276 LXII. Lagriidae. — 1. Lagria. 



niet sclierp gerande i) lialsscliild, dat bovendien veel smaller is dan de deUscliilden. — Sprieten onder 

 den zijrand van den l;op ingeplant, ii-ledig; snoer- iiF draadvormig, nanr liet uiteinde veelal iets 

 verdikt (Lagria); bij liet Zuid-Europccsclie genus Agiiathus Gcrm. met 3 vtrbrecdc eindleedjes. — 

 Kop rondachtig, ongeveer zoo breed als liet cylindcrvorinige lialsscliild. - Oogeii groot, al (Lagria) 

 of niet iiitgerand. — Voorkaken met gedeelden top. Aehterkaken met twee lobben. Kaaktastcrs 4- 

 ledig, met cenigszins bijlvormig eindlid. Liptasters kort, j-ledig. — Dekscliildcn langwerpig, zeldzamer 

 meer verbreed; de cpipicnren sterk ontwikkeld (Lagria), of smal of gebcel ontbrekend (A gn a t lui s). 

 Atiiterlijf in den regel met 3 duidelijke stcrniteii ; bij bet <? van enkele iiitlieemsehe genera komt nog 

 een fie sternict voor. Voor- en middelcoxac kegelvormig uitpuilend en dielit aaiicenstaande; de gc- 

 wriclitslioltcn der voorcoxae van acbteren gesloten. Middelcoxae meestal met kleine trocliantinen, 

 niet bij Agnatbus. Tarsen betcromeer (5,5 en 4), aan de onderzijde met viltige zool; het voorlaatste 

 lid tweelobbig, bij bet genus Agnatbus gewoon; bet eerste lid der achtertarscn aanmerkelijk ver- 

 lengd. — Hcrvenzijde betzij lang, eenigszins wollig-, of (Agnatbus) lijn en die-ht, neerliggend 

 bebaard. Volgens Roger is de nervatuur der vleugels van Lagria als bij Isomira (Cist el i da e); 

 opvallend is echter de grootere lengte van het middengedeelte der vena intcnio-inedia en de daardoor 

 ontstane verkorting van bet laatste derde gedeelte van deze ader, alsmede van bet daarmede over- 

 eenkonieiuic gedeelte van bare hijaders. De vleugel is zwartaclitig gepigmemeerd , de aders zijn geel- 

 bruin; bet topgedeeltc zeer klein. Lagria glabrata Ol. uit Ziiid-Europn is ongevleugeld. 



Donr den tribus der Agnatliini grenst deze familie aan de Anthieidae. - Van de twee 

 Europeescbe genera is i in Nederland vertegenwoordigd. 



4. Lagria Fabr. 2) 



Sprieten draadvormij:; , naar het uiteinde iets verdikt, vooral bij het 2, in de itit- 

 randing der groote niervormige oog-en ingeplant ; het eitidlid bij het % weinig , bij het S 

 buitengeivoon verlengd- Oogen bij het S meer uitpuilend en die liter bijeenstaande. Kop 

 eenigszins vooruitstekend. Clypeus van voren uitgerund Achter kaken met twee korte, 

 nagenoeg even groote , lang gebaarde lobben. Kin klein, verbreed; tong vliezig, a/ge- 

 rond. Liptasters kort, met eivormig eindlid. Halsschild zoo lang als breed, ook ivel 

 breeder ; bij het S smaller dan bij het ?. Dekschilden tamelijk dun, tweemaal zoo lang 

 als te zanien breed , naar het uiteinde bij het $ met nagenoeg parallel e zijden of slechts 

 7tieinig-, bij het ï sterk verbreed; dicht en duidelijk bestippeld , met Jlauwe langsstrepen 

 en dicht, grof, geelachtig behaard; met tot aan het uiteinde breede, slechts weinig ver- 

 smalde epipleuren ; de naadhoek eenigszins spits. Voorlaatste tarslid verbreed en zolig 

 onder het volgende uitstekend. Lichaam z'wart , met geelbruine dekschilden ; de bovenzijde 

 lang, afstaande, eenigszins wollig behaard. -- De soorten leven op bloeiende planten en 

 struiken. — De larve en pop van L. hirta zijn door Westtvood en Schiodte ,de geheele 

 levensgeschiedenis door Lyonet , Heeger , Perris en Mulsant; de larve von atripes 

 door Mul sant beschreven. Het 5 legt hare eieren in losse aarde ; na 30 of 40 dagen 

 kruipcti de larven uit , welke zich met plantenresten voeden , overwinteren en , na vier 

 vervellingen , in het begin van Mei in de aarde, zonder cocon, verpoppen. ■ — De larve 

 van L. hirta is langwerpig, tamelijk breed, met parallele zijden, ongeveer vjfmaal 

 zoo lang als breed; gewelfd, donkerbruin ; behalve de kop , dicht met lange haren bezet. 

 Kop groot, aan weerszijden met S ocellen ; sprieten 4-ledig, iets langer dan de halve 

 kop; prothora.x ongeveer ttceemaal zoo lang als de volgende ringen ; poolen kort, ^-ledig ; 

 de laatste achterlijfsring met twee iets divergeerendc , scherpe, bij atripes niet diver- 

 geerende, soms nauwelijks van elkaar afstaande, eenigszins stompe uitsteeksels. 

 Van de 14 Europeesche soorten komen 2 in Nederland voor. 



Halsschild zoo lang als- of iets langer dan aan de basis breed, met lijnen, docb niet zeer 

 duidelijkcn zijrand; overal grof, doch niet zeer dicht, bestippeld; bij het J nagenoeg met 

 parallele zijden, in het midden met eene groote, vlakke, schildvormige verhevenheid, waarop 

 meestal nog eene groef; bij het $ aan de hasis het breedst, daarop naar het midden bochtig 

 versmald, in bet midden iets verbreed en naar voren afgeroud-versmald; evenals de kop 

 lang, afstaande, geelachtig bebaard. Uitranding der oogen minder diep dan bij atripes. 

 Epipleuren der dekschilden matig breed, naar achteren versmald en op de hoogte van het 

 4e sterniet smaller dan de achterscbenen. Zwart, de dekschilden geelbruin of geel, de pooteii 



I) Bi| liel AlK'-njilsi-lif SuL-pnl. Micrula^ria Seidl. iijii df zijdpii 3L-lier|i f^erond. 

 ^i) /.IJ \VL>nJ>-n wi'I liwulkfvpi's" pi'iiu^iiid 



