LXIV. MORDELLIDAE. 2. ANASPIS. 297 



de omstreken van Maastriclit i), op bloeiende, tussclieii gras groeiende, planten; opk bij 



Rrcda. In België bij Nccrliacren; ook in Noord-Diiitschland i. brunnipes Muls. 



Het 4C sprietlid bijna even lang als bet 3e, langer dan bet 2e. liij liet J de sterniten vlak gewelM, 

 niet gekield; bet 5e sterniet bocbtig uitgerand. Gebeel zwart, lijn zijdcacinig bebaard; ot" wel 

 bet balssehild aan de voorbocken of gebeel rood Cab- 1^- cullaris Muls.) 2) ; bovenlip, clypeus, 

 de eerste 4 of' 6 sprietleedjes, benevens een gedeelte van de voorpooten roodgeel. Voor- 

 sebenen bij bet <? aan bet uiteinde iets gekromd; voortarsen duidelijk verbreed, liet eerste 

 lid ruim zoo breed als de scbeen. De typiscbe exemplaren, welke veel op brunnipes 

 gelijken, onderscheiden zicli vooral doordat bet 3e en 4e sprietlid weinig in lengte vcr- 

 seliillcn en beiden langer zijn dan het 2e lid. Lengte 2—2* mm. Niet inlandseh. In liclgiü bij 

 La Roebe en Pont-de-Bonne (varians Muls.) 



4 Het 6e tot loe sprietlid rondacbtig, althans weinig ol" niet langer dan breed; de sprieten 



daardoor meer of minder snoervormig (Sub-gen. Nassipa Emery) 5 



Het 6e tot 10 sprietlid omgekeerd-kegelvormig of cylindervormig, langer dan breed ; de sprieten 

 daardoor meer draadvormig (Sub-gen. Anaspis i. sp.) 8 



5 Kop en halsschild roodgeel of licht roodachtig, de dekschilden zwart; of wel de gebeele boven- 



zijde gcelacluig ö 



Bovenzijde geheel of nagenoeg geheel zwart 7 



6 Kop en halsschild, de eerste 4 sprietleedjes en de pooten roodgeel of licht roodachtig; overigens 



bruinzwart, op de bovenzijde vrij dicht en lang bruin behaard; veelal het mesosternum en 

 eene onduidelijk begrensde" scboudervlek roodachtig 3)- De dwarsrimpelige sculptuur op de 

 dekschilden duidelijker dan op kop en halsschild. Lichaam bij het ^ smal, bij het S breeder. 

 Sprieten bij liet ,? duidelijker snoervormig dan bij het J. Halsschild slechts weinig breeder 

 dan lang, naar voren zwak verlengd, de achterhoeken recht. Bij het $ het 3e sterniet in 

 het midden iets uitstekend, met twee dunne, neerliggende, aanhangsels, welke aan de basis 

 dicbt bijeenstaan en niet geheel het uiteinde van het 5e sterniet bereiken; het 4e sterniet 

 met twee vrij lange aanhangsels, welke bet uiteinde der anderen bereiken; het 5e sterniet 

 aan het uiteinde ingesneden en tweelobbig; voortarsen iets verbreed. Deze soort komt in 

 kleur en grootte met thoracica L. overeen, docli onderscheidt zich gemakkelijk door de 

 snoervormige sprieten; ook is zij met flava var. thoracica Emery te verwarren, docb onder- 

 scheidt zich vooral door bet voorhanden zijn der buikaanbangsels bij bet i, bet iets breedere 

 halsschild en de minder duidelijk snoervormige sprieten (vooral bij bet J) ; ook is zij ge- 

 woonlijk iets kleiner. Lengte 2*— sf mm. Zeer zeldzaam ; Breda, Haarlem, Amsterdam, 

 Locbem, Oirschot en in de omstreken'' van Maastricht . (thoracica Costa) 2. Costae Emery. 

 Kop, halsschild en pooten roodgeel; onderzijde zwart; dekschilden geel of aan het uiteinde 

 iets berookt; bij var. thoracica Emery de dekschilden gebeel bruin- of zwartacbtig, of aan 

 de schouders nog iets roodachtig. Uiteinde der sprieten zwart. Bij bet ^ de sprieten iets 

 langer dan bij bet J, de sterniten zonder aanhangsels; het 5e sterniet met eene diepe midden- 

 groef, aan de zijden nauwelijks uitgebogen; voortarsen verbreed. Deze soort is geinakkelijk 

 te herkennen aaii de duidelijk snoervormige sprieten en aan de gewone sterniten bij bet ^. 

 Lichaam vrij kort en breed, bij het $ slanker; de bovenzijde lijn zijdeachtig behaard. Lengte 

 3 — 3| mm. Verbreid in de diluviale streken en in Limburg; de var. thoracica zeer zeld- 

 zaam', alleen bij Valkenburg (Limburg) gevangen, in België bij Ridderborn . . 3. flava L. 



7 Halsschild uiterst lijn dwarsrimpelig, als met een naald gekrast. Het eindlid der sprieten bij bet 



J' li maal, bij het J tweemaal zoo lang als het voorlaatste lid. Zwart; clypeus, bovenlip, 

 sprietwortel, de voorpooten en alle eindsporen der schenen geel. Bij het $ het 3e sterniet 

 zonder aanhangsels, bet 5e met eene diepe middengroef; bet eerste lid der voortarsen onge- 

 veer zoo lang als het 2e. Lengte 3^ — 4 mm. Op Umbelliferen en Cornus. Niet in- 

 landseh. In België bij Izel; ook in Westfalen . (monilicornis Muls.) (m e la n os toni a Costa) 



Halsschild, evenals de dekschilden, duidelijk en sterk dwarsrimpelig. Het enidlid der sprieten 

 slechts weinig langer dan het voorlaatste. Zwart, fijn bruinachtig, zijdeachtig behaard; 

 bovenlip, tasters, sprietwortel en voorpooten geelrood- of roodbruiuacbtig, bij ab.c.o/',V(,-K;7'/)« 

 Scbilsky alle pooten zwart. Bij het i het 3e sterniet met twee steelvormige aanhangsels , 

 bet 5e aan bet uiteinde diep uitgesneden of gespleten; voortarsen iets verbreed, bet 2e lid 

 nagenoeg tweemaal zoo lang als het ie. Lengte 2Ï — 3^^ mm. In bosschen op Umbelli- 

 feren en andere bloeiende, kruidachtige planten; verbreid en niet zeldzaam. 



(atra F.) 4. rufllabris Gylh. 



1) Ten onreclilo als variaus gcdcleniliiieord. 



2) In Zuid-Euroiia kuiui-n varieleilpii voor l»ij welki- lipl balsscliild , eene sclioudervlek en de e},i|. leuren der dekschilden rood- 



aclitig, ol' wel liel lialsscliild en de dekschilden i^elieel roodgeel of licht roodbrnin zijn. 



3) Ook zijn kleur-aberraties hekend bij welke de dekscbilden geheel geel {Skfilitiktfi Scbilsky), ol' slechts aau het uiteinde 

 zwarlachtig zijn. Nog zouden exemplaren voorkomen met donkere acblerpooleu (ab. c. fulnpcs Costa). 



