320 LXVlII. AnthicidAe. — 2. Notoxus. — 3 Anthicus. 



dan het hahschild, cii,i^evccr tweemaal zoo laii^i:^ als breed. Voorlaatste tarslid tweelohbi,;^^. 

 De soorten leven op bloemen , heesters en bloeiende .^wassen. 



Van de 12 Europeesche soorten komen i in Nederland en 2 /// liet aan};renzend 

 gebied i'oor. 



1 Dckschildeii roestkicurig-gccl; met zwarte teeUcning, welke het uiteinde vrij b;tt, nl. cciie 



vlek aeiiter ilen scliomlcr, eene tweede 0111 liet schildje, een dwarsband achter het midden 

 en van hier uit een naar voren meer of minder ver reilende naadband; soms vloeien al 

 deze zwarte vlekken ineen 1 



Dekschildcn pekbruin of zwartachtiy, soms donker ruodhriiin, met roodgele tcekening, het 

 uiteinde echter zwart blijvend. Pekbruin of zwartachtig, soms donker roodbruin; lijn, neer- 

 liggend, zijdcglanzig behaard en bovendien met korte, halloiistaande haartjes. Sprieten en 

 pooten lichtbruin of rocstkleurig. Dekschilden met twee roodgele dwarsbanden, de een V('H')r, 

 de ander achter het midden; de gele kleur van voren breidt zich soms wat verder uit; uiterst 

 lijn en dicht bestippeld. Ualsschild veelal meer roodachtig. Bij het <? de hoornvormige voort- 

 zetting v.in het halsschild smaller dan bij het %% het laatste stemlet aan het uiteinde iets 

 afgeknot en breed ingedrukt, bij het $ meer puntig en afgerond. Lengtes — 3^ mm. Volgens 

 de Marscitl op Centaurea cal ei tra pa. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Aken en 

 Düsseldorf; ook in Westfalcn (cornutus F. i)) (tr i fascia t us Rossi) 



2 Onderzijde geheel roestklcurig-geel. Dekschilden, behalve de spaarzaam neerliggende beharing, 



vrij dicht en lang afstaande behaard; de zwarte naadband in den regel tot aan de scutellair- 

 vlek reikend. Kop donkerbruin. Halsschild, met den hoorn, veelal grootendeels donker gekleurd; 

 de hoornvormigc voortzetting langs den omgebogen zijrand niet 4 tot 5 duidelijke, lijne 

 tandjes. Dekschilden duidelijk bestippeld; eene scutellairvlek, eene tweede vlek, welke soms 

 weinig ontwikkeld is of ook ontbreken kan (ah. c. nnicornU Westh.) aan den zijrand vóór het 

 midden en bovendien eene groote vlek achter het midden zwart; soms vloeien alle zwarte 

 vlekken zoodanig ineen, dat slechts een schoudervlekje, eene kleine dwarsvlek in het midden 

 naliij den zijrand en het uiteinde roestkleurig-gcel blijven; bij een ex. uit Bergen (N.-II.) 

 zijn de donkere vlekken zeer llauw aangeduid. Bij het $ de dekschilden aan het uiteinde 

 iets afgeknot en elk van een stomp tandje voorzien. Lengte 4—42 mm. Overal gemeen op 

 bloemen en struiken, in gras, tussclien afgevallen bladeren, op korenaren; bij uitzondering 

 op zandgrond aan aas van kleine dieren i. nionocer-s L. 



Achterlijf en gewoonlijk ook de nietathorax zwart of donkerbruin. Dekschilden, behalve de 

 dichte, neerliggende beharing, zeer spaarzaam niet korte, opstaande haartjes bezet; de zwarte 

 naadband niet tot aan de icirtellairvlek reikend. Deze soort gelijkt zeer op monoceros, 

 doch is gewoonlijk meer gestrekt; vleeschkleurig; kop en het voorste gedeelte van het hals- 

 schild (met den hoorn) soms zwartbrnin. De hoornvonnige voortzetting van het halsschild in 

 het midden verbreed en langs den zijrand gewoonlijk van twee of drie groote, afgeronde 

 tandjes voorzien. Dekschildcn ondindelijk bestippeld; evenals ni o noce ros gcteekend, de 

 donkere vlekken doorgaans iets grootcr. Bij liet $ het laatste sterniet vlak gedrukt en uit- 

 gerand, bij het J puntiger en afgerond; het uiteinde der dekschildcn in beide seksen afge- 

 rond. Lengte \\- i\ mm. Niet inlandsch. In de Rijnprov. bij Crefeld en Düsseldorf; ook 

 in België en Westfalen (major Scliniidt) (li ra cli y ce ru s Fald.) 



8. Anthicus Payk. (Fig. 98 II). 



Sprieten ii-ledig, nax'enoeg draadiwrmi,!^ ; weiiiii^; lan^e^er dan kop en halsschild te 

 samen; TÓór de ooj^en ith^eplant. Boi'enlip zeer breed; met afgeronden , bcicninperden 

 vooi'rand. Voor kaken vrij ,i;-root , driehoeki}^ , met tweetandigen top. Aehterkaken met 

 twee kleine , per kamentaehti.i^'e lobben. Kaaktasters met breed-biJlTormi,:;- eindlid. Liptasters 

 zeer klein, het eindlid ovaal. Kop gewoonlijk breeder dan het halsschild, rondachtig, ovaal, 

 of eenigszins vierhoekig, met 'dak of weinig geivelfd voorhoof d. Ilalsschild meestal langer 

 dan breed , naar achteren versmald ; zonder hoornvormige voortzetting ; van voren met 

 een kleinen steel , waardoor de kop vrij aanhangt Dekschilden breeder dan- en twee 

 tot driemaal zoo lang als het halsschild. Dijen , vooral der voorpooten , op de voorhelft 

 veelal meer of minder knotsvormig verdikt. Voorlaatste tarslid iets tweelobbig. 



De soorten van dit genns leven deels op lage planten , tusschen afgevallen bladeren 



Uf liour Siii-Ufil ctiii YnU<-iih"rfii in /ijiif te l:J^t (ItT N.'ii, (;nl.'ti|ilt'!;i ( ISiN) u|i;;i'p;hvimi N, rurnulus 1". is viTnioedflijk 

 i'i'ti kli'ill citeiiipliiar v:irl lil II (I UI <■ ril s 



