ioè 



LXVI. Meloidae. 



Lytta en Sitaris ziiii oiiurcin Ac ontwikkeling uitvoerige en volledige wiiarnemingcn geds:iii door 

 vo!i Slebüld , Newport en vooral door Fiibre , later nog door anderen; van andere genera zijn sleclus 

 enkele stndiën bekend geworden. Tusschen de uit liet ei gekropen larve cu de poji bestaat nog 

 een tweede larvevonn, alsmede een popaclitige toestand (psendo-popj eu eindelijk nog een r,e larve- 

 vorm. - De eerste, zeer beweeglijke larven, welke zich op allerlei bloeiende planten, als Ranon- 

 kels en Anemonen, doch vooral op Compositen, verspreiden en van daar zich aan bijen hechten, 

 werden door L/wh/ als parasieten van bijen onder den naam van Pediculus a pis en door Léoii Diijnur 

 als Trinugulinns a n dre n e to r uin beschreven. Fdbre te Avignon beschreef ze als de larven van 

 Meloidcn en herkende ze als zoodanig, evenals reeds vroeger GcKv/^r/ en i/f Ct'tv (,dic ze uit Mei oë- 

 eieren hadden verkregen). Deze eerste larven, welke meestal pi^^r gelang der soorten) geel zijn, zijn 

 langwerpig, met een 'tirichoekigen kop, waarop twee 3-ledige, in een langen borstel nitloopende sprieten, 

 en twee grootc, zwarte occllcn; 3 paar lange, thoracale pooten, welker tarsen schijnbaar 3 1) klauwtjes 

 dragen, van daar de naam van Tri ini g n 1 i n e n; bovendien 4 borstelachtige staartaanhangsels aan 

 het^achterlijr. 15ij die van Lytta vesicütoria o.a. ontbreekt de sprietborstcl , eindigen de tarsen 

 schijnbaar in drie ongelijk lange klauwen en zijn slechts twee staartborstels voorhanden. 



Overzicht der Sub-Fanailiën en Tiibus. 



1 Sprieten draad- of snoervormig, soms r.aar het uiteinde verdikt of knotsvormig; in vele 



gevallen bij het $ sterk afwijkend in vorm (Fig. 96). Klauwen in twee ongelijke hcli'tcn 

 gespleten, welke in den regel ongetand zijn; bij de niet in ons gebied vertegenwoordigde 

 genera I.ydus en Ilalosimns de grootere heU't kamvorniig getand. Dckschilden tot aan 

 bet uiteinde aaneengesloten, of kort en sterk divcrgccrcnd , in welk laatste geval de achter- 

 vleugels ontbreken eu het metasternimi zoo kort is, dat de middelcoxae met het uiteinde 

 op de acluercoxac liggen. Bij bet $ ligt het copulatieorgaan 2) (bestaande nit den penis, 

 welke aan het inteindc van weerhaken voorzien en tusschen de beide steeds gescheiden 

 parameren gelegen is) vertikaal of eenigszins schuin in bet achterlijf. 1. Sub-Fam. MELOINAE. 2 



Sprieten draad- of borstelvonnig, zeer zelden snoervormig ol' naar het uiteinde zwak verdikt, 

 in welk geval hetzij de dckschilden sterk divergeeren en het metasternum lang is, of wel 

 de slapen van den" hals niet afgescheiden zijn. Metastcrnuui altijd lang. Klauwen in twee 

 ongelijke helften gespleten, van welke de grootere meestal kamvormig getand is; is deze 

 niet getand, dan divergeeren de dekschilden. Dckschilden hetzij tot aan het uiteinde aaneen- 

 sluitend, of meer of minder divergeerend. Altijd gevleugeld, lüj het g ligt het copulatie- 

 orgaan (bestaande uit den penis, die zelf onbewapend is, doch welker achtereinde echter 

 veelal door het sterk ontwikkelde en gewijzigde praepiitinin als door verscheidene uitsteeksels 

 omgeven schijnt) horizontaal in het achterlijf; de vergroeide parameren vormen als 't ware 

 een beschuttend dak over den penis. (In Nederland alleen het genus Sitaris, bij welke de 

 slapen duidelijk afgescheiden zijn en de dekschilden sterk divergeeren). II. Sub-Fam. ZONI- 

 TINAE !"■ Zonitini. 



2 Ongevlengcld. Dekschilden, ten minste bij het J, sterk verkort, met afgeronde of over de 



geheele" lengte naar achteren divergeerendc naadrandcn; langs de zijden, op de onderzijde, 

 de epimeren van meso- en metathorax sclieedeachtig omvattend. Metasternum zoo kort, dat 

 de middelcosae met het inteinde op de achtercoxae liggen; ook ligt het uiteinde van het 

 metastenuim op de basis der achtercoxae. Schildje bij het genus Mc loc zeer klein of niet 

 zichtbaar 3). Achterscheneu met twee einds|)oren, van welke de eene zeer breed en aan den 

 top scheef afgeknot en uitgehold is 1. Meloini. 



Gevleugeld. Dekschilden gewoon, met tot aan het uiteinde aancenslintende naadrandcn; langs 

 de zijden de epimeren" van meso- en metathorax niet omvattend. iSIetasternmn lang, de 

 middelcoxae ver van de achtercoxae verwijderd. Schildje duidelijk. Minstens de eene eind- 

 spoor der achterscheneu naar het uiteinde verbreed en scheef afgeknot 4) . . . U. Lyttini. 



1) Vulfii» Itriiiirr lil.jll liij M r I ,n- n-n luiisc. aan li.'t uU.'jii.lc laiic.'lv..niiij; v.-i liiwil,-, ii-ts iilwaarls ^fliui;.-!! iia.lil.-uklMinv 



M«jrli!iiiil.-Ti n< iijii Hii l...v.-ii.li.-ii Hv vi-ii laiiKc (üiiii wi-.T>;ijclvn .i-ii) , liaakvoniiiRi', k„tl.re zijklauwi-n, ili.- \-H l.uil.-ii- 



.11 atwaarls ;ifl)upi-n ï.i|ii "-ii nul <ii*ii iiiiddi-iiU'ii een liriclaml vuniieii l)-* zijklaiiwi'il vorim-n duur liiiniii' MTi;r.)i'iiii- liases 

 dl. aaulic.lilinus|.laals va.i den iiii.ld.-iiklaiiw. /.uodocnd.. is li.-l ,-lnrrili|k .en i'iik.di- klauw, UTWijl ir drii' siliijiiliaav alioii- 

 dt-rlijki* klauwen legidiik, als ui-n {;.-Ih-i-! , liewut;<?n wurdrn 



Bij I.ylla, Sitaris i'u di- nifl in uns fAnri v.il.i;rnw.i,mligdi< j-piliTa 1\1 y 1 a In- i s .•n K p i .a n I a litzillfn de 

 larven séliijubaar dl-ie uuselljk lanpe klauwen, n,l. een cl„..te klauw, uil welker basis Uvee aelUer elkaar slaande, khiuw- 

 vunuifte, bnrslelliaren unlsprinfïen. 



2) Uit toestel is veelal aan het pedrini},'ile insect n.i;; dnideli|k waariieenibaar. 



3) Bij bet in den Balkan \ijuikiiinende penus Si tar u li ra. li y s l'.eilt. lul s.liildje wer pront. 



41 liij den Irilius der Mylabrini verluoiien de aelileix, henen Iwei- i;e\vuoii luejjespilsle eindsporen. 



