LXIV. MORDELLIDAE. 3. MoRDELLA. 30I 



Pygidium zeer kort en brccJ kegelvormig. Epipleiircn ikr dekscliilden zoo breed als de epi- 

 sternen vnn den nietacliomx. Dcksclülden nauwelijks i^ maal zoo lang als breed, naar 

 achteren weinig versmald. Sprieten van af liet 5e lid duidelijk gezaag3. Eindsporen der 

 aclucrschencn geel 3 



He: 5e tot loe sprietlid in "t oogvallend van de voorafgaande leedjes afgescheiden en breeder 

 dan dezen; ongeveer zoo breed als lang of slechts onmerkbaar langer dan breed, driehoekig. 

 Klauwen lijn gezaagd. Achterkaaks-lobben lang, slank en spits. Eindlid der kaaktasters minder 

 breed bijlvormig dnn bij fasciata. Dekschilden iets meer dan tweemaal zoo lang als aan de 

 schouders breed, naar het uiteinde duidelijk versmald. Pygidium lang toegespitst, lè (?) wt 2 (t?) 

 maal zoo lang als het laatste sternict: de zijkant meestal slechts tot het uiteinde van het 

 laatste sternict reikend. Zwart, op de bovenzijde zwart behaard. Einddoornen der achter- 

 schenen zwart. Bij ab.c. vestita Emery kop en halsschild geelbruin bebaard; de dekschilden, 

 behalve de lijne, zwarte beharing, bovendien meer of minder met grovere, geelbruine haren 

 gemengd; ook zijn het scliildje en de jileurae van den thorax vvitacluig behaard ; bet pygidiuin 

 krachtig, lang, aan den uilersten top gewoonlijk iets afgeknot (bij Winterswijk). Bij var. 

 "l'rericautia Costa (hracliyiira Mis.) is de bovenzijde overal bruinachtig, roodbruinachtig 

 of iets purperbruin bebaard; onderzijde grauw; pygidium zeer kort, slechts i^ (S) tot ij (<?) 

 maal zoo lang als het laatste sterniet. De ab.c. 'Flc-isc/u-ri Emery als brcvicauila, doch met 

 dicht glanzige, grauwe beharing (in België hij Fleurus) i). Bij bet <? het 2e en 3e kaak- 

 tasterlid en de voordijen van binnen bewimperd. Lengte 3J— 5J mm. 2). Verbreid in de grens- 

 provinciën, doch over bet algemeen tamelijk zeldzaam; ook bij Heemstede. Op Umbelli- 

 feren; de larve in de stengels van Artemisia, Lycbnis en Cicborium. De var. 

 brevicanda in de Rijnprov 1. aculeata L. 



Het 5e tot loe lid der minder duidelijk gezaagde sprieten geleidelijk breeder dan de vooraf- 

 gaande leedjes, duidelijk langer dan breed. Klauwen grover gezaagd. Achterkaaks-lobben kort, 

 breed en stomp. Het eindlid der kaaktasters bij het r? breed-bijlvormig, bij het J meer 

 knotsvormig. Lichaam plomp, in grootte zeer veranderlijk; zwart, lijn zwart bebaard, met 

 grauwe, geel- of bruinachtige banden; bij ab. c. rillosa Schrank (= yillosa Muls.) een- 

 kleurig goudgeel of witgrauw behaard. Kaaktasters zwart, bij het g het 2e en 3e lid aan 

 de binnenzijde met lange, grauwe wimperharen. De eerste drie of vier sprietlecdjes en de 

 basis der volgenden roodachtig. Halsschild gewoonlijk aan de randen dichter grauw bebaard; 

 niet zelden meer of minder dicht behaard, ook soms met de aanduiding van langsbanden. 

 Schildje witachtig bebaard. Dekschilden breed, aj maal zoo lang als aan de basis te zanien 

 breed; aan de basis gewoonlijk eene breede, meestal witachtige band, welke nabij het 

 schildje twee rondachtige vlekken vrij laat; van uit dezen band loopt eene smalle, behaarde 

 streeji langs den naad en verbindt zich met een breeden, achter bet midden gelegen, aan 

 de randen uitgezakten dwarsband, welke den zijrand niet bereikt. Pygidium aan het uiteinde 

 matig sterk afgeknot, bij het J tweemaal zoo lang als-, bij bet ? iets korter dan het anale 

 sterniet. Einddoornen der achterschenen geelbruin. Bij het $ de voordijen van binnen lang 

 bewimperd. Bij ab.c. "briaiitea Com. is de basaalband der dekschilden zeer onvolkomen en 

 blijft slechts eene vlek naast het schildje en eene scheeve humeraalstreep over, welke naar 

 den achtersten band gericht is. Bij ab.c. 'interrupta Costa zijn de basaal- en achterste 

 band aan den naad breed onderbroken; de basaalband loopt in eene gebogen richting tot 

 den naad, zonder deze te bereiken, de groote zwarte vlek aan het schildje verbindt zich 

 daardoor met de middelste; bij ab.c. *l>asaHs Costa zijn alleen het schildje, de basis, de 

 schouders der dekschilden , een smalle naadzoom en twee rondachtige vlekken achter het 

 midden witachtig of goudgeel behaard; bij ab.c. "corona ta Costa lost zich de voorste en 

 veelal ook de achterste band in langsstrepen op; bij ab.c. "siriato-guttata Muls. en ,vk/'<;oóT<z 

 Muls. vloeien de beide banden hetzij door langsstrepen of op eenige andere wijze ineen. Bij de 

 hierboven genoemde ab.c. yillosa verdwijnt ook de zwarte vlek aan het schildje en vertoonen 

 zich soms op de acbterhelft der overigens gelijkmatig licht behaarde dekschilden twee lichtere, 

 dichter behaarde vlekken. Lengte 3^ — 7 mm. Op vele plaatsen gemeen op bloeiende U m b e 1 1 i- 

 feren. De ab. c. villosa bij Breda en ook in België bij Laroche 2. fasciata F. 



Dekschilden met talrijke, rondachtige, witachtige haarvlekjes. Lichaam kort, zwart, donker 

 behaard; aan de basis van het halsschild, nabij het schildje, met eene witachtige langsvlek, 

 de basis zelf en het schildje eveneens witachtig behaard; niet zelden vloeien enkele vlekjes 

 der dekschilden tot langs- of dwarsbanden ineen. Sprieten aan de basis meer of minder rood- 

 bruin. Tasters eenigszins bruinachtig, bij het ^ zwak bewimperd. Eindsporen der achter- 

 schenen geel. Lengte 3 — 3* mm. Eene zeer vlugge soort, welke zich op zekere zwarte fungi 

 op oude boomstronken (vooral van eiken) en in de reten van paalwerk ophoudt. Niet 

 inlandsch. In de Rijnprov (guttata Payk., atomaria F.) (maculosa Naezen) 



1) In Zuid-Europa kunien nog eeu plar kleur-aberralies voor. 



2) De lengte wurdt opgegeven zouder hel lange pygidium medegerekend. 



