LXIV. MORDELLIDAE. — 4. MORDELLISTENA. 303 



aan den toprand evenwijdig; zij zijn meestal verschillend in lengte, zijn zwart en staan o|i 

 gelen of liruinaclitigen grond; de eerste ^gewoonlijk langste) inkerving begint in het midden 

 op de rugzijdc en eindigt in het midden der scheen. Tasters geel. De soorten tweekleurig 

 of geheel geel 3 



Eindsporen der achterschenen zwart. Heheel zwarte soorten 5 



3 Sprieten zwart, slechts de eerste vier leedjcs roodachtig; krachtiger ontwikkeld dan bij late- 

 ra lis. Lichaam krachtiger gebouwd dan bij la te ra lis. Eindlid der kaaktasters meer drie- 

 lioekig en veel breeder, slechts i.l maal zoo lang als breed; alle kaakcaster-leedjes zonder 

 wimperharen. üe inkervingen der achterschenen langer en meer schuin dan hij lateralis. 

 Acliterdijen meestal zwart. Zwart, bruinachtig behaard; de mond, het voorste gedeelte van 

 den kop, de tasters, de sprietwortel, de zijden van het halsschild, eene schondervlek, de 

 voor- en middelpooten, de basis en het uiteinde der acliterdijen, de schenen en tarsen , 

 alsmede de eindsporen der achterschenen geelrood; episternen van den mctathorax van 

 achteren rood- of bruinachtig. Bij ah. c. axillaris Gylh. is het halsschild ecnkleurig rood, 

 de schondervlek klein. Bij ab. c. Julvipciinis Schilsky de kop (behalve de mond) en het 

 halsschild zwarcachtig; dekschilden licliter roodbruin; onderzijde bruinachtig. Bij ab.c. «//«ra 

 Schilsky de bovenzijde zwartachtig, slechts de mond, de sprietwortel en de voorste vier 

 pooten roodgeel. Bij ab. c. /«/rtyctv/i' Schilsky het lichaam bruingeel, slechts het achtergedeelte 

 van den kop, de tuphelft der sprieten en de onderzijde zwartachtig. Bij ab. c. taeniata 

 Schilsky het achtergcdeelte van den kop, een breede, in het midden iets uitgebogen, langs- 

 band op het halsschild, zwart; dekschilden geel, met eene lang-driehoekige, langs den 

 naad voortgaande, donkere basaalvlek, of naar het uiteinde bruinachtig. Bij het ^ de voor- 

 schenen sterk gekromd; het eindlid der kaaktasters ecnigszins driehoekig, het 2e lid naar den 

 top verbreed en gekromd. Bij het $ het eindlid der kaaktasters minder driehoekig, doch 

 meer knotsvornng; het 2e lid driehoekig, het 3e smal. I. engte 30 — 5 mm. Niet inlandsch. 

 In België hij Laeken; in de Rijnprov. bij Aken en Crefeld; in Westfalen bij Dortmund. 



(_h u m e r a I i s L.) 

 Sprieten hetzij geheel geel- of roodachtig, of hoogstens de laatste 6 lecdjes donkerder ... 4 



4 Boven- en onderzijde geheel roodgeel, slechts de oogen , de inkervingen op de achterschenen , 



benevens de uiterste toprand der schenen en tarsleedjes zwart; niet zelden de dekschilden 

 naar het uiteinde en het pygidimn of het uiteinde van het achterlijf brninachiig. Lichaam 

 smal; lijn, zijdeglanzig behaard. Uiteinde der draadvormige sprieten gewoonlijk donkerder 

 gekleurd. Kaaktasters bij het $ niet bewimperd, het eindlid lang-driehoekig, het 2e lid iets 

 naar den top verbreed; bij het % het eindlid aan de binnenzijde meer afgerond. Voorschenen 

 bij het $ sterk gekromd. Sprieten bij het S korter dan bij het $. Lengte 3 — 4', mm. Ver- 

 breid doch overal zeldzaam ; meermalen in de omstreken van Maastricht. 



(brunnea F.) 1. Neuwaldeggiana Panz. 

 Roven- en onderzijde zwart of bruinzwart, geelbruin behaard; de mond, het voorste gedeelte 

 van den kop, de tasters, sprieten, grootendeels de pooten, de zijden van het halsschild en 

 een langsband op de dekschilden roodgeel; veelal de zwarte middenband op het halsschild 

 slechts op de achterhelft aangedind of van voren onderbroken (ab. c. dorsalis Panz.), soms 

 nog maar aan de basis flauw aangeduid of geheel ontbrekend; bij ab. c. *atricoHis Schilsky 

 het halsschild geheel zwartachtig, de schouderband op de dekscliilden kort. Sprieten gewoonlijk 

 naar het uiteinde iets donkerder. Achterrand der sterniten geelrood; achterdijen met eene 

 donkere vlek, zeldzamer geheel zwartachtig. Bij het <? het 2C kaaktaster-lid sterker knotsvormig 

 verdikt dan bij liet J; het eindlid tweemaal zoo lang als breed, knotsvorniig verbreed en 

 aan het uiteinde scheef afgerond, bij het J volkomen afgerond. Deze soort, welke in kleur 

 met hnmeralis overeenkomt, werd door vele schrijvers als variëteit van deze beschouwd, 

 doch door Schilsky als goede soort geduid; zij onderscheidt zich vooral door het smallere, 

 langere, nagenoeg knotsvormige eindlid der niet bewimperde kaaktasters bij het J', de 

 lichtere, veel dunnere sprieten en door den anderen vorm van de vlek op het halsschild; 

 ook is zij kleiner en smaller. Lengte 3-4 mm. Verbreid en op sommige plaatsen niet zeld- 

 zaam, vooral de ab. c. dorsalis; niet in de duinstreek gevangen. 



(variegata F.) 3. lateralis Oliv. 



5 De bovenste der 3 inkervingen (die nabij de basis) der achterschenen het langst, een eind voorbij 



het midden loopend , zeldzamer de gehecle breedte der scheen doorsnijdend. De buitenste 

 eindspoor der achterschenen kort doch duidelijk i). Achterhoeken van het halsschild stomp, 

 iets afgerond. Sprieten en pooten zwart. Het 4e tot toe sprictlid bij het $ slechts weinig 

 langer dan breed. Lichaam vrij kort, zwart, dicht grauw of bruinachtig, op de dekschilden 

 gelijkmatig 2) behaard; zeer veranderlijk in grootte; zeldzamer de mond en de voor- of 



1) Bij een paai' /uid-Europeesche sourh'ii uiulirrckl df liuilenste eindspoor gelieel, 



2) lu /uid-Europa kuiiieii alierralies voor liij welke een dieliler grauw brtiaarde, breede langsband oleeneselioudervlek tegenover 

 de donkerder, lijne gruudbeliaring alsleekl. 



