IvXV. RmpiPHORinAE 



I. Rhipiphorus. -- LXVI. MELoinAE. 



307 



komen in den nnzonicr te voorschijn. Diiai' de wijljes in de gcvangensclia|) nog in Oetobcr 

 eieren legden, is het niet onwaarschijnlijk dat deze, welke zeer klein zijn, overwinteren. 

 In Nederland tot nog toe alleen bij Soest en Roermond aangetroffen i). In België bij Dilheck. 



(alTniis l'isch.; J angidatns Paiiz. , erythrogastcr l'rühl.) i. paradoxus L. 



LXVI. Familie MELOIDAE (Fig. 06). 



Deze, door liarc gecompliceerde ontwikkclings-geschiedenis, merkwaardige l'aniilie, vertoont de 

 naaste verwantsclnp met de R li i p i p h ori dae, doch heelt ook kenmerken gemeen met de Pyro- 

 chroidae, Anthicidac en Oedcmcridae. — Kop vertikaal geplaatst, hartvormig ol' drielioekig, 

 met boog gcwelldcn schedel, meestal achter de oogcn met dnidclijke slapen; door middel van een 

 ibni halsgedeclic aan bet, van voren meestal versmalde, balsschild verbonden, docb daartegen aange- 

 drnl;t. — Sprieten ii-, zelden g-ledig (Ce roco ma) ; op bet voorhoold, of vlak naast, ofvóór de oogen 



ingeplant; draad-, borstel- of snoervormig, soms 

 naar het uiteinde verdikt of knotsvormig; in vele 

 gevallen bij het ^ sterk afwijkend in vorm, met 

 onregelmatig verbreedeleedjes(Fig.9ÖlI). — Boven- 

 lip meestal hartvormig of vierhoekig; evenals de kin 

 bij Cerocoma, vooral bij het (?, nitgetrokkcn. 

 Voorkaken dvieboekig, met gewonen top; in enkele 

 gevallen aan den binnenrand getand. Achterkaken 

 tweelobbig. Kaaktasters 4-ledig; draadvormig, met 

 kegelvormig cindlid, bij Cerocoma de twee voor- 

 laatste leedjes meer of minder opgeblazen. Lip- 

 tasters 3-ledig, draadvormig. — Ilalsscbild van voren 

 smaller dan de kop. — Schildje duidelijk, bij M e 1 o e 

 zeer klein of niet zichtbaar. — Dckschilden veel 

 brceder dan bet balsschild, evenals het overige 

 chitineskelet tamelijk zacht en buigzaam; betzij 

 lang en smal en met de naadranden aaneenslintend; 

 of wel korter dan het weeke achterlijf, met naar 

 achteren divcrgcerende naadranden, langs de zijden, 

 op de onderzijde, de epimercn van mcso- en 

 metathorax scheedeachtig omvattend (Meloë); 

 bij Sitaris vlak achter het schildje, tot aan het uiteinde zeer sterk versmald en divergeerend. — De 

 ncrvatnnr der achtcrvleiigels is ongeveerals die bij de I-agriidae, P y r och r o i dae, Pythidae en 

 Ocdemeridac. Bij Lytta ves ica to r ia is , volgens Rogcr, bet topgedeelte der glasheldere vleugels 

 zeer klein; achter het gewricht met eene donkere dwarslijst. De terngloopende aders in de area externo- 

 media geheel rudimentair, zoodat de dwarsverbinding de venae externo-media en sca|ndaris onmiddellijk 

 verbindt en zeer lang is. De vena externo-media is volkomen recht. De vena interno-media is spoedig na 

 baren oorsprong gedeeld, de binnenste deelingsiak zeer kort en met de buitenste niet meer samenkomend, 

 de cel daardoor naar den achterrand open; de bijaders in de area interno-inedia gewoon, ongedeeld, 

 slechts de anale met de hoofdader verbonden. De vena analis gewoon. — Metasterninii hetzij lang, met 

 ver van elkaar verwijderde middel- en acbtercoxae; of wel zoo kort, dat de middelcoxac met het 

 uiteinde op de acbtercoxae liggen (Meloini). Alle coxoe kegelvormig uitpuilend en aaneenstaandc. 

 Achterschenen met twee eindsporcn, van welke de eene zeer breed en aan den top scheef afgeknot en 

 uitgehold is; bij de Mylabrini de twee eindsporen gewoon en toegespitst. Tarscn meestal gewoon, 

 soms bij het ^ de voortarsen verbreed (o. a. Cerocoma). Voor- en middeltarsen 4-, aciitertarsen 

 5-ledig. Klauwen in twee ongelijke helften gespleten, welke hetzij ongetand zijn, ol van welke de 

 grootere helft kamvorniig getand is. 



Alle soorten van deze familie, welke voor het groote meerendeel bewoners der warme landen 

 zijn, hebben in luui bloed eene scherpe, blaarirekkende stof, het „Cantliaridine" 2); van daar de 

 naam „ Blaartrekkcrs". Zij leven op verschillende knndachtige planten, boonicn en heesters, veelal 

 in groot aantal bijeen; anderen op den grond. 



Hoogst merkwaardig is de ontwikkeling dezer dieren 3), bij welke, voor zoover bekend, eene 

 dubbele metamorphose (hypcr-metamorphosc) voorkomt; de larven leven (wellicht bij alle soorten) 

 parasitiscb in de nesten van Hymenoptera (bijen cu sociale wespen). Vooral van de genera M e 1 o e , 



■iir lirll'l v:in Se[jUM1ilitM' 

 ""!', "J ■'■■liijii''n .|ii"'ilis. 

 ilihTlijr v:iii r.hi iiipiiuri-ii 



Volgens U. Cfiiitl is de besle vnii£;hj(l lul. Vdi.r ili- ünistreken van Kper in Uulieinen) van de 



lul in het midden van Oclulier. Hel vindi-ii van IV li i p i [i h o r n s buiten di- ne>len kuinl zelrlei 



na hel verlaten, om Ie Vüinen /')■')/'. ƒ);■. E. Il'ilfrr /.aj; hoe de wespen met hr};eeriyhi'id het 



atlikten, iels dal hij veh^ iniereni<aslen iickend is. 



Van Canlharides, «Spnanselie vliegen", welke lul de voural vrurper in i^ehrnik zijnde li-ckplcislers verwerkt vvei'den, Mi-n 



bezigde daarloe niet alleen di- suurleii van hel ;ieniis I.ylla, doeh uuk die'van Mei'..;', Mylal.iis .-n anderen 



/ie nilvoeriper hij de versehillendt- (genera. 



