeken , de zijden sterk afwaarts gericht. Eindlid der kaaktasters geleidelijk toegespitst, 

 ruim zoo latig als de voorafgaande 3 leedjes te zamen. Sprieten en tarsen iets slanker 

 dan bij Xy lef inus.- — ■ De soorten van dit genus leven in het merg van kruidachtige 

 planten , in Zuid- Europa o. a. in distels. Een paar soorten leven in tabak. - De ont- 

 wikkeling van L. serricorne {laeve) werd door liitzema Bos, de larve van Red- 

 ten bac her i door Xambeu beschreven 



Van de 11 Europcesche soorten ko/nen i in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Het 3e sjirietlid duidelijk langer dan het 2c. Het 2e lid der achtertarsen weinig korter dan het 

 ic, zoolang als de volgende twee leedjes te zamen (Sub-gen. Pseudocbina J. Duv.). 

 Halsschild sterk verbreed', de zijden met de basis eene gebogen lijn, tot aan de voorhoeken, 

 vormend. Donker roodbruin, dicht, zijdcglanzig, grauw behaard ; het uiteinde der dekschilden 

 lichter; sprieten en pooten roodgeel. IJovcnzijde lijn bestippeld. Dekschilden de helft langer 

 dan te zamen breed. Lengte 3} -45 mm. Niet inlandsch i). In Duitschland (Rijnprov."). 



(testaceum Redt., cyphonoidcs Mnraw., fidvescens Mids.) (Re d ten bac h er i lïach) 

 Het 3e sprietlid nauwelijks zoo lang als het 2e Het 2c lid der achtcrtarsen \ zoo lang als het 

 ie, niet langer dan het 3e (Sub-gen. Hyi'ora Muls.). Halsschild sterk verbreed, de zijden 

 nagenoeg in dezelfde richting mei de rcciite basis tot aan de voorlioeken doorloopcnd ; de voor- 

 rand reclit. Licht roodbruin ; dichter en fijner geelgrauw behaard , veelal gedeeltelijk afgewrevcn ; 

 sprieten en pooten roodgeel. Bovenzijde uiterst lijn en dicht, veel lijner dan bij Redten- 

 bacheri bestippeld. Ook korter en meer gedrongen. Lengte 2— 3^ mm. Deze soort, welke 

 uit Amerika afkomstig is, werd nu en dan in bundels droge taiiak.sbladen en in Manilla- 

 sigaren aangeirollcn; zij is alsdan zeer schadelijk, daar de larven gangen vreten dwars door de 

 laliaksbladen; ook werd zij in ccnc bus met gedroogde appelen en in aardnotenmcel gevonden. 



(testaceum Dfts.,? laeve III. 2)) i. serricorne F. 



V. Tribus DoRCrt TO.M I N I. 



Mesocoelopus Jacq. Du val. 



Sprieten w-ledig , gezaagd ., de cindleedjcs niet vergroot. Voorhoof d breed. Oogen zeer 

 flauiv uitgcrand. Lichaam eivormig. Halsschild verbreed, aan de basis, voor het schildje, 



1) l-'ni uil t:il>«k vi-rkri'pi-n c\piiii)ln:ir v:iii L, sr r r i.tj r m- wü.-; li'ii .iiin-irlitp als UimIii- iihaelipri pe<lptpriiiin''<'r(l, 



2) M. i, iN Iii-l nii'l uiiw;i;irMlil)lllilk dal J.- 1 ;u' v .- Hl. syiiolli is »:in siTritMi ril i' !■'. en tpsluci-iliii Pils. Tyitisiilii' 



.•xi'iii|.l:ii<-ii v;iii l";i],riritis InM.ni :i:iii ./. Stliil^ky lAvrlifiii vrrsc Iiiifl ihtl dr simrl iiiiti-l 1 Ifii s.' rri i:u rili- F. 



