LX. Tenebrionidae. 247 



Clypciis vnn vnrcii (litp, doch smal iiicm;niiul ui' iiigusiicdeii. Kin (Ickcchiiiraiuling niet gcliccl 

 opviillc'iul ^ S 



4 Kin de kceUiitraiuiing niet gelieel (ipvcillend, daardoor de acliterkakcn onbedekt. . I. Blaptini. 

 Kin de kechiitranding geliccl opvnllend, daardoor de acliterkakcn geheel licdekt 1). II. Asidini. 



5 Voor- en veelal ook de [niddcltarsen hij het <? verbreed en op de onderzijde met een diclu^ 



vilt bekleed. Dekschildcn met duidelijke stippellijnen of stippelrijen 2) . . . UI. Pedmmi. 

 Voortarsen in beide seksen gewoon. Dekschilden met breede langsribben, waartegen aan wecrs-^ 

 zijden glanzige bidtjes; of wel dicht, verward bcstippcid en ondnidclijk rimpelig 2). IV. Opatrini. 



6 Voorpootcn niet tot graven ingericht, de voorschenen slank en dun V. Crypticini. 



Voorpooten tot graven ingericht, de voorsclicnen naar het uiteinde sterk verbreed (Fig. yiH.^ 



VI. Trachyscelini. 



- Metasternnm veel langer dan het mesosternnin. Sprieten hetzij geleidelijk verdikt of met duidelijk 

 grootere eindleedjes; de laatste leedjes zoo breed als- of nog breeder dan lang. Voortarsen 



in beide seksen gewoon " 



Metasterniim niet of slechts weinig langer dan het mcsosternum; zelden langer, in welk geval 

 de voortarsen bij het ,? verbreed zijn. Sprieten draadvormig, zeer zelden slechts iets naar 

 het uiteinde verdikt, de laatste leedjes nagenoeg altijd langer dan breed. Clypens van voren 

 afgeknot, breed uitgerand of afgerond, meestal zeer kort. Tarsen op de onderzijde dicht_ 

 behaard <jf viltig, die der voortarsen bij het ^ altijd verbreed XI. Helopmi. 



8 Prosternnm kort. Lichaam meestal kort-civorraig, meer of minder gewelfd. Tiochantinen der 



middelcoxac duidelijk 9 



Prosternmn lang. Lichaam meer of minder lang gestrekt, gewoonlijk eenigszins vlak; bij H y- 

 popbloeus lang en smal, een weinig gewelfd. Oogen niet uitpuilend 10 



9 Mondrand op de onderzijde van den kop sterk uitpuilend, zoodat daarachter eene dwarsgroef 



voorhanden is. Lichaai'n meer of minder gestrekt, of iets meer verkort. Halsschild met breeder 

 of smaller afgezetten-, meer of minder duidelijk gekartclden of getanden zijrand. Deksclnlden 

 met parallele zijden. Uuvcnzijde zeer ruw, de dekschilden met grove slippclrijen en kiel-^ 

 vormige tusschenruimtcn VII. BoUtophagim. 



Mondrand gewoon. Lichaam ovaal, eirond of elliinisch. Halsvchild met gewonen, gaafrandigen 

 zijrand, slechts met eene scherpkantige randlijn. Dekschildcn aan de zijden meer oi niindcr_ 

 sterk afgerond. Bovenzijde eflfen, de dekschilden met gewone stippelrijen . VIII. Dlaperim. 

 10 Trochantinen der middelcoxac niet zichtbaar. Kop meer of minder tot aan de oogen in het^ 

 halsschild teruggetrokken. De laatste sprietleedjes nog altijd breeder dan lang . IX. Ulomini. 



Trochantinen der middelcoxac duidelijk. Kop meer of minder lutstekend, nimmer tot aan de 

 oogen teruggetrokken. De laatste sprietleedjes zoo lang als breed. Tarsen op de onderzijde 

 zwak behaard X. Tenebrionini. 



I. Tribus Blaptini. 



Bevat slechts het genus '• Blaps. 



II. Tribus Asidini. 



Bevat slechts het genus (Asida.) 



III. Tribus P E D i N i N i. 



Kin met eene langskiel over het midden. Epipleurcu der dekschilden veelal niet tot aan het 



uiteinde reikend (Pedinina) (Pedinus.J) 



Kin vlak. Epipleurcn der dekschilden tot aan het uiteinde reikend (Dendarina). 



2. Olocrates. 



IV. Tribus Opatrini. 



Eindlid der kaaktasters bijlvormig. Voorschenen naar het uiteinde geleidelijk verbreed en 

 bovendien aan den buiten-tophock iets tandvormig uitgetrokken. Voortzetting van het eerste 



1) Allhans bij livX Eurojiei-'sclie genus Asida. 



•2) Althans bij de in ons gebii-d vuurkomende sooi-leu. 



