290 LXIII. Melandryidae. — 6. Melandrya. 



clypeus door eeiie lijn of een diepen indruk van het voorhoofd gescheiden. Oogen aan 

 den voor rand zeer famv uitgerand, vlak gc7i'elfd. Bovenlip klein; aan eenc breede , 

 glanzige, verbindings-huid van den clypeus gehecht. Voorkaken kort en dik, sterk gekromd ; 

 de top in tivec landen gespleten, de onderste tand iets korter en minder duidelijk dan 

 de bovenste. Ach ter kaken met twee zeer korte lobben. Kaakt asters lang., ongeveer zoo 

 lang als de kop; het 2e lid groot, driehoekig en naar het uiteinde verbreed: het ^e 

 kleiner en gewoonlijk sfnaller ; het eindlid groot , mesvorm ig met stompen top , in de lengte 

 breed gegroefd. Liptasters veel kleiner, nauwelijks langer dan het eerste kaaktaster-lid ; 

 het eindlid weinig verbreed, driehoekig, aan den top afi^cknot en iets uitgehold. Tong 

 uitgerand. Lichaam langwerpig. Halsschild aan de basis het breedst , naar voren sterk 

 versmald, oneffen, de basis iets opgericht en tamelijk los op de basis der deksc kilden 

 liggend, niet gerand; de zijden alleen op de achter helft scherpkantig. Deksc kilden los 

 het lichaam bedekkend ; hetzij naar achteren verbreed of met parallele zijden ; dicht, 

 verward bestippeld en met langsribben en la?igsgroeven. Gewrichtsholten der voorcoxae 

 met e ene zijwaartsche spleet, waardoor de trochantinen zichtbaar zijn. Middelco.xae , 

 althans in het midden , aaneenstootend. De 5 sterniten nagenoeg even lang , aan de zijden ' 

 ongerand. Poolen vrij lang, de schenen met ttvee korte eindsporen. Tarsen zoo lang als 

 de schenen ; het voorlaatste lid niet breeder dan het voorafgaande , op de bovenzijde ?net 

 eene groef , waarin het klamalid ingeplant is. Klauwen gewoon. Bij het 1 is het eindlid 

 der kaak tasters gewoonlijk langer en reikt de langsgroef dichter bij de basis ; ook is 

 het anale stemlet korter en breeder; veelal zijn de toppem^an een diep gespleten de sterniet 

 zichtbaar en eindelijk zijn de voortarsen duidelijk verbreed. 



De soorten , ivclke eenkleurig zwart of blauivzwart zijn , ontwikkelen zich uit het 

 hout van verschillende Iwomsoorten , waartegen zij snel rondloopen ; ook vliegen zij veelal 

 rond. - De larve van M. caraboides tverd beschreven door Westwood , Erichson, 

 Perris en Schiodte , de pop door Perris , SchiOdte en Beling. 



Van de 3 Europcesche soorten komen i in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Dekschildeii naar aclitercn duidelijk verbreed en vkikker, tiissLiien liet midden en de basis 



mee een indruk; elk met 10 langsgroeven en ribben - 



Dekschilden naar aclucren weinig of niet verbreed, van voren nagenoeg niet ingedrukt; elk 

 met 4 diepe langsgroeven, welke nabij de basis verdwijnen. Halsschild naar voren sterk 

 versmald, met eene ondiepe middengroef en aan weerszijden van de basis met een langwer- 

 pigen indruk, waarin eene verdiepte streep. Gebeel zwart, glanzig; de beharing zwart, half 

 neerliggend; tasters, sprieten en pooten rood of roodgeel, soms donkerder gekleurd. Lengte 

 gi_[0> mm. In vermolmde wilgen en op naaldboomen. Niet inlandscb. In Westfalen Inj 

 Dortnnmd; ook in België (Havicornis Dfts., rufibarbis Seidl.) (liarbata F.) 



2 Halsschild met eene middengroef en aan weerszijden met een langen, brccden indruk, welke 



van de basis tot over het midden reikt. Dekschilden op de voorhelft duidelijk ingedrukt; 

 van de 10 smalle langsribben de 5 afwisselenden meer verheven en op de voorlielft verdwij- 

 nend, de 5 overigen nauwelijks aangeduid. Diep zwart; zeer lijn, neerliggend behaard, de 

 haartjes op de langsribben zilvergrauw glanzig; sprieten en pooten zwart; het eindlid der 

 sprieten en dat der tarsen, soms ook de tasters roodgeel. Lengte 10 — 15 mm. Uit oude 

 wortels van beuken, eiken, hazelaars en elzen. Niet inlandscb. In Engeland, Noord-Duitsch- 

 land, Denemarken en hij Parijs (cannliculata F.) (dubia Schaller) 



Halsschild zonder middengroef, hoogstens over het inidden iets vlak gedrukt; met een korten , 

 rondachtigen indruk aan weerszijden van de basis. Dekschilden op de voorhelft zwakker 

 ingedrukt; met duidelijker, nagenoeg tot aan de basis doorloopende langsstrepen en gelijk- 

 matige langsribben. Zwart, dekschilden zwartblauw of iets groenacluig-zwart; fijn, half neer- 

 liggend, grauwzwart behaard; de tasters, bet eindlid der sprieten en de laatste twee tarsleedjes 

 roodgeel. Bij een niet geheel uitgekleurd exemplaar uit Walcourt C^'^lgi»-') zijn het halsschild, 

 de randen en de naad der dekscMiilden, de sprieten en dijen roodachtig, de schenen roodgeel. 

 Lengte 9—15 mm. De larve leeft in dood hout en oude wortels van eiken, beuken en elzen. 

 Verbreid, doch over het algemeen vrij zeldzaam; soms in aantal op geveld beukenhout.^ 



I. caraboides L. 



