LXIV. MORDELLIDAE. — I. SCRAPTIA. — PeNTARIA. — CVRTANASPIS. 295 



soorten van dit ^enta herin?icren in habitus aan het M elandry iden-genus Hallo- 

 me nu s 671, vooral door de geringe grootte, aan A nas p is. — Zij ontwikkelen zich uit 

 vermolmd hout. — De larve en pop van S. fuscula zijn door Per ris beschreven. 

 Van de 8 Europeesche soorten komt i in Nederland voor. 



Ilruin, veelal met lichtere dckschilden , ook wel geheel gcelbruinachtig; fijn en dicht rimpelig 

 liestippeld; lijn hcliaard. Sprietvvortel en pooien geelachtig. Oogen tegen der. voorrand van 

 het hnlsscliild aanliggend. Halsschild tweemaal zoo breed als lang, eenigszins hall'-cirkclvormig , 

 met rechte achterhoeken, van voren afgeknot. Lichaam tamelijk vlak. Lengte 2J — 2^- mm. 

 Aan doode stammen van eiken, populieren en appelboonien ; ook nit hontwerk. Uitslnitend 

 in de omstreken en in een stadstnin van Maastricht in eenige exemplaren aangetroffen; 

 |uni, (iili (minuta Muls.) i. fuscula Miill. 



II. Sub-Familie MORDELLINAE. 



ü. Trilnis A N A s r I N I. 



Pentaria "Muls. 



Oogen grof gcfacelteerd, bijna niet uitgerand. Halsschild br ceder dan lang, van 

 voren afgerond. Dckschilden met parallele zijden , aan het uiteinde afgerond ; de epi- 

 pleuren van voren zeer breed, geleidelijk naar achteren versmald, tot op de hoogte van 

 het 4e sternict duidelijk. Achterlijf met 6 sterniten , van welke het 6e zeer klein is en 

 gemakkelijk over het hoofd wordt gezien. Achtercoxae korter dati het eerste sternict lang , 

 met nagenoeg rechten achter rand. Achterschencn smal , duidelijk langer dan het ie en 

 ze tarslid te zamen. Het 4e lid der voortarsen ongeveer zoo lang als het ^e , eenigszins 

 tweelobbig. Dit genus vormt den overgang der Scraptiinae tot de Anaspint. 



De eenige Europeesche soort komt in het aangrenzend gebied voor. 



Lichtbrnin, licht roodachtig-bruingeel of geelachtig; de onderzijde donkerder; fijn zijdeglanzig 

 beliaard. Sprietwortel en pooten geel, de achterpooten donkerder. Sprieten nauwelijks langer 

 dan kop en halsschild te zamen, van af het (5c lid verdikt. Lengte 2^ — 24 mm. Niet inlandsch. 

 In de Rijnstreek i). Ik zag een cxenijjlaar uit het Wcener Hofmuseum. 



(sericaria Muls.) (ba dia Rosenh.) 



Cyrtanaspis Emery. 



Lichaam minder gestrekt en meer gewelfd dan bij Anaspis, lang-ovaal. De epi- 

 pleuren der dckschilden van voren breed, van af de basis tot aan het uiteinde geleidelijk 

 smaller wordend. Achterlijf met 5 sterniten , welke allen bij het S ge^uoon zijn. Achter- 

 schenen smal , aan het uiteinde tamelijk recht afgesneden , nauwelijks langer dan de 

 eerste twee tarsleedjes te zamen. larslecdjcs smal, aan het uiteinde recht afgesneden ; 

 het 4e lid der voortarsen zeer klein , /;/ het 2,( nagctweg geheel verborgen. Achtercoxae 

 volkomen zoo lang als het eerste sternict , met gebogen achterrand. Overigens als bij 

 A n as p i s. 



De eenige Europeesche soort komt ook in het aangrenzend gebied voor. 



Donkerbruin of hruinzwart, bij onuitgekleurde exemplaren roodbruin; het grootste gedeelte 

 der sprieten, de voor- en middelpooien , alsook de schenen en tarsen der achterpooten rood- 

 of geelachtig; kop en halsschild geheel geelrood; dckschilden geelrood, eene driehoekige 

 basaalvlek, een gewoonlijk daarmede samenhangende dwarsband over het midden, alsmede 

 het uiteinde donkerbruin of bruinzwart; de gele vlekken op de dckschilden met een witachtig- 

 geel dons bedekt, liij ab. c. uhscura Schilsky kop, halsschild, onderzijde en dijen zwartachtig. 

 Lengte 2i— 3+ mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov (phalerata Germ.) 



1) Een exemplaar ui[ Laekeii (Bt'lgit') in hel Brusselsch Museum is onjuist gedelermiueerd en behoort tot Anaspis testacea. 



