312 LXVI. Meloidae. — i. Meloê. 



4 Kop en vooral de schijf van liet halsscliild kaal. llalsscliikl grol' cii iiiccr ol' iniiuicr diclit bc- 



sti|i|icld 5 



Ko|) cii lialsscliild, van ter zijde gezien, duidelijk bebaard 7 



5 llalsscliikl volkomen afgeplac; de zijden recht en ccnigszins stomp-kantig verheven. Dekscliilden 



meer ol' minder duidelijk stcrvormig gerimpeld, aangezien de verdiepte tnsscbennnmten der 

 rimpels eene straalvormige scul|ituur vcrtoonen 6 



Ilalsscliild sterk verbreed, met afgeronde boeken en zijden, welke laatsten niet kantig ver- 

 heven zijn; de basis in het midden hoekig ingedndit of uitgcrand; daardoor her lialsschild 

 eenigszins niervormig; vlak gewelfd; evenals de kop grof bestippeld ; meestal met verdiepte 

 middellijn. Dekschikïen geu'oon, duidelijk rimpelig, als ineengefrommcld papier. Sprieten 

 vrij kort, naar het uiteinde iets verdikt. Achterlijf in vcrhotiding tot de lengte zeer breed, 

 althans bij het S; bij het c? gewoonlijk naar verkonding smaller; de arca der eerste tergiten door 

 een gladden zoom van den achterrand van het tergiet gescheiden. Bovenzijde zwart, meestal met 

 blauw- of violetachtigen weerschijn, of wel zwartblauw of zwartviolet; soms zijn de dck- 

 schilden donkerder dan kop en halsschild. Deze soort varieer: niet alleen in kleur, docli 

 ook in de bestippeling der oppervlakte, zonder echter met andere soorten verward te 

 kunnen worden. Lengte 9— 20 (bevruchte wijfjes) mm. Op sommige plaatsen niet zeldzaam, 

 tnsschen gras. Men treft ze nog in Juli aan 4. brevicollis Pauz. 



6 Zwart of zwartblanw. De area der tergiten, welke bij het <? veelal ontbreekt, zwart. Halsschild 



met tamelijk parallele zijden, met eene sterk verdiepte middellijn en aan weerszijden daarvan 

 met een dorsalen Iaugsinilrid< ; dicht rimpelig, grof bestipjield; de voorhoeken sclieef afge- 

 sneden en daarachter stomphockig afgerond. Onderzijde, pooten en de sprieten gedeeltelijk 

 zwartblauw behaard; de laatste sprietleedjes violet. Kop naar achteren sterk verbreed, met 

 tamelijk hoekige slapen; gnd' en dicht besti|ipeld, met eene meer of minder duidelijke langsliju 

 op liet voorhoofd. Dekscliildeii stervormig gerimpeld tnsschen de glanzige, rondachtige ver- 

 hevenheden. Achterlijf zwart, het tweede tot vijfde sterniet met eene roodgele, smalle dwars- 

 vlek, welke na den dood niet zelden verdwijni ; exemplaren, war.r deze roode vlekken 

 duidelijk blijven, werden als riifivaitris geduid. Lengte 13 — 26 mm. Niet inlandsch. In 

 de Rijnprov. en wellicht in België. 



(rcticulatiis Brandt & Ratzb.) (coriarius Brandt & Ericlis.) 1) 



INletallisch-groen ; hier en daar met violetachtigen purper- of roodkoperglans, vooral grooten- 

 deels op den kop en aan den iniitrek van het halsschild. De arca der tergiten jiurper- en 

 grocnachtig-goudkleurig. Sprieten en pooten purperachtig. Kop naar achteren sterk verbreed, 

 met tamelijk hoekige slapen. Halsschild de helft brecdcr dan lang, aan den voorraml iets nf 

 bijna niet-, aan den achterrand diep uitgerand; naarde basis iets versmald, de zijden tamelijk 

 recht, van boven vlak; evenals de kop met grove, veelal iueenvloeiende, stippels, daardoor 

 ruw. Dekschilden rimpelig, in den regel veel korter dan het achterlijf; groenacluig of eenigs- 

 zins zwartaclitig met uiterst geringe groenachtige tint. Lengte 16— 36 (bevriicluc wijfjes) mm. 

 Vooral op kleigronden, A|iril en Mei. Gemeen bij Zierikzee en langs liet kanaal ttissclien 

 Wemeldinge en Vlakc; ook bij Katwijk, Bruinmen, Nijmegen, 'Voorst, Arnhem, Utrechten 

 Oud-Vroenhoven bij IVIaastricht. De jonge larven (Triungtdinen) boren zich soms tusschen de 

 achterlijfs-segmenten van de honigbij in en veroorzaken daardoor de zg. „Tollkrankheit'". 



(scabrosus Mrsli., majalis F.) 5. variegatus Donov. 2) 



7 Schenen op den buitenrand met half opstaande haren bezet. Sprieten slank, alle leedjes langer 



daii breed. Pooten met de tarsen dun; de tarsen veel smaller dan de schenen. Kop en halsschild 

 dicht en matig grof rimpelig bestippeld. Dekschilden grol' lederachtig rimpelig. De area 

 in het inidden van den toprand der eerste tergiten zeer klein, rondachtig, glanzig. Z.vart; 

 dof of slechts zeer weinig glanzig; op ko|i , halsschild en dekschilden inet enkele weinige 

 zwarte haartjes. Voorhoofd met eene middellijn, welke zich soms tot op den schedel of tot 

 op de achterzijde voortzet. Halsschild tweemaal zoo breed als lang, niervormig, aan de 

 basis sterk uitgcrand of diep ingesneden; onell'en; met eene middelliju, welke soms ontlireekt. 

 De scnlpttitir der bovenzijde is veranderlijk. Deze smu't is van brevicollis vooral onder- 

 scheiden, door de naar het uiteinde niet dikker wordende sprieten, door de kleur en de 

 beharing. Lengte 9 — t" mm. Eenmaal bij Zierikzee, Jnni, tnsschen gras aaii den voet van 

 een dijk. Ook in de Rijnprov. Vermoedelijk ontwikkelt zich deze soort bij dezelfde bij-soort 

 als Sitaris mnralis (autumnalis Leacli) 6. rugosus Mrsli. 



Schenen op den buitenrand neerliggend behaard. Sprieten krachtig ontwikkeld, vrij kort, 

 doch naar verhouding iets langer dan bij b re v i co 1 1 i s, naar het uiteinde versmald; het 4e tot 



I) De upf^üvc v;iii licl vuurkuim-ii viiii iM. c i f ;i I r i cus u s IjMt.1] iii ons ^rliied ijiTusl w ji.rs(lii)iili|k i<|) ccir' verwairiii^ uk 



c ui'ia rins, 

 -) Volg'Lnis Fri.H'li wurdt iJL'ii? suuri ^yiiis mi'l |.i-UÈca ruba e us iii lAJjiula aaiiginrulleii. 



