270 LXI. CiSTELIDAE. — I. AlLECULA. — 2. ErYX. 



Df soorten van dit x'i'""s leven achter boomschors en in rottenden houlmolm ; men 

 ziet ze veelal tegen boomstammen loopend. De larven gelijken op die van My eet oc har a. 

 De larve en pop van A. morio zijn door Perris en Schiiidte , die van rhenana 

 [Lüven da l i i) door Schibdte beschreven. 



Van de 5 Europeesche soorten komen i /// Nederland en i in liet aangrenzend 

 gebied voor. 



Halssdiiki sleclus weinig breeiier &.m lang; zeer diclit opeengedrongen bestippeld, lie tussclien- 

 riiinuen kleiner dan de stippels; zonder scliecve indrukken aan de basis. Bovenzijde pekzwart 

 of donker kastanjebruin, zwak glanzig; lijn neerliggend grauwgeel bebaard; sprieten, tasters 

 en pooten roestrood oF vtiil geelbruin; onuitgeklcurde exemplaren zijn licbt roodbruin, lïij het 

 g de kop met de oogen hreeder dan de voorrand van het halsschild. Het 3e sprietlid bij 

 het J 25-3 maal zoo lang als het 2e, bij het $ ongeveer zoo lang als bet 4e. Tusscbcn- 

 ruiintcn der dekscbilden tot nabij de basis dtndelijk gcwellcl. Anaalsterniei in beide seksen 

 over bet midden vlak, zelden flauw ingedrukt; het 6e stcrniet bij het g driehoekig inge- 

 sneden, de zijstukken drielioekig. Deksehilden achter het midden smaller dan aan de scliouders, 

 aan den top elk afzonderlijk afgerond. Lengte rt— 9 mm. In rottend eikenhout, ook in holle 

 eiken, beuken i) en aan ]ierenbooinen. De larven in boutmolni. Over het algemeen zeldzaam; 

 Rotterdam, Varsseveld, Ruurlo, bij bet Uddelermeer en w-aarschijnlijk ook bij Leiden; in 

 groot aantal bij fieinclen nabij Maastricht i. morio !■. 



Halsschild duidelijk breeder dan lang; vrij dicht, doch niet opeengedrongen bcsti|ipeld, de 

 tusscbenruimten (vooral bij het J) duidelijk grooter dan de stippels; aan weerszijden van 

 de basis met een veranderlijken scheeven indruk; de iniddellijn doorgaans duidelijk en dieper dan 

 hij morio en naar de basis veel sterker verdiept. Bovenzijde [ickzwart, iets glanziger dan 

 bij morio, nagenoeg neerliggend zwart behaard. Sprieten, pooten en vooral de tasters 

 zvvartbruin; bij onuitgekleiirde exemplaren, bij welke de deksehilden roodbridn zijn, deze 

 deelen lichter 'gekleurd. Bij het g de kop met de oogen smaller dan de voorrand van het 

 halsschild. Het 3e sprietliil bij het <? ongeveer tweemaal zoo lang als het 2e, bij het J 

 duidelijk korter dan het 4e. Tusscbenruimten der deksehilden meestal tot van achteren vlak, 

 zeldennaar voren meer of minder ver gewelfd, doch altijd minder dan bij morio. Anaal- 

 sterniet, in beide seksen, over de middellijn vrij diep ingedndit; het 6e sterniet bij het g 

 smal ingesneden, de zijstiikken met afgeronden top, Deksehilden achter bet midden veelal 

 iets breeder dan aan de schouders; aan den top meer te zanien afgerond en bij het $ hier 

 breeder dan bij morio; gewoonlijk met minder diepe stippellijnen. Lengte 6—1; mm. Niet 

 inlandsch. In Duitschland en Denemarken. Ik zag een exemplaar uit het Wcener Hol'niiiveum 

 (det. Scidlitz) fLövendalii Reitt.) (rhenana Bach , v. Heydcn) 2) 



1. Eryx Stephens. 



(P r i o n y c b u s Solicr) 



Sprieten nngc?toeg draadvormig , vrij dik, korter dan het halve lichaam. Oogen in 

 beide seksen op het i'oor hoofd ver uiteen staande , vrij sterk iiitgerand. Eindlid der kaak- 

 t asters eenigszins uitgerekt bijlvormig of mesvorm ig. Lichaam breed , langwerpig-ovaal 

 of -eirond , gewelfd, fijn behaard. Halsschild nagenoeg half-cirkelvormig , aan de basis 

 tweemaal zoo breed als lang ; niet of nauwelijks smaller dan de deksehilden aan de 

 schouders ; naar voren sterk -'ersmald ; de zijden scherp gerand. Deksehilden met meer 

 of minder sterke langsstrepen , de epipleuren tot aan den naadhoek doorloopend. Pro- 

 sternmn vóór de voorco.xae kort, naar achteren sterk af hellend, daardoor is de kop veel 

 meer gebogen dan bij Allee ui a. Voorcoxae niet volkomen kogehvrmig, een weinig 

 cvlindervormig uitpuilend , door de prosternale voortzetting gescheiden. Achterdijen kort. 

 Alle torsen slechts aan het voorlaatste lid op de onderzijde met een matig groot uitste- 

 kend lobje. — De soorten van dit genus leven achter boomschors en in oude boomstronken ; 

 de kevers zitten veelal tegen boomstammen. — De larven , ivelke eenigszins op den „meei- 

 worm" gelijken, verpoppen binnen een, uit aaneengeklcefden houtmolm gevormden, cocon. 

 De larve en pop van E. at er zijn door Kyber , Bouché , Perris en Sehiödte , de larve 

 nog door ]Vaterhouse en Nórdlinger beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten komen i in Nederland en i /,'/ liet aangrenzend 

 gebied voor. 



H Ik ïiiilcl /!■ iM.'.Tiiialpll lilj KiliiiiK''" iii lii'i.-ivil iil Ir. .11,- Ikj i iti i;e7.plMli;i|i v;iii ( I S ni u il .■ r lil a 



i) !).■ il.inr Vuiih lii-M-lirevi-ii A. rli.-iiaiiu /oii unl'i-lm^inl l'l /ijii 



