LX. Tenebrionidae. — Bolitophagus. — 7. Eledona. 255 



door eene fijne, gebogeyi lijn, van het voorhoofd gescheiden ; de oppervlakte veelal met 

 oneffenheden , 'd'elke bij het S soms meer ontwikkeld zijn. Sprieten naar het uiteinde 

 geleidelijk verdikt, onder den kopratul ingeplant. Mondrand op de onderzijde van den 

 kop sterk uitpuilend , zoodat daarachter eene divarsgroef voorhanden is. Voorkakcn tnct 

 twee stompe tandjes aan deti binnenrand. AcJiterkaken met twee lobben , de /dnnenlob 

 klein. Eindlid der tasters eivormig , van voren uitgerand Halsschild veel brecder dan 

 lang; met breed afgezetten , gckartelden of gelanden zijrajid ; de voor rand meer of 

 minder diep uitgesneden. Dckschilden met parallele zijden , scherpe schouderhoeken , 

 breede epipleuren die tot aan den naadhoek doorloopen , diepe stippellijnen en ribvormig 

 verheven tusschenruimten. Mesosternum met eene meer of minder duidelijke , driehoekige 

 groef tot het ingrijpen van. een stomp uitsteeksel van het prosternum. Poolen vrij dun ; 

 troehantinen der middel coxac duidelijk; schenen aan den buitenkant ongetand , zonder 

 duidelijke eindsporen. Gevleugeld. 



De soorten van dit genus leven in boomzwamtnen. — De larve van B. reticu- 

 latus is door Ferris , Leizner , Curtis , Mulsant, Schiodte en Thomson, de pop door 

 Perris , Sehiödte en Thomson; de larve en pop van ar malus door Per ris en Schiodte 

 beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten komen 2 /// /;(•/ aangrenzend gebied voor. 



Voorrand van den clypeus gaal'. De zijrand van halsschild en dckschilden zwal; geUarteld. 

 Voorlioeken van het halsschild naar voren scheri) uitgetrokken, de zijden voor de doorn- 

 achtige achterhoeken uitgebogen. Schenen op de achterzijde gegroefd. Sprieten naar het 

 uiteinde sterk verdikt. Halsschild weinig breeder dan de kop. Lichaam tamelijk gestrekt, 

 zwart, dol'; onuitgeklenrde exemplaren bruin of geelachtig. De stippels op de dekschilden, 

 vooral naar de zijden, groot, langwerpig, als groefjes; de ribvorniige tusschenruiniten lijn, 

 niet of slechts hier en daar iets onderbroken. Pooten vrij lang, de voorsclicueu met twee 

 kleine eindsporen; de middel- en achtcrschenen alleen bij het $ met eene kleine eind- 

 spoor. Bij het $ het 3e — 7e sprietlid met lange, witte franjeharen; ook de middel- en achter- 

 dijen bewimperd. Lengte 65 -7 mm. In boomzwainmeu, vooral van beuken en dennen. Niet 

 inlandsch. Zij zou in de nabijheid van Hamburg gevangen zijn. (crenatus F.) (re tic tl la tns L.) 



■Voorrand van den clypeus, de zijrand van halsschild en dekschilden grof getand of gezaagd; 

 ook op den clypeus met eene dwarsrij van scherpe bultjes, welke bij het cf meer ontwikkeld 

 zijn. 'Voorhocken van het halsschild niet uitgetrokken, de zijden voor de achterhoeken niet 

 uitgebogen, zoodat de achterhoeken eigenlijk niet aangeduid zijn; ook sluit de basis met 

 een smal gedeelte tegen de dekschilden aan; de opjiervlakte is met scherpe korrels bezet. 

 De langsribhen der dekschilden zijn ook scherp gezaagd. Schenen niet gegroeid. Lichaam 

 klein, kort en tamelijk breed, bruin of roodbruin, dof; in habitus en grootte aan Eledona 

 herinnerend. Lengte 2J-3 mm. In Polyporus van beuken. Niet inlandsch. Zij zou bij Diis- 

 seldorf en Hamburg gevangen zijn i) (armatus Panz.) 



7. Eledoua Latr. 



Dit genus is zeer verwant aan Bolitophagus, doch zijn de sprieten nog sterker 

 naar het uiteinde verbreed, zoodai de eindleedjes meer of minder eene knots vormen. 

 De oogen worden door de wangen slechts tot op de helft doorsneden. Halsschild met 

 smal afgezette, onduidelijk gekartelde zijden; met den geheelen achter rand tegen de 

 dekschilden aansluitend. JDekschilden cenigszins met die van Bolitophagus armatus 

 overeenkomende , met veel smallere epipleuren , welke hoogstens zoo breed zijn als de 

 episternen van den metathorax ; de stippels der langsst repen matig .groot en de langs- 

 ribben der tusschenruimten gelijkmatig, fijn, niet onderbroken en niet gezaagd. Pro- 

 sternum voor de voorcoxae eeni^szins gekield. Pooten vrij kort. Levenswijze als bij 

 Bolitophagus. 



Van de 3 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Deze soort herinnert in habitus, grootte en kleur aan Bol i t o plia g us arma t ns. Zwartbrnin of 

 roodbruin, dof. Halsschild vrij sterk gewelfd; bij het S in de middellijn langer, de zijden 

 duidelijk korter dan de middellijn, zwakker afgerond en bijna niet afgezet; bij het <? korter. 



1) Deïe suürt wordt Züiidei' twijlt-l meermalen niet lüeduna agaricula verward. 



