206 LX. Tenebrionidae. — 20. Nalassus. 



doo>- eene dwarsgroef i'an het voorlioofd ;^cscheidc7i Oogcn van voren Jïauw uilgcrand ; 

 de kop op de onderzijde aan weerszijden met eene meer of minder duideUjke groef , 

 'iceike van den onderrand der 00i;en ontsprini^t. Bove7ilip vooruitstekend ^ door een ver- 

 binditigsvlies aan den elypeus gehecht. Voorkaken aan den top meer of minder duidelijk 

 2 tandig. Lichaam ovaal of iangwerpig-ovaal. Halsschild breeder dan lang, van voren 

 veel, bij het Sub-gen. Xanthomus Muls. slechts weinig smaller dan van achteren, de 

 achterhoeken meer of minder scherp aangeduid , de basis aan weerszijden flauw uitge- 

 rand ; de onderzijde aan de zijden meer of minder langsrimpelig. Schildje driehoekig. 

 Dcksehilden eenigszins puntig uitloopend , met meer of minder scherpe sehouderhoeken 

 en scherpe stippellijnen ; de epipleuren naar achteren geleidelijk versmald, tot aan het 

 laatste stern iet doorloopend. Ongevleugeld. Mesosternum kort. Achterlijf met eene duidelijke, 

 vliezige verbindingshuid tusschen het y , \e en 56' stcrniet ; aan de zijden nagenoeg tot 

 op de basis van het anale sterniet gerand. Poolen matig lang; voordijen ongetand.. 

 voorschenen recht, niet getand; tarsen op de onderzijde dicht behaard, bij het S de 

 meer of minder sterk verbreede voor- en soms ook de middeltarsen meer viltig. Bij enkele 

 soorten vertoont het $ op het midden van het eerste, zeldzamer ook op het 2e sterniet 

 eene meer of minder dichte beharing. Bij het i is het lichaam meer gestrekt , met 

 UI in der buikige dcksehilden dan bij het ï. 



De soorten van dit genus herinneren in habitus veelal aan . 4 m a r a- of Har pain s- 

 soorten : zij leven achter boomschors eii tusschen mos , eene enkele soort aan de icortels 

 van helm in de duinen. — De larve eu pop van N. la ev i oc t os t r ia / u s is door 

 Per ris en Planet beschreven. 



Van de 28 Europeesche soorten komen 2 in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Lichaam lirL-tdcr en iniiulcr gewelfd. Rasis van liet hal.sscliild aan weerszijden llauw uitgerand. 

 Ooggroef duidelijU (Snb-gcn. Nalas.sii.s i. .sp.). Lichaam pekzwart ol' pekbrnin, bij unuii- 

 geklenrde exemplaren roodbruin. Onderzijde van het halsschild langs de zijden duidelijk 

 langsrim|ielig 2 



Lichaam smaller en sterker gewelfd. Basis van het lialsschild recht. Ooggroef onduidelijk of 

 ontbrekend (Sub-gen. Xanthomus Muls.). Okergeel. Clypeus veel smaller dan het voor- 

 hoofd, sierk ingedrukt; van voren duidelijk vooruitstekend. Halsschild lijn en matig dicht 

 bcstippeld; o|i de onderzijde alleen naast de voorcosae iets langsrimpelig, overigens glad; de 

 zijden van achteren iets uitgerand, daardoor de achterhoeken recht. Dcksehilden glanziger 

 dan kop en halsschild, met lijne stippellijnen; de tusschenrnimten duidelijk, doch spaarzaam 

 bestippeld. Dijen op de onderzijde en de schenen van binnen met franieharen bezet, lïij het 

 g de voortarsen diddclijk verbreed. Lengte 6 — 8J mm. Uitsluitend langs de zeekust op de 

 laatste duinenrij, waar zij verborgen leeft onder afval, steenen en aan de wortels van 

 Psamma aren aria; vooral in het najaar dikwerf met stuifzand medegcvoerd. De larve 

 zou leven in de wortels van distel-soorten. Over het algemeen zeldzaam; zij doet eenigszins 



denken aan Phalcria (testaccns Kiist.~) 2. pallidus Ciirtis. 



1 Tnssclienruimten der stippellijnen op de dekschildcn vrij sterk bestippeld. Middeltarsen bij het 

 (J nog sterker verbreed dan de sterk verbreede voortarsen. De zijden van het halsschild naar 

 achteren rechtlijnig of slechts llauw uitgebogen, daardoor de achterhoeken nagenoeg recht 

 of eenigszins stomp; de basis weinig lijner gerand dan de zijden. De scherpe langsstrepen 

 op de dcksehilden met grove, iets overgrijpende stippels. Het ie sterniet bij het $ in het 

 midden niet of slechts zeer spaarzaam geel behaard. Lichaam pekzwart of pckbruin, iets 

 bronzig, oniiitgekleiirdc exemplaren roodbruin; sprieten en pooten eenigszins roodbruinachtig. 

 Lengte 7—111 ,]],„. Door het geheele land gemeen achter schors van beuken en dennen en 

 tusschen dorre bladen. De larve in vochtig, vermolmd hout. 



(striatus Fourcr. , caraboides Panz.) i. laevioctostriatus Goeze. 

 Tusschenrnimten der stippellijnen op de dcksehilden zeer lijn en minder dicht bestippeld. 

 Middeltarsen bij het $ zwakker verbreed dan de voortarsen. De zijden van het halsschild 

 van achteren zwak uitgebogen, de basis lijner gerand dan de zijden; de achterhoeken nagenoeg 

 recht. De onderzijde van het halsschild langs de zijden wat fijner langsrimpelig dan bij de 

 vorige soort. Halsschild fijner bestippeld dan bij laevioctostriatus. Overigens zeer met 

 deze soort overeenkomende. Lengte 7 — 8J mm. Op dennen en onder steenen. Niet inlandsch. 

 In Westfalen en in de Rijnprov. bij Crefeld ; zij zon in België bij Villcrs-la Ville gevangen zijn. 



(dermestoides III. nee Kust., Fabricii Genini.) (quisqnilins F.) i) 



I) De u|i(;ave d:n Nalaüus brevicullis Krvii. in [ïe[|;ii- mvv ^Lnuiidtii iijn, ticrusl uiig-'lwijli'ld cp eene vcrj^isjiiif;. 



