302 LXIV. MORDELLIDAE. — 3. MORDELLA. — 4. MORDELLISTENA. 



Dekschildi;ii met eciic schoiukrvlek, drie of vier iii ccne ilwarsrij staande, meer of minder 

 duidelijke vlel;ken aclitcr de sclioiidevs, ook de naad acliter liet schildje, alsmede 2 tot 4 acliter 

 bet scliildje gelegen vlekken geelwit behaard; veelal ontbreekt de schoudervlek; ook vcr- 

 ecnigen zich soms de achterste vlekken tot een dwarsband. Lichaam kort en breed; bruin, 

 ziideacluig behaard; de achterrand van het halsschild en twee langwerpige vlekken aan de 

 basis nabij liet schildje witachtig behaard. Tasters geel. Sprieten geheel ;;wart ofaan de basis 

 bruin of geelachtig. Onderzijde grauw behaard. Lengte 3i-4 mm. Niet inlandscli. Bij Ham- 

 burg; ook in België (coll. Muthien'} i) (albosignata Mis.) (bisignata Redt.) 



4. Mordellistena Costa. 



Di/ ,i;emis onderscheidt zich van Mo r de lla , doordat de achierschcnen, behalve de 

 apicalc inkervin.c op de rugzijde , nog i tot 6 inkervingen vertoonen , welke zich veelal 

 op de buitenzijde voortzetten ; ook zijn de eerste tarsleedjes meestal van inkervingen 

 voorzien {Fig. 94 //). Lichaam in den regel smaller ; het halsschild Tceinig of niet 

 breeder dan lang, soms een weinig langer dan breed, de dekschilden smal, naar het 

 uiteinde meer of minder versmald. Episternen van den metathorax lang , met rechten 

 of flauw gebogen binnenrand; in het jnidden weinig breeder dan aan hef uiteinde 2). 

 Bij de smallere mannetjes de kaakt asters altijd dichter behaard en het ie lid iets ge- 

 zwollen , de voorste dijen en schenen eenigszins gebogen en behaard; het pygidiiitn langer 

 en dunner ; de oogen aan den buitenrand, behalve bij het niet in ons gebied vertegen- 

 woordigde sub-genus Tolida Muls., zonder wimperharen. — Levetiswijze als bij Mor- 

 de lla; vooral op bloeiende Umbel l ife r e n. De larven leven in stengels en zouden, 

 volgens Goureau , andere insecten verslinden. — De larve van M. par vu la is door 

 Schilling, Frauenfeld en Perris ; de larve en pop van m i c an s zijn door Perris ; de larve 

 van p umi la is door Perris en Kleffer, de pop door Xambeu; de larve en pop van 

 brevicauda zijn door Buddcberg beschreven. 



Van de ± 30 Europeesche soorten komen 5 in Nederland en 4 /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Middelsclienen met uiterst kleine, zeer onduidelijke, eindsporen (Sub-gen. M or del loch roa 



Einery). Kop, dekschilden en de onderzijde," behalve de roode mesothorax en het roode 

 achterlijf, zwart; veelal, vooral op de dekschilden, met geringen paarsachtigen weerschijn; 

 halsschild bij het <? zwart of donkerbruin, gewoonlijk de achterhoeken naar de zijden of 

 ook nog de basis roodbruinachtig; bij het J het halsschild geheel rond 3). Lichaam fijn, 

 zijdeachtig, grauw, op het halsschild bij het ï en op het roodbruine gedeelte van dat bij het 

 y geel behaard; de mond, de eerste twee leedjes en het uiteinde der sprieten, de basis der 

 schenen, de eindsporen der achterschenen en de tarsen roodgeel. Bij het J, zeldzamer bij 

 het $, de voor|)00ten roodachtig. Bij het $ is gewoonlijk het midden van den buik zwart. 

 Tasters bij het S rood of zwartachtig; bij het $ zwart, het eindlid gedeeltelijk roodachtig. 

 Sprieten bij bet $ betzij geheel zwart, of alleen de basis der eerste twee leedjes, of ook 

 wel geheel geelachtig; slank, niet gezaagd; bij het $ zwak gezaagd. Halsschild breeder dan 

 lang. Dekschilden lang, nagenoeg tot achter bet midden met parallele zijden. Pygidium zeer 

 lang, smal, scherp toegespitst. Achtersebenen met 3, zeer zelden met 4 korte, wijd uiteen 

 staande, inkervingen; het te tarslid met 2 tot 3, het 2e met i of 2 korte inkervingen. 

 Voortarsen bij het $ met eene duidelijke liaarzool. Lengte 3*— 5 mm. 4). Door het geheele 

 land verbreid, doch overal zeldzaam; 0|) U mbel 1 i feren. Het $ zeldzamer dan het %. 



(bicolor Sulz. , $ ventralis F.) i. abdominalis F. 



Middelsclienen met fijne, doch duidelijke eindsporen. De inkervingen der achterschenen staan 

 niet zeer dicht opeen en bereiken minstens het derde gedeelte van de breedte der scheen 5) 

 (Sub-gen. Mordellistena i. sp.) - 



2 Eindsporen der achterschenen geel. De inkervingen der achterschenen loopen zeer schuin, niet 



1 ) Ik 7,:(^' liil rxciiijjiaar niet. 



2) Bi| lu'l iii.'! in uÈis p-hifil vrrlc'i-i'iiwoordiüde ppnus Sli-nalia Muls. /.ijn dr i-iiislornpn van di'n molatljorax kort, met 



m-li.jKi-11 hiiiiicnrand. iii liel midden Iw naai zuo breed als aan In-t nilfinde; ouk zijn de mff-n Inj liel nianiielje aan den 



Iniilenrand van winnierliaren vourzien. 

 S) .SJiihkii liMdirijfl ceiie ali.e. (wijfje) imiciiha^llis uil BüSniP nu-1 in le'1 midden i«arl ^-evli'kl l.alyscliild. 



4) De lenele, evenals liij Murdella, zunder liet [lyRidiuni niedefietik I. 



r.) liij liel mei in ons gebied veilegenwourdiBde sub-Ren. Telida Mulv slaan de inkeivinsen der aelilersebenen dielil niieen. 



zijn kort en lereiken slecbls hel vierde gedeelte van de lirei'dte der sel i 



