LXIII. Melandryidak. 279 



nan dit- der Ten eb ri 011 i dac, ilncli lie/.itten eene dunnere, vliezige Iniid. — De liicrbij gevolgde in- 

 dceliiig is in navolging van C. S<:iiilitz's Mc landr y idae; Naturgescli. d. Ins. Deutsclil. V Band, 2e 

 lliilltc, 2e Lief. i8y8. 



Ovei'x;ic'hl dur Siib -Fa inili o n e 11 Tribus. 



1 Voorcoxae door eene voortzetting van het prosternnin i;cscheiden. Klauwen gewoon. Acliterlijr 



aan de zijden lijn gerand. 1. Stib-l'am. TETRAT0!\1INAE 2 



Voorcoxae tegen elkaar aanstootend, niet door eene prostcrnalc voortzetting gescheiden . . 4 



2 Gewriclitsholten der voorcoxae zijwaarts met eene kleine spleet, waardoor de trocliantineii 



zichtbaar zijn. Aciuerdijen niet stompen achterrand. Achtercoxae smaller dan het eerste stcrniet 

 lang, naar "buiten afgcründ-versmald. Achterschcnen zoolang als de dijen, langer dan het ie 

 tarslid; de eindsporen zeer Uort, aanmerkelijk korter dan de schenen ... I. Tetratomini. 



Gewriclitsholten der voorcoxae zijwaarts gesloten. Aciuerdijen met scherpen achterrand ... 3 



3 Achtercoxae smaller dan het eerste sterniet lang, naar buiten atgerond-versmald, met eene dwars- 



groef. Metasternimi met eene dwarsgroef evenwijdig aan den achterrand. Achterschenen zoo 

 lang als de dijen, langer dan het ic tarslid; de eindsporen klein, aanmerkelijk korter dan 

 de schenen II. Eustrophini. 



Achtercoxae zoo breed als het eerste sterniet lang, naar buiten brceder; zeer vlak, met het 

 metastenuim en het achterlijf een effen oppervlak vormend; met eene iijne, schuine lijn. 

 Metasternum zonder dwarsgroef evenwijdig aan den achterrand. Achterschcnen korter dan de 

 dijen en dan het ie tarslid, met opvallend lange eindsporen, van welke ten minste de eene 

 nagenoeg zoo lang of langer is dan de geheele scheen (Fig. 93 II) ... . III. Orchesiini 



4 Klauwen gewoon. Achterlijf aan de zijden meestal gerand. II. Sub-Fani. MELANDR.YINAE . 5 

 Klauwen getand i). Achterlijf meestal aan de zijden (uigerand. III. Sub-Fam. OSPIIYINAE. . 7 



5 Basis van het halsscliild vast tegen de basis der dekscliildcn aansluitend, meestal gerand 2). 



Middelcoxae gewoonlijk duidelijk van elkaar gescheiden 3). Dekschilden het lichaam meestal 

 stevig omsluitend 6 



Basis van het halsscliild iets opgericht en tamelijk los op de basis der dekschilden liggend, 

 niet gerand. Middelcoxae, althans in het midden, aaneenstootend. Kop vooruitstekend. Dek- 

 schilden los het lichaam bedekkend. Gewrichtsholtcu der voorcoxae met eene zijwaartsche 

 spleet, waardoor de trochantinen zichtbaar zijn. De 5 sterniten nagenoeg even lang. aan de 

 zijden ongcraud VI. Melandryini. 



6 Basis van het halsscliild zoo breed of nagenoeg zoo breed als de dekschilden. Lichaam snial- 



cylindervormig, naar achteren meer of minder versmald of toegespitst. Gewrichtsliolten der 

 voorcoxae zijwaarts meestal gesloten 4). Kop van boven gezien niet, of slechts de schedel 

 zichtbaar. De sterniten geleidelijk in lengte afnemend, aan de zijden meestal gerand. Dek- 

 schilden meestal smal-cylindervormig, soms cenigszins vlak gedrukt (Xylita). IV. Dircaeini. 



Basis van bet halsscliild smaller dan de dekschilden. Gewriclitsholten der voorcoxae zijwaarts 

 meestal met eene spleet, waardoor de trochantinen zichtbaar zijn. Kop van boven zichtbaar. 

 De eerste twee sterniten duidelijk langer dan de laatste drie. Dekschilden elliptisch of lang- 

 gestrekt en tot aan bet midden met parallele zijden, weinig gewelfd .... V. Hypulini. 



7 Sprieten lo-ledig (Fig. 93111). Klauwen aan de basis met een afgeronden tand. Vil. Conopalpini. 

 Sprieten ii-ledig. Klauwen naar het uiteinde scherp (soms onduidelijk) getand. VIII. Osphyini. 



I. Sub-Familie TETRATOMINAE. 



I. Tribus T E T R A T o M I N' I. 



Bevat slechts het genus i. Tetratoma. 



i) Bij liet Nuuvdsclie peiius S tp ii o I ra cli i' 1 u -s Birlh. zijn de klauwen gespleleii. 



^t Behalve hij liet {^eiiiis H y ji u l u s. 



3) Behulve bij de in liet aaiiprenzend pebie.J \uurkouieiide Hypulua ([uereinus en liet yeuua Ani 



4) Behalve bij Xylita eu Serropa 1 p us. 



