LXI. ClSTELIDAE. 



267 



LXI. Familie ClSTELIDAE. 



I. K:iakl;i>l|.|~ V: 

 II 1(1 viiii f.u- 



1-1. (Ili!;. 

 All.-Lula iimriu 1'. 



KI |l 11 ^ tl U V lis ScLi|l. 



(AllLfiiliilnc C;it. Col. Eiir., v. Ik-yii., Reilt., VVrisc iSyi). 



Ouzc lamiliL- "aiist onmitkiclijk ;ian den tribus der Ilclopiiii v;in di; tliinilie der Tc n c li ri o- 

 nidiiü. LiclKuun meer ol' minder brccd-eivor.nig of ovanl, ellipti.sch of tamelijl; smal, op de büvcnzijde 

 al of niet lijn behaard. Kop tamelijk horizontaal geplaatst, meestal van achteren met ot nanwelijljs 

 versmald. Sprieten u-ledig, draad-, zelden borstclvormig of gezaagd, soms ccnigsznis vcrddu; aan de 

 zijden, vóór de oo-en, ingei.lani, doeb vrij wel onbedekt, daar de verbreede zijrand van den kop 



veelal zeer weinig ontwikkeld is. Wangen, evenals bij de 

 Te nebrionidae, duidelijk, de oogen meer of minder ver 

 doorsneden of uitgerand; bij de Siib-Fam. der Omophlinae 

 daarentegen weinig ontwikkeld en vi'iór de oogen afgekort, 

 de oogen niet of nauwelijks-, doch nimmer door de wangen 

 (welke gewoonlijk iets iiooger gelegen zijn) nitgerand. — 

 l'.üvenlip door "eene duidelijke verbindingslund aan den 

 cly|)Ciis gehecbt. Voorkaken gewoonlijk met gespleten to|i, 

 ook wel gewoon. Achtcrkaken met 2. lobben, de binncniob 

 veelal klein. Kaaktasters 4-ledig; met groot, meer of minder 

 breed, soms iets uitgerekt, bijl- (Fig. 92 I) of mesvormig 

 CFig. 92 II) eindlid ; bij O m o p h 1 11 s is het kaakraster-cindjid 

 aan den top weinig verbreed en afgerond. Liptasters 3-ledig, 

 eveneens met groot bijl- of mesvormig eindlid. _— Hals- 

 schild meestal naar voren versmald, veelal half-cirkelvor- 

 mig, in den regel met diiidelijken, meer of minder scherpen, 

 zijrand; bij Ciste la en M yce toe h a ra alleen naar achteren 

 zeer lijn gerand of seherpkantig, naar voren stomp of onge- 

 rand i); weinig of niet smaller dan de dckschilden. — Dek- 

 schilden aan de basis altijd ongerand , bij alle gevletigelde 

 vormen met duidelijke schouderbuil ; de epipletiren tot aan 

 het uiteinde geleidelijk-, of naar achteren sterk versmald, 

 of op verschillende hoogte afgekort 2); met meer of minder diepe langsstrepen, stippellijnen of 

 siippelrijen. - De achtervleugcls zijn goed ontwikkeld; volgens Rogfr zijn die van Isomira murina 

 iets zwartaehtig gepigmenteerd; het gewricht voorbij het midden gelegen, daardoor het topgedeelte 

 klein; de dwarsverbinding tusschen de beide terugloopende aders in het _ basale gedeelte der arca 

 cxterno-media zet zich tot aan de vena scaptdaris voort. De vcna intcrno-media, evenals bij Te n cbri o 

 molitor, in het eerste en laatste derde gedeelte van haren loop gewoon, in het midden in twee 

 takken gedeeld; hare in de area interno-media gelegen bijader op de |ilaats van oorsprong met de 

 vena externo-media door eene dwarsverbinding vereenigd, vorksgewijs gedeeld, de binnenste vorktak 

 tweemaal rechthoekig afwaarts gebogen, zoodat hij beter als korte straalader beschreven wordt, welke 

 op de plaats van oorsfirong zoowel met de neveiiader als met den bidtensten vorktak der hoofdader 

 door eene dwarsverbinding vereenigd is; de anale ncvenader is gewoon, met de lioofdader kort na 

 hare deeling door een schceven dwarstak verbonden; de 'vena analis gewoon. Bij C t e n i o p us tlavns 

 komt nog eene nevenader meer voor, zoodat hier tusschen de venac externo-media en analis vijl, 

 bij Isoniira murina slechts vier aders den achterrand bereiken. — Voorcoxae kogelvormig ol 

 ecnigszins kegelvormig uitpuilend, slechts zelden aaneenstootend , meestal door eene prosternalc voort- 

 zetting gescheiden; hare gewrichtsholten van achteren altijd gesloten; de iiiiddelcoxae altijd met 

 zichtbare trochantinen , niet ver uiteenstaande; achtercoxae in de middellijn tegen elkaar aanstoo- 

 tend, de plaatvormige intbreiding met den scherpkantigen achterrand in de nitranding van het eerste 

 stcrniet insUntbaar, bij de Snh-fam. der Omophlinae meestal met stom|ien achterkant en over de basis 

 van het ie sterniet liitstekend. — Achterlijf aan de zijden al of niet gerand, bij de Cistelinae in 

 den regel slechts met 5 zichtbare sternitèn, bij bet <? veelal, bij het $ zeer zelden met een klein 

 intrekbaar 6e sterniet; bij de O m o ]i h 1 i n a e met 6 zichtbare sternitèn, bij het t? soms nog een 

 -e sterniet. — Tarsen heterómeer (5,5 en 4), gewoon, op de onderzijde met lijne borstelharen bezet; bij 

 de Alleen lini het voorlaatste lid aan alle tarsen op de onderzijde lobvormig verlengd. Achterdijen 

 soms lang, den zijrand der dekschilden zeer overschrijdend (Allecula); meestal echter, tengevolge 

 van het breedcre 'lichaam , zoo ver niet reikend. Klauwen kamvormig gezaagd of getand; bij het ,J 

 van Cteniopus flavus zoo dicht gezaagd, dat zij als door een luiidaanhangsel verbreed schijnen. 

 De mannetjes bezitten bijna altijd langere sprieten, bij de Cistelinae soms grootere oogen en meer 



1) ülj tipl /.llici-AlrikaailMl». iinius C y 1 1 ii .1 1 ., I li ,■ r u s Sul. di- /.l|di-ll Ri'l 1 »I„m.|i 



komen liij wi'lk.' di' iiylim aMei'ii van i.iivli n. Iicriikantif: en giTalld zijn. 



-2) Bi] hel Nounl-AInkaanM-li.. ffenils 11 r a , li y • i- ; |i I u s Quedeilf. zijn de deksrliildm 

 Cylindrülhüi-us Sul aan d.n naad ïiiKiueiJ' liij beide geniTH untl.rek.n 

 PüdüUtiims Seidl. uiillneken di- einijleuien 



l>i| l.rl /nid-Alnkaans.la- genUb 

 •riienijcU. Ilij Lel Syri.Mlie genus 



