252 LX. Tenebrionidae. — 2. Olocrates. — 3. Opatrum. 



2. Olocrates Muls. el Rey 



(O m o era t CS Muls., Heliopailics Muls. pars) 



Clypcus smal en iliep uit,i^crand. Sprieten kort , naar het uiteinde iets verbreed. 

 Oogcn door de %vangcn ,!,'ehcel doorsneden en daardoor middendoor gedeeld. Eindlid der 

 kaaktasters kort en dik , af geknot , eenigszins hijlvormig. Kin vlak , zonder langskiel 

 Halssehild veel b reeder dan lang, met scherpe achterhoeken en uitgesneden voor rand. 

 Dekschilden zoo breed als het halssehild: alleen met ware epipleuren , die tot aan den 

 naadhoek doorloopen en aldaar aaneenstooten Prosterntim tusschen de vooreoxae in een 

 stomphoekig uitsteeksel verlengd. Voortzetting van het eerste stern iet tusschen de aehter- 

 co.xae zeer breed , van voren afgeknot. Voorschenen naar het uiteinde geleidelijk sterk 

 verbreed, de buiten-tophoek afgerond Bij het S de voortarsen verbreed en op de onder- 

 zijde met een dicht vilt bekleed ; veelal ook de middeltarsen verbreed , op de onderzijde 

 hetzij met borstels bezet of lang viltig behaard ; bovendien zijn veelal de middel- en 

 achterdijen op de onderzijde viltig behaard en de middel- en achterschenen getvoonlijk 

 dikker dan bij het ; / ook vertoont het achterlijf een groot en , vlakken indruk , bij het 

 5 daarentegen is het gewelfd of hoogstens afgeplat. 



Van de 13 Europcesche soorten komt i in Nederland voor. 



Zwarr, tamelijk glanzig. Kop en halsschiKi dicht en diep besti|)pcld. Zijrand van liet lialsscliild, 

 voor de reclite aclitcrhueken, duidelijk iiitgebugcn. DekschiKÏeii met grove stippclrijen ; du 

 tussclienriiimten afwisselend iets verheven en eenigszins rimpelig liestippcld; de zijrand aan 

 de basis verdikt, verbreed en o|nvaarts gerieht, waardoor zij, van boven gezien, tot op \ 

 ongeveer van de lengte der dekschilden zichtbaar is. Bij het ^ de middelschenen sterk ver- 

 dikt; de middeltarsen 0|) de onderzijde lang, geel viltig behaard; athtertarscn op de onder- 

 zijde met twee rijen gele haren; ook de middel- en achterdijen van onderen en de middel- 

 en achterschenen van binnen lang, geel, behaard; nog zijn bij het $ de dekschilden naar 

 verhouding smaller dan bij het % en de voordijen iets dikker. Lengte 7 — 8 mm. Geineen op 

 de laatste duinenrij op het zand, onder steenen en ttisschen helmzoden. De larve, welke door 

 Pen'is, TlioDisuii en Schiodtc beschreven is, leelt aan helm i. gibbus F. 



IV. Tribus O p A T R I N I. 



.3. Opatrum Fabr. 



Kop zifivaarts , vóór de oogen , eenigszins hoekig verbreed. Clypeus smal en diep 

 uitgesneden. Sprieten kort, naar het uiteinde eenigszins i'erdikt. Bovenlip uitgerand. 

 Voorkaken kort , krachtig ontwikkeld , aan den top 2-tandig. Achterkaken met t'ivee 

 hoornachtige, aan het uiteinde lang gebaarde lobben,- de binnenlob met een grooten , 

 sterk gekromden hoornhaak. Eindlid der kaaktasters bijlvormig. Kin klein de keeluit- 

 randing niet geheel opvullend. Eindlid der liptasters kort-eivormig. Halssehild aan 

 7veerszijdcu van de basis sterk uitgerand ; aan de basis hetzij duidelijk brecder dan de 

 dekschilden aan de schouders, hetzij van dezelfde breedte {O. sabulosujii), of zelfs 

 smaller. Dekschilden gnvoonlijk met zeer fijnen zijrand, ".celke hoogstens, van boven 

 gezien, van voren, zelden (O. sabulosnm, vooral bij het i) daarentegen over de 

 geheelc lengte zichtbaar is. De sculptuur der dekschilden is noe; al veranderlijk ; 

 vooreerst is de geheelc oppervlal^tc tamelijk gelijkmatig gekorreld , soms mei zivakke 

 langsstrepcn ; dan treden duidelijke stippellijnen op en tusschen elke twee stippels dezer 

 lijnen verheft zich een grove korrel ; deze grove korrelrij is soms nog alleen over van 

 de geheelc stippellijn ; verheffen zich nu de afwisselende tusschenruimten tot langsribben, 

 dan leggen zich veelal deze grove korrels der langslijnen aan weerszijden tegen de ribben 

 aan en veroorzaken daardoor eene eigenaardige , onregelmatige , uitgezakte vorming van 

 dezen De tusschenruimten zijn altijd met talrijke , fijne korreltjes bezet. De epipleuren 

 der dekschilden loopcii niet tot iian het uiteinde door , zij zi/n dan eens meer , dan eens 

 minder naar achteren ver s ma lil : in het eerste geval, ook met de naasthij liggende 

 tusschenruiinte , meer op de onder zi/' de gelegen. Vleugels in den regel rudimentair ; 

 sommige exemplaren vertoonen verkorte vleugels. Voortzetting van het eerste sterniet 



