LXIII. Melandryidae. — 5. Phloeotrya. — Xylita. 2S7 



langer dan kop en lialsschild ie zamrn , dunner dan bij Dircaca. Ook zijn de dek- 

 schilden veel tninder dicht, van achteren zelfs spaarzaam l>esti/>/>eld , zonder dicars- 

 rimpels. Achtercoxae 7veinig of duidelijk van elkaar gescheiden. Schenen mei kortere 

 eindsporen. Bij de in ons gebied voorkomende soorten zijn de zijden van het luïlsschild 

 naar voren doorloopend gerand ; ook is hei achterlijf aan de zijden gerand en vertoonen 

 de stern Hen bij het i in 't oog vallende kenmerken. Bij het S het anale sic miei smal, 

 doch diep uiigerand. 



De larve en pop van P. Van do u e r i zijn door Perris beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten komen i in Nederland en i /;/ het aangrenzend 

 gebied 7'oor. 



Halsschild ongeveer zoo hng als breed, naar vnren niccr versmald dan bij Vaudoneri, zeer 

 diclit en weinig grol' bcstippeld , de stippels duidelijk, niet incenvloeiend, doch eenigszins 

 dwarsrinipelig toeschijnend. Dckschilden naar aciucren versmald en elk afzonderlijk afgerond; 

 dicht, tamelijk fijn en eenigszins d\varsrin]|ielig naar liet niteirde spaarzamer en fijner bcstippeld. 

 Sprieten zeer weinig langer dan kop en halsschild te zamen; het 2e lid slechts weinig korter 

 dan het 3e; het 7e tot toe bij het ^ slechts weinig langer dan breed. Eindlid der kaakiasters 

 in beide seksen tweemaal zoo lang als breed, korter dan bij Va ud o 11 eri (vooral bij liet (?), 

 recht, met stomp-afgeronden top. Voortzetting van het eerste stcrniet tussclien de achtercoxae 

 met zeer smal uitgetrokken, door een fijnen rand begrensden, top. Bij het J' het 2e tot 4e 

 sterniet met een vlakken , dof gecli.ngrineerden dwarsindruk en sterk verbrcede voortarscn. 

 Zwartbruin; lijn, brninachtig, zijdeglanzig behaard; de dekschilden soms op de voorhelfi iets 

 lichter-, onuitgeklcurde exemplaren geheel roodbruin gekleurd. Lengte 6 — 8^ mm. In rottende 

 bcukenstronken , dor hout van eiken en hazelaars en achter schors van rottend paalwerk. 

 Niet inlandsch. Bij Oldcnburg en 13armen (rufipes Gylh.) 



Halsschild iets breeder dan lang, naar voren minder versmald, met sterk afgeronde zijden; 

 zeer dicht, ruw korrelig, gedeeltelijk in de breedte incenvloeiend bestippeld; aan weerszijden 

 van de basis met een duidelijken, scheeven indruk. Dekschilden meer met parallele zijden, 

 aan bet uiteinde te zamen afgerond-versmald, met nauwelijks afgeronden naadhoek; aan de 

 basis ruw, dichter en lijner dan het halsschild bcstipiield; naar achteren de bestippeling veel 

 spaarzamer en fijner. Sprieten iets langer dan bij rufipes, bij het g duidelijk langer dan 

 kop en halsschild te zamen; het 2e lid veel korter dan het 3e. Eindlid der kaaktasters bij 

 liet (?' 3 tot 4 maal zoo lang als breed, sabelvorinig gebogen en toegespitst. Voortzetting 

 van het eerste sterniet tusschcn de achtercoxae smal driehoekig, zonder gerandeu top. Bij 

 bet g het 2e tot 4e sterniet aan weerszijden met een zeer oppervlakkigen , dolTen indruk", 

 welke beiden zich in het midden voortzetten in vlakke, naar achteren gerichte verdikkingen; 

 bovendien zijn de voortarsen verbreed. Licliter of donkerder kastanjebruin. Lengte 7 — 1 1 mm. 

 In vermolmd hout van eiken, Castanea vesca en Juglans; ook achter schors van oude 

 ])alen. Eenmaal in Drenthe bij Zweeloo, achter eikenschors, Aug. In de Rijnpniv. bii Düs- 

 seldorf; ook in Westfalen (ruiipes Steph., Stephensii du Val) '1. Vaudoueri Muls. 



Xylita Payk. 



Bit genus is naverivanl aan Phloeotrya, doch onderscheidt zich vooral doordat 

 de geicrichtsholten der voorcoxae zijwaarts van eene spleet voorzien zijn , waardoor de 

 trochantinen in 't oog vallen ; ook zijn de naden tusschen het proster'num en zijne epi- 

 slernen vlak en duidelijk of bijna onzichtbaar ; het prosiernutn vóór de voorcoxae is 

 weinig of in 't geheel niet verkort; de schedel, van boven gezien, zichtbaar; oogen iets 

 gewelfd. Eindlid der tamelijk kleine kaaktasters bijl- of mesvormig, bij het i iets 

 grooter dan bij het %. Liptasters zeer klein , met kogelvormig eindlid. Halsschild heizij 

 nagenoeg vierhoekig, naar voren meer dan naar achteren versmald, of wel naar voren 

 sterk afgerond-versmald ; de basis nagenoeg recht, fijn gerand ; de zijden tot geheel 

 naar voren gerand. Schildje br eed-vier hoekig. Lichaam niet volkomen cylindervörmig , 

 eenigszins vlak gedrukt. 



Van de 3 Europeesche soorten komt i in het aangrenzend gebied voor. 



Bruin, de dekschilden meestal naar achteren en ook langs de zijden iets lichter; lijn zijdeglanzig 

 behaard. Eindlid der kaaktasters vrij kort, eenigszins bijlvormig. Halsschild iets breeder dan 

 lang, naar voren duidelijk afgerond-versmald, meer kegelvormig dan vierhoekig; dicht en 

 grof bestipiield. Dekschilden spaarzamer en lijner dan het halsschild, doch iets korrelig en 

 dwarsrimpelig bcstippeld. Prosternuni vóór de groote voorcoxae veel korter dan dezen. Bij 

 het $ de voortarsen zwak verbreed. Lengte 7—9 inni. In vermolmde sparren en in rottend 



