LXVI. Meloidak. — I. MiiLOÊ. 311 



lei'ensgcschicdenis van de var. cyaneus door Bcanrcgard , de levenswijze van viola- 

 ceus door Se/iöyen, de Triii?i,i,nilinen door Braucr ; de ontwikkelin,!^ vanaiitumnalis 

 door Beaurci^ard ; de eerste larve van var icgatus door v. Siebohl en Assnniss, als- 

 mede de levenswijze door Assmuss beschreven i). 



Van de ± 30 Europeesche soorten komen 6 /// Nederland en 2 in het aan,i;renzend 

 gebied voor. 



I Sprieten iii be[ niklilcn bij liet J meestal iets-, bij bet f sterker verdikt (S''\'i- 9Ö O. zeKleii 

 dmmlviirmig 2). llalsscliiM zoo lang ol' nagenueg zou lang als breeil. Tarsen in beide seksen 

 op de onderzijde zeer dicbt liorstelaclitig beliaaid (Sub-gen. P r osca ra ba e n s Steph., 

 Cnestocera Tboiiis.) 2 



S|irieten gewoon, in bet midden niet in 't oog vallend verdikt, llalsscliild duidelijk brecder 

 dan lang. Tarsen in beide seksen op de onderzijde veel minder dicbt en niccr stekelig 

 bebaard (Siib-gen, M e 1 o ü i. sp.). Ko)i en halssebild meer ol' minder dicbt en grover ol 

 lijner, gewoonTijk rimpelig bestippeld 4 



1 Dekscliilden lederacbtig gerimpeld, zelden dicbt bestipi^eld; zonder ingestrooide stipgroeljes 

 op glad gecbagrineerden grond. Halssebild niet al'geplat, nagenoeg zoo lang als breed, ol 

 sleebts iets langer; de voorbocken afgerond. Het 6e en 7C sprictlid bij liet (f met de breedc, 

 iets uitgeliolde onderzijde recbtbockig aaneenstaande (Fig gó 1). Kop en balsscliild meer 



ot' minder grot' en dicbt bestippeld 3 



Dekscliilden lijn gecbagrinecrd, overal met ingestrooide, meer ot' minder diepe, veelal zeer 

 oppervlakkige stipgroeljes; bij bet bevrncbtc $ korter dan bet acbterlijf. Halssebild 

 al'geplat; nauwelijks zoo lang als breed; met eene meer of minder duidelijke langsgroef over 

 bet midden; aan de basis diep iiitgerand en met een duidclijken dwarsindrnk ; de voorboeken 

 afgerond. Het 3e tot 7e lid der sprieten bij bet J niei sterk-, bij bet $ duidelijk verdikt. 

 Het 6e en 7e lid bij bet $ ecbter niet boekig aaneenstaande; bet 2e lid klein, de laatste 

 4 Icedjcs d<if en dicbt bebaard. Kop en lialsscbild lijn en zeer spaarzaam bestippeld. Uovcn- 

 zijde donker blanw- of paarsaclitig, glanzig; de dek.schildcn veelal meer paarsaclitig dan 

 kop en lialsscbild; acbterlijf op de bovenzijde veelal meer zwartacbtig. Sprieten en pooten 

 eveneens paars- of bhnwacbtig 3). Lengte 8 — 17 (bevriiclite $) mm. In den nazomer tot in 

 October. Meermalen in de omstreken van Maasiricbt 3. autumnalis Oliv. 



3 Kop en lialsscbild zeer grof en dicbt-, over bet midden van bet lialsscbild meer verspreid 

 bestippeld. Dekscliilden gewoonlijk grof, lederacbtig gerimpeld, of dicbt, sterk rimpelig be- 

 stippeld. Halsscliild nagenoeg zoo lang als breed, of slccbts iets langer; aan de basis flauw 

 nitgerand. docli zonder dwarsindrnk. Blauw- of violetaclitig zwart, soms bijna zwart; met 

 blauw- of paars-, zeldzamer niet groenaclitigcn weerscliijn, vooral op den kop, langs de 

 zijden en op de pooten. Sprieten gewoonlijk violet, bet 2e lid veel kleiner dan bet ic; 

 bet 3e tot bet 7e verdikt, bij bet $ bet 6e en 7e breed gedrukt en rccbtlioekig aaneenstaande; 

 liet 3e tot loe kort en lijn bebaard, bet iie langwerpig-eirond en eveneens bebaard; de 4 

 eindleedjes meer dof. Dekscliilden bij bet J korter-, bij bet $ korter dan-, even lang als- 

 of langer (<? tcxtus Panz.) dan bet acbterlijf. Klanwen tot op de basis gespleten. De var. 

 cyaneus Muls. is violet, blanwacbtig-violet of zwartacbtig; op kop en balsscbild veelal rood- 

 koperkleurig-violet, gewoonlijk met matig grove, tamelijk verspreide, stippels; dekscbilden 

 grof rimpelig of lederacbtig. Lengte 8 (dwergmannetjes) — 36 (bevrticbte wijfjes) mai. Van 

 liet laatst van Maart tot in bet laatst van Mei, gemeen tnsscben gras en soms op wegen. 

 De var. cyaneus zeldzamer dan bet type, docli in vele overgangen. Zij vreet, naar bet scbijnt, 



de bladen van Ran iin cii I n s-soorten i. proscarabaeus L. 



Kop en balsscbild ininder grof, docli vrij dicbt (bebalve aan weerszijden op bet lialsscbild) bestip- 

 peld. Dekscbilden lederacbtig gerimpeld. Halssebild nagenoeg zoo lang als breed, of sleebts iets 

 langer, met eenigszins recbte zijden; naar voren iets verbreed; aan de basis dieper nitge- 

 rand en inct een oppervlakkigen, docb diiidelijkcn dwarsindrnk, waardoor de acbterrand 

 iets verbeven schijnt. Lichter of donkerder violetblauw of blauw, zelden gedeeltelijk zwart- 

 violet, doch aanmerkelijk lichter dan proscarabaeus en vooral aan de kleur gemakkelijk 

 te onderscheiden. Overigens onderscheidt zich deze soort van de vorige door den spaarzamer 

 en minder dic|) bestippeldcn kop, althans aan de zijden en op den schedel; de sprieten 

 zijn evenzoo gevormd, doch iets minder krachtiger ontwikkeld. Pooten veelal donkerder 

 gekleurd; bij een dwergmannetje uit Breda zijn de dijen roodbriiinachtig. Lengte 7! (dwerg- 

 mannetjes)— 32 (bevruchte wijfjes) mm. Eveneens gemeen in het voorjaar in gras. 



2. violaceus Mrsli. 



1) l>e lui'est vulledit;!' besLiiriJvill^cil zijn van .Vfw/nir/. Fnl'rc en l.nhlcft-^tcifi üvit de llirl in uns gcliii-d vuurkoimnd'' 



M. c ica tricusus Lfacti. 

 -) In de l(cidp si-ksen van de in Kjjypte vuork.jMii'nde .Meloi- aegyiitiiis Bi-aiidl ^ Er. 

 'lil In /,uid-Euru|ia kunien nog eenij^e aculiiluiir- en kleur-aliui-ralies vijur. 



