310 LXVI. Meloidae. — i. Meloë. 



^'ccl en vrij dik is, wonicn zij wel eens „oliefori-eii" ;^enocmd ; overigens hecfcn zij ook 

 wel „Meiwormen" 1). De l;cvers verscJiijnen reeds in Jiet laatst van Maart en vertoonen 

 zich vooral in April en Mei (van daar hij de Duilsehcrs de naam „JSIaiivurm"), som- 

 migen tot in Juli, eeiie enkele soort vertoont zich in den na zomer. Zij voeden zich met 

 lage, kruidachtige planten , welke vooral tusschen gras groeien. liet bevruchte 1 graaft, 

 met de voor- en acht er poot en , kuiltjes in de aarde, kruipt dan uit het kuiltje en legt, 

 zich met de voor poolen aan den rand vasthoudend , op den bodem daarvan een groot 

 aantal, langwerpige, gele eieren. Zij herhaalt zulks op t'wce of drie andere plaatsen, 

 tot alle eieren gelegd zijn. 



De gele larven, welke na ^ tot 6 7oeken uitkomen (de zoogenaamde Tr iunguli nc n\ 

 beklimmen bij voorkeur planten tnet gele bloemen , vooral Co mpos it en en begeven zich in 

 aantal op de bloetnhoofdjcs. Komt nu een voor de larven passend insect {waaronder verschil- 

 lende stuifmeel-verzam'elende bijensoorten, vooral die van het genus P o dal ir in s 

 {Aniliophora^ behoorcn) de 'bloemen bezoeken, dan hecht zich de Mcloi-larve aan 

 het haarkleed van de bij en wordt aldus medegevoerd. Zeer vele larven gaan ten gronde, 

 omdat zij zich aan andere bloembezoekers als : andere Ily m e n o p t e r a en ook Diptera 

 hechten '; alleen de loijfj es-bij en kunnen in de verdere ontwikkelingvan de Me loë-larvcn 

 voorzien, het schijnt 'dan ook dat die, loelke zich aan mannelijke bijen hechten, alleen 

 dan terecht komen, wanneer zij bij de pa ring op het % overgaan. Aangezien een^ M e loé 

 ongeveer 3 a 4000 eieren legt is het geen bezwaar dat er zoo velen omkomen. Het 

 schijnt dat de honigbijen door de Triungulinen gedood kunnen worden, als deze zich 

 tusschen de achterlijfsringcn inboren ; ook kunnen de Triungulinen zich in de bijenkorven 

 niet verder ontivikkelcn , waarop, naar het schijnt, echter uitzonderingen bestaan. 

 Komt nu eene met Triungulinen bezette wijfjesbij bij haar nes' aan, dan houden de 

 Meloc-larfjes zich rustig zoolang de bij de larven-woningen gereed maakt en dezen 

 met vocdselbrij , uit honig en stuifmeel bestaande , vult; zoodra echter hel wijfje een ei 

 legt bij den voedselvoorraad , tracht de Meloi-larvc dat te bereiken; gelukt dit , dan is 

 zij geborgen ; geraakt zij echter in de vocdselbrij terecht , dan komt zij om ; zijn meerdere 

 Triungulinen in eene zelfde cel terecht gekomen , dan behoudt één het veld ten koste der 

 overigen. Is nu de Meloë-larve op het bijen-ei gekomen en de cel door de bij goed 

 gesloten , dan bijt zij met hare stevige kaken het ei open en voedt zich met den inhoud 

 ervan, alsook ?net het bovcngedeelte van de eischaal ; zij drijft dan als in een. schuitje op de 

 voedsclbrij. jVu vervelt zij en verandert daarbij van gedaante, verliest nl. de oogen , 

 zvordt vleezig, dik . wit, 'madeachtig, terwijl de groot e poolen tot veel kortere, van een 

 enkelvoudigèn klauiv voorziene, gereduceerd worden ; een en ander onder wijziging der 

 monddcelen , die nu geschikt zijn om de voedsclbrij op te nemen. />/ dit tweede stadium 

 groeit de larve snel, is eindelijk 'dohtiassen (±25 mm latig'), doorboort nu demca ml 7'an 

 de cel, waarin zij tot nog toe verblijf hield en kruipt in den grond, om in het derde stadium 

 van schijn pop ( pseudo-chrvsalide) over te gaan; ge-woon lijk geschiedt zulks in Augustus. 

 De huid van het tweede stadium blijft, hetzij geheel , hetzij na te zijn opengebarsten, om 

 de harde huid van de schijnpop zitten. Na de overwintering heeft wederom eene vervelling 

 plaats, eveneens zonder dat de oude huiden verscheurd worden, en nu is de gedaante -weder 

 larveachtig; dit vierde stadium, waarin evenmin als in het derde voedsel wordt opge- 

 nomen , gaaf nu werkelijk , na de laatst verkregene huid te hebben afgeworpen , in de 

 echte pop (iiymph) over 2). J)e te voorschijn komende kever moet nog ttoee omhullende 

 huiden verbreken. De geheele ontwikkeling duurt derhalve een jaar, wellicht bij sommige 

 soorten langer. 



De meeste soorten zijn blauwz-wart of zivart , sommigen met violet- of groenachtige 

 kleur-schakeeringcn. De' mannetjes zijn 'soms zeer klein, de -wijfjes soms buitengewoon 

 groot.--- De jonge larve van M. p r osca ra ba e u s -werd door Kcaumur en de Geer, de 



li. (I.'lkulri', (1,-Kï.inii, uill.c.-llr, .aiiLMVII.-. V.T .ie Jhn Ml/.. 



•11 cii ii\rii|ilicri v;iii M. a u I u m 11 a 1 i s a\ inu!. c a 1'a ha i- il i. var. tijaiieus aan epri 



III Collili-s-soiMiL'U waivn. Diif^i'Vi-er ilO cm. ilifp in di-ii büdiMii ; ii} lii-vomii-ii 



ili-i' liijiil, lil liüli™ liie cli; laalsle larvi'-loölailil dt-r Melui-s icil gemaakt had, 



