LXIII. MELANDRYinAE. — Anisoxya. — 4. Ap.dera. 285 



hoogte der achicrcoxac s^chcel verdwijnend, rroslernum vóór de vooreo.xae nagenoeg 

 geheel ontbrekend en op deze plaats, welke aan weerszijden door een Itoogen kant 

 begrensd wordt, diep vitgelwld, zoo dat de kop door deze uitholling tegen de vooreoxae 

 kan aangelegd worden. Poolen vrij lang ; de schenen naar verhouding breed , zoo lang 

 als de dijen , ?net vrij groote ei?idsporen aan de tniddel- en zeer kleine of ontbrekende 

 aan de achterschenen. Tarsen dun, langer dan de schenen; het eerste achtertarsen-lid 

 langer dan de scheen : het voorlaatste lid aan alle tarsen klein , smal, z7L'ak lobvormig 

 onder het klauwlid uitstekend. Achterlijf aan de zijden gerand. Het 4 met iets verbreeile 

 voortarsen. 



Van de 2 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Lichaam naar vnrcn eii naar aclitureii kcgulvormig; liruiii nlzwartbniin , lie vnor- en adncrraiui 

 van het halsscliihi veelal lichccr; lliii cii spaarzaam behaard. Malsschild aan de zijden zeer 

 lijn gerand, soms met een zwakUen, schceven indruk aan weerszijden voorde basis; evenals 

 de dekschildcn lijn, spaarzaam, cenigszins rimpelig bestippeld. Lengte aj--.; { mm. Ui: droge 

 takken en vermolmd h(nit. Niet inlandscli. In de Ilijn|irov. bij Gnlik; ook in lielgië (coll. 

 IFesmael'). üe larve en pop zijn door Perris beschreven, (tennis Rosenh.) (In se n la lllig.) 



4. Abdera Steph. 



Kop meestal geheel door het halsschihl bedekt en sterk teruggetrokken : bij uitzon- 

 dering de schedel iets van boven zichtbaar. Oogen hoogstens iets, veelal nauivelijks 

 breeder dan lang, va/i voren niet uitgerand. Sprieten draadvormig. Eindlid der kaak- 

 tasters klein, eenigszins mes- of bijlvormig , driehoekig of eivormig. Halsschild ver- 

 schillend gevormd. Epipleuren der dekschilden smal en naar acliteren verditii/nend. 

 Prosternum vóór de vooreoxae zeer kort en aan weerszijden door hooge , kantige pro- 

 sternale naden begrensd, doch niet uitgehold. Schenen smal ; aan het uiteinde recht 

 afgesneden , daardoor de kleine einddoorneri , ook op de voorschenen , of gelijke hoogte 

 staande. Tarsen zeer dun. Het ■J met meer of minder verbreede voortarsen. 



De larve en pop van A. flcxuosa zij?! door Perris en Schicidte(?) . die van 

 triguttata door Xambeu beschreven 



Van de 6 Europeesche soorten komen i in Nederland en 3 /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Het 3e sprietlid minstens tweemaal zoo lang als het 2e; alle leedjes driehoekig. Aan den voorsten 

 oogrand met eene kleine, duidelijke sprietgroef. Halsschild aan de zijden tot naar voren 

 geheel ol' nagenoeg geheel duidelijk gerand. Kaaktaster-eindlid eenigszins mesvormig (Sub-gen. 

 Carida Mnls.) 2 



Het 3e sprietlid nauwelijks langer dan het 2e; alle leedjes rondachtig 



2 Alleen de eerste twee sterniten aan de zijden gerand. Het 3e sprietlid bijna driemaal zoo lang 

 als het 2e, duidelijk langer dan het 4e. Halsschild zonder niiddengroef; de voorhoeken zeer 

 stotnp; de zijden tot geheel naar voren fijn gerand. Het eerste lid der aciuertarscn het 

 3 van de lengte der scheen. Uovenzijde uiterst fijn gechagrineerd, zonder zichtbare 

 bestippeling; de beharing stoffijn. Bruin, meestal de voor- en achterrand van het halsschild, 

 alsook de basis en het uiteinde der dekschilden lichter; veelal zijn de dekschilden cenkleurig 

 geelbruin ol' elk met een donkeren veeg over het midden. Lengte z\ — 3J mm. In boom- 

 zwammen, vooral van elzen en eiken; ook in vermolmd hout en achter dennenschors. Niet 

 inlandsch. In de Rijnprov. bij Crefcld en Diisseldorf, ook in OlJenburg; vermoedelijk ook 

 in België i) (affinis Payk.) 



Alle sterniten aan de zijden gerand. Het 3e sprietlid rnim tweemaal zoo lang .als het 2e, 

 nauwelijks langer dan liet 4e. Halsschild met vlakke middengroef"; de voorhoeken volkomen 

 afgerond; de zijden in het voorste vijlde gedeelte ongerand. Het eerste lid der achtertarsen 

 het 5 van de scheen. Bovenzijde fijn, doch duidelijk rimrelig bestippeld; beharing duidelijker 

 en minder fijn dan bij aftinis. Roodgeel; een brccde dwarsband in het nfidden van het hals- 

 schild en twee smalle, sterk uitgezakte dwarsbanden op de dekschilden zwart. Lengte 3 — 3< mm. 

 In boonizwammcn , vooral van elzen 2), waarin de larven onregelmatige gangen vreten. 



1) Een als A. affinis uppi'pt'ven ex, uil di- i-oll, Miifliieti is Anisuxva fus 



2) PeJTjs vond 7f in 1* u I \ [t u r ii s ^ml\ oji I' i ii ii s iii u r i t i iii a. 



