LXVIII. Anthicidae. — i. HvLormms. — 2. Notoxus. 319 



,i^esteld zijn ; ook wel op ,^'V7'M/ Iioiü en tusscJien dor stroo. \'an de ont',i'ikl;elin«^ is niets 

 naders bekend , dan dat Per ris een eocon i) ae liter denncnsehors 'oond. 



Van de ± 20 Europceschc soorten komen i in Nederland en 2 /// //et aangrenzend 

 frebied voor. 



Ier vnu 



1 Derde sprietlid langer dan liet 2e, even lang als- ot' langer dan liet 4e. Sprieten iets verd 



elkaar staande dan de oogen. Oügcn meer oC minder-, veelal nauwelijks uitgerand . . . . ^ 



Derde sprietlid iets korter dan ot" ongeveer zoo lang als liet 2c, veel kleiner dan liet 4e; liet 

 2e en ;,e lid zeer kort, nagenoeg kogelrond. Sprieten ongeveer np de hoogte van den binnen- 

 rand der oogen ingeplant. Oogen groot, dnidelijk iiitgerand en bijna den aciitcrrand van den 

 kop bereikend (Sidi-gen. II y 1 o pli i 1 tis i. sp., Ad e rus Westw.). Okergeel, de kop stnns 

 donkerder; lijn bestippcld en zeer lijn, witgraiiw, zijdeglanzig bebaard; op de dekscliilden 

 cene vlek nabij bet sdiildje en een dwarsband acliter liet midden onbebaard. Ivop brceder 

 dan het halssjliild. Halsschild aan de basis gewoonlijk niet een gebogen indruk. Bij het J' 

 bet 4c sprietlid langer en dikker din bij bet J. Lengte i*— 2 mm. Aan populieren, wilgen, 

 linden en iepen; Maart — Mei en in Sept. Over liet algemeen zeldzaam; Anilicin, Utrecht, 

 Nijkerk, Leitien, Heemstede; in aantal in Maastriebt tegen de ruiten van een tuiubuisje. 



(boleti Mrsli.) i. populneus Panz. 



2 Oogen weinig iiitgerand, groot; bij bet $ van voren nagenoeg aancenstootend, den aeMuerrand 



van den ko|i volkomen of bijna bereikend. Bij het $ het eerste sprietlid en de dekscliilden 

 gewoon; de sprieten langer dan bij bet iets brcedere J, ook een weinig gezaagd (Siib-gen. 

 E 11 gl e n es Westw., X y I o p h il 11 s Curt.). Geelbruin. Kop en balsscbild in den regel cenigszins 

 gebruind ol' zwartbruin; exemplaren met geel balsscbild zouden, volgens Maurice Pic, tot 

 mdanncel}haUis Panz. belmoren; ook zon pygmaciis Gylh. op exemplaren met licbtcrc 

 grondkleur doelen. Bovenzijde meer of minder glanzig; lijn en overal gelijkmatig, granw 

 bebaard, de dekscbilden vrij grof bestippeld. Soms de dekscbilden langs de zijden en over 

 den naad donkerder. Lengte 2 — 2I mm. Op en in het vermolmde bout van eiken. Niet inlandseh. 

 In België (coll. H'ismael^; ook in de Rijnprov. bij Düsseldorf, in Oldcnbtirg en Westfaleii. 



(pygmacus Mis. 2)) (oculatus C.ylh.) 



Oogen sterk uitgcrand, klein, tamelijk wijd uiteenstaaude en ver van den acbterrand van 

 den kop verwijderd. Sprieten in de beide seksen verschillend; bij bet smallere en meer 

 gestrekte $ bet 3e sprietlid buitengewoon krachtig ontwikkeld en lang. Eerste lid der 

 acbtertarsen zeer lang, sterk zijdelings gecomprimeerd, vooral bij bet ^. Dekscbilden bij 

 het J niet een zeer kort tandje aan bet uiteinde, van voren met een beliaarden, dollen zijindruk. 

 (Sub-gen. Anidorus Mis. & ReyJ). Zwart, glanzig, grof bestippcld en lijn grijs behaard. 

 Sprieten en gedeeltelijk de pooten roodbruin, de sprietwortel lichter. Veelal is het licbaain bruin • 

 de dekscbilden, vooral bij het J, geelbruin; de naad- en zijrand berookt. Bij het <? het 3e 

 sprietlid zeer lang; de dekscbilden, behalve de zijindruk, elk van voren met een diepen 

 langsindrnk. Bij bet ï het balsscbild brceder dan bij bet (?; de dekscbilden breedcr en niet inge- 

 drukt. Deze soort herinnert in habitus aan sommige kleine, zwarte An t b ie u s-soorten. 

 Lengte 2—2! mm. Niet inlandseh. In Hannover (nigrinus Germ.) 



II. Sub-Familie ANTHICINAE. 

 II. Tribus A N T H I c i N 1. 



2. Notoxus Geotfr. (Fig. 98 I). 



Kop rondae/iti,^ , de groote ronde oogen bijna niet uitpuilend. Sprieten draadvormig, 

 half zoo lang ah het lichaam. Bovenlip zeer breed , in het midden fairw uitgerand, de 

 voorrand fijn bewimperd. Voor kaken zeer groot, vierhoekig. Achterkakcn met twee 

 gebaarde lobben; de binnenlob korter, scheef af geknot. Kaaktasters groot ; het eindlid 

 groot, bijlvormig. Liptaslers zeer klein, het eindlid omgekeerd-eirond. Tong vliezig , 

 behaard. Halsschild met eenc naar voren gerichte, langs de randen getande, hoornvormige 

 welke den sterk neerhangenden kop ver overschrijdt. Dekscliilden breeder 



1) Van dl' /,uid-Eurü|ieeSLlip H, sa ii{;u iiiuleiu ii s Ksw. 

 •1) Vulyfiis Mttiivia^ l'ÏL zmi H. |i y g iii :i t? ii s ilf (IfT >yuurii<-iii aan t'i- 

 vaiieteil \aii uculalus te liesi;huinvt>n /ijil. 



