LXIV. MORDELLIDAE. 293 



Stekel iiitijetrokken (Fig. 94 I), overigens gewoon. — De aclnervleugcls naderen in de ncrvatiuir die 

 der M cla n d r y id ac. Volgens Roi;c!- zijn de vicngels van Mordeïla aculeata naar den top iets 

 berookt, het gcwriclit is icis voorbij bet midden gelegen; bel topgcdcclte met cenigc, door pigment- 

 strepen aangeduide, straaladers. De teriigbjopende aders in bet basale gedeelte der area externo-niedia zijn 

 duidelijk; door ecnc dwarsverbinding vereenigd, waaracluer de dwarsverbinding tiisseben de vena sca- 

 pidaris en bare tcrugloopcndc ader gelegen is. De vena interno-media is gewoon ; bare in de area 

 interno-media gelegen nevenader ontspringt nabij den wortel der vciia externo-inedia en splitst zieli, 

 onder een spitsen boek, in twee takken, zonder dwarsverbinding; de anale bijader komt nabij den 

 oorsprong, dicbt tegen de boofdader te voorscliijn, loopt over een korten afstand dicbt naast baar 

 en gaat dan, onder een zeer spitsen boek, tot den acluerrand. De vena analis is rndiinentair. 

 Geen basaallobje. — i'ooten lang, vooral de acliterpooten. Voorcoxae kegelvormig, ver nitpiiilend , 

 aanecnstootend, niet zicbtbare trocbantinen; bare gewrichtsliolten van acbtercn open. Acbtcrcoxae 

 meestal plaatvormig verbreed. Voorsebenen bij de Scraptiinae en Anaspini in den regel met 

 twee duidelijke-, bij de Mordellini inet onduidelijke eindsporen. Acbterdijen bij de M orde 11 in i 

 breed, zijdelings gecomprimeerd. Acbtersebenen in den regel korter dan de tarsen, bet voorlaatste 

 tarslid gewoon; bij de Scraptiinae de aciucrscbenen even lang als de tarsen, bet voorlaatste 

 tarslid lobvormig onder bet laatste uitstekend. Eigenaardig zijn bij de Mordellini de inkervingen 

 0|) de acbtcrsclicncn en op de eerste tarsleedjes (minstens eene inkerving dicbt nabij bet uiteinde 

 der acbterschenen , bij M ordel I is ten a soms inet versclieidene inkervingen en bovendien enkelen 

 op de eerste tarsleedjes (Fig. 94 II)). Voor- en middeltarsen 5-, de langere acbtertarsen 4-ledig. 

 Klauwen gewoon, onduidelijk getand, ot' wel gespleten en veelal gezaagd, of aan den wortel met 

 een onduidelijk lobje. Bij de Mordellini de scbcncn en tarsen der acliterpooten aan liet uiteinde 

 voorzien van eene traiije uit kleine liggende baartjes ol' borsteltjes bestaande; bovendien de acbter- 

 schenen met sterk ontwikkelde eindsporen; daardoor bezitten deze insecten eene geschikte inrichting 

 om op te springen. 



De volkomen insecten zijn zeer vlug; de Mor de 1 1 i n i maken , wanneer zij gestoord worden, spar- 

 telende bewegingen of vliegen snel op. Zij leven op bloemen en inllorescenties, vooral op U m b e I- 

 lit'ere n, CotTipositen,Spiraea's enz.; enkele soorten op oude boomen, zelden op fungi. — De larven 

 der Anaspini zijn eenigszins lijnvormig, slank, met weeke huid; de hoornacluige kop vlak, ver- 

 moedelijk met twee ocellen achter de 4-lcdige sprieten; voorkaken breed en dun; het laatste tergiet 

 eenigszins neergedrukt, iets gegroefd en in twee baken eindigend, aan de zijden met cenige bultjes; 

 pooten goed ontwikkeld, met klauwen. Die der Mordellini daarentegen zijn incengedrongen, vooral 

 die van Mordeïla; de sterk gewelfde kop gebogen, met 2 of 4 ocellen en niet bultjes nabij de 

 inplanting der sprieten; voorkaken dik en krachtig gebouwd; het laatste segment groot, kegelvormig, 

 in eene afgeknotte, gewone of tweespletige, meer of minder met boornachtige stekels bedekte, 

 korte punt eindigend; pooten kort, zonder klauwen. De larve van M ordel lis te na puinila ver- 

 toont nog bovendien sterk ontwikkelde papillen op den rug. Heide larven-vormen stemmen overeen 

 door den bouw der monddeelcn, het ontbreken van een bijkomend sprietlid en de ligging van de 

 anale verhevenheid. De larven van Mordeïla leven in zacht of vermolmd bout, die van Mordel- 

 lisiena in eenigszins kruidachtige stengels en die der Anaspini in half vergaan hout en achter 

 schors, waar zij zich zonden voeden met de uitwerpselen van andere insecten of wellicht dezen zelf 

 verslinden. 



Overzicht der Sub-Familie n en Tribus. 



1 Acbterschenen even lang als de tarsen; bet voorlaatste tarslid onder het laatste lobvormig 



uitstekend. Kop sterk gewelfd, de schedel liooger gewelfd dan de voorrand van het halsschild. 

 Atbiercoxae korter dan het eerste sterniet. Pygidiinn stomp. Eindlid der kaaktasters bijlvormig 

 I. Sub-Fam. SCRAPTIINAE i) I. Scraptiini. 



Acbterschenen korter dan de tarsen; bet voorlaatste tarslid gewoon. Schedel, bij neergebogen 

 stand van den kop, niet hooger gewelfd dan de voorrand van het halsschild. Achtercoxae 

 meestal langer dan het eerste sterniet. II. Sub-Fam. MORDELLINAE 2 



2 Pygidium slechts driehoekig toegespitst, niet of slechts zeer weinig langer dan bet laatste 



sterniet. Achtercoxae korter dan bet metasternum. Acbterschenen zonder inkervingen. Voor- 

 schenen met duidelijke eindsporen. Halsschild matig gewelfd. Dekscbilden aan bet uiteinde 

 elk afzonderlijk afgerond en aan den naad divergeerend, bet jiygidium onbedekt latend. 

 De schedel van boven iets zichtbaar. Klauwen gewoon of onduidelijk getand . II. Annspini. 



Pygidium in een meer of minder langen stekel uitgetrokken, welke het laatste sterniet aan- 

 merkelijk overschrijdt (Fig. 94 1). Achtercoxae langer dan het metasternum. Achtersebenen 



1) Deze Suli-ramjlie is zeer verwaiil aan de Me landr yidae. 



