LX. Tenebkionidae. — 19. Tenebrio. — 20. Nalassus. 265 



brccdcr il;'.ii ilc :iinlLTc;n cii mucstal met grovere, verspreide ücippels of ruilimemaire stippel- 

 rijen. Vo.irscliciieii liii liet f naiir binnen niet getand, sterker gebogen dan bij bet $ en op 

 de binnen/ijile dicbi 'behaard (Snlo-geii. Tenebrio i. s|>., Menedtio Motscli.) .... 2 



Liebaani met iets afgeronde zijden en daardoor meer elliptisch. Kin met een langsimlrnk naast 

 den zijrand. Clypeiis door drie rechte lijnen begrensd. Schildje eenigszins balt-cirkelvorniig. 

 Ilalsscinld, behalve de lijne hestippeling, aan de zijden met gruotere, verspreide navelsiippcls; 

 zonder indrnk of dikken rand aan de basis. Het 7e tot loe sprictlid verbreed. Alle tnssehen- 

 ruimten op de deksehilden van gelijke breedte. Alle dijen gelijk; voorschenen recht, bij bet ^ 

 op de binnenzijde in bet midden met twee of meer tandjes (Sidi-gen. Nea t us Le C.).l'ekz\vart 

 of pekbrnin, "glanzig. Halsschild bijna tweemaal zoo breed als lang. Tnsscbenrniniten der 

 dnidelijkc stippellijnen op de deksdnlden niet zeer dicht bestippeld. Deze soort gelijkt 

 overigens bet meest op nioliior, de slapen zijn eveneens zeer kort, doch de oogen iets 

 verder doorsneden ; de sprieten iets korter en naar het niteindc duidelijk verbreed; de voort- 

 zetting van het ie sterniet tnsscben de achtercoxae aan den top breedcr en meer afgerond. 

 Len"ic 12 — 14 mm. In vermolmde eikenstronken. Niet inlandscb. In Oldenburg en bij Hamburg. 

 " (transversalis Dfts.) (picipes Ilerbst) 



2 Eindlid der sprieten verbreed, korter dan breed. Halsschild weinig breedcr dan lang, voor 



den basaalindridt met eene bultig verbeven dwarsstrook. Bovenzijde dof. De groef op de 

 binnenzijde der voordijen eindigt bij bet $ in een klein stomp tandje. Pekzwart of pekbruin. 3 



Eindlid der siirieten ovaal, ongeveer zoo lang als breed, duidelijk langer dan het voorlaatste 

 lid. Halsschild diddelijk breeder dan lang, zonder bultig verbeven dwarsstrook voor den 

 basaalindruk of deze "is zeer llauw aangeduid; matig dicbt bestippeld; aan weerszijden van 

 den achterrand flauw uitgebogen; de voor- en achterhoeken nagenoeg recht. Pekzwart of 

 pekbruin, onuitgekleurde exemplaren roestrood of geelrood; eenigszins glanzig. Tusschen- 

 ruimten der, veelal weinig duidelijk bestippelde, langsstrepen vrij dicht, doch niet korrelig 

 of rimpelig bestippeld. Oogen ongeveer tot aan bet midden doorsneden. Voordijen iets meer 

 verdikt ilan de overigen, bij het J' nog sterker verdikt, doch zonder stompen tand op de 

 onderzijde; voorsebenen langer en sterker gebogen dan bij het $ en op de binnenzijde be- 

 winiperd. Lengte iiJ— 18 mm. De „nieeltor". Zeer gemeen in meelvoorraad en brot)dafv.il, 

 in molens en bakkerijen soms schadelijk; ook wel in boommolm. De larven („meelwormen") 

 worden veelal als voeder voor insecten-etende vogels gekweekt, zij vcrpofipen in Juli. De 

 ontwikkeling duurt gewoonlijk 2 jaren, zeldzamer 1 jaar 1. molitor L. 



3 Voorrand der keel aan weerszijden tandvormig uitgetrokken. Clypens fijner en spaarzamer 



bestippeld dan bet voorhoofd. De zijden van het halsschild van achteren iets uitgcrand, 

 daardoor de achterhoeken spits naar buiten gericht; ook de voorhoeken spits. Deksehilden 

 met, vooral naar voren, duidelijke stippellijnen; de tusscbenruimten gecbagrineerd en lijn 

 korrelig bestippeld. Halsscliild matig dicht bestippeld, de stippels klein en oppervlakkig; de 

 tusscbenruimten der stippels op de schijf grooter dan de stippels zelf. Het 3e sprictlid iets 

 meer dan tweemaal zoo lang als bet 2e. Overigens komt deze soort met (jbscurns overeen. 

 Lengte 16—18 mm. Niet iidandscb. In Noord- en Middel-Europa, zeer zeldzaam. 



(o p a c tl s Dfts.) 



Voorrand der keel niet tandvormig uitgetrokken. CIy|icus even dicbt en sterk bestippeld als 

 het voorhoofd. De zijden van bet slechts zwak vcrbreede balsscliild van acbtercn nauwelijks 

 nitgerand; de achterboekcn recht, soms eenigszins spits; de voorhoeken recht. Deksehilden 

 met gewoonlijk onduidelijk bestippelde langsstrepen; de tiisschenrnimten uiterst dicht, rim- 

 pelig bestippeld, met sporen van rijen korreltjes. Halsschild gelijkmatig en meestal uiterst 

 dicbt bestippeld, de tusscbenruimten veel kleiner dan de stippels zelf. Het 3e sprictlid driemaal 

 zoo lang als het 2e. Deze soort is ineer gestrekt dan molitor, dof, met langere slapen. 

 Lengte 13 — 18 mm. Levenswijze als bij molitor, in brood en meel. Zeldzaam ; Den Haag, 

 metinol i tor gekweekt; in Rotterdam uit Amerikaanscbe tabak. Zij komt ook voor in eiken- 

 molm en in kippenhokken uit voeder 2. obscurus F. 



XI. Tribus H E L o p I N 1. 



20. Nalassus Muls. 1) 



Sprieten naar het uiteinde ^i^'^e/eide/ijk , doel: weini,i^^ Ter dikt ; l'ij het i meestal 

 langer dan bij het ?, het eindlid slanker. Clypens van -voren afyeknot, ini^vdn/kt en 



1) Hel voorkoiUPii van Hilulis (Slf uo lua il laiii|.e!. E. iu Weslfali'ii tii in llelgii- is icei- Iwijlfki.iill;; 



