LXIX. Oedemeridae. — 4. Oedemeka. 329 



hoo^s^stcns zivak verbreed, aan den top meestal afj^erond , zelden sehiiin afxeknot, doeh 

 ni7nmer sterk verbreed of bijlvormis Ilalsschild l;ort , zeer zwak hartvorini,i^ , ae liter 

 het midden meer of minder ingcsnoerd, naar de basis altijd weder iets verbreed ; altijd 

 met oneffenheden Dcksehilden aan de se houders het breedst ,on,!^'cveer tweemaal zoo breed 

 als de basis van het halssehild , meestal naar achteren versmald of toe^!;espitst en diver- 

 i^eerend ; elk hoo^^siens met 3 verheven langslijnen. Aehterdijen bij het i verdikt {Fig. 

 99//), bij uitzondering {o. a. lurida) zoo smal als bij het J. Eindsporen der schenen 

 zeer klein , aan de achterschenen bij het S veelal geheel ontbrekend Voorlaatste tarslid 

 gelobd, op de onderzijde dicht viltig behaard. Klauwen ongetand. Achterlijf met '^zicht- 

 bare sterniten , bij het $ met nog twee bijkomenden , welke tot genitaalkleppcn vervormd 

 zijn. Het anale ster niet bij het $ gewoonlijk langer dan het ^e , hetzij afgerond of 

 toegespitst ; bij het t? daarentegen veelal korter eri op verschillende 7vijze uit gerand. De 

 genitaalkleppen bij het S zijn van boven door het pygidium bedekt , dat hier ongeveer 

 tweemaal zoo lang is als het anale ster niet , tci-wijl het bij het ï dit in den regel 

 nauwelijks overschrijdt. 



De soorten zij?t meestal geel of metaalgroen of -blauw , zeldzamer donkerblauw of 

 zwart ; ook wel geel met zicarte teekening, zelden met rood halsschild ; zij leven des 

 zomers, gewoonlijk in aantal bijeen, op bloemen en bloeiende heesters. De larven ontwik- 

 kelen zich in hout, schors en verdroogde stengels. 



De larve en pop ran O. nobilis en flavipes zijn door Perris ; de larve en 

 pop van virescens door Schiödte en de larve nog door Perris; de larve van lurida 

 door Kaltenbach beschreven. 



Van de ± 30 Europeesche soorten komen 6 in Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 De Iniiteiiste verheven langslijii op de dckscliildeii loopt over de gelieele lengte duidelijk van 



den zijranri gescheiden 2 



De buitenste verheven langsliju op de dekschildcn nnar nchteren duidelijk (hij de geheel hlniiw- 

 zwnrte O. tristis onduidelijk) met den zijrand versmolten 4 



2 Dekscliilden in heide seksen naar achteren sterk versmald en divcigeereiid, hij de eenige (broiizig- 



groene) inheenische soort van dit Sub-genus geleidelijk en langs den naad reclttlijnig. Oogcn 

 langwerpig, de langs-doorsnede ongeveer in de lengte-richting van den kop gelegen ; de kortste 

 doorsnede het voorlioot'd ver achter den sprietwortel bereikend; daarachter de oogrand zonder 

 afplatting (Snb-gcn. Oedemeronia Seidl.)- Kop vóór de oogen langer dan hrccd. Clypcns 

 met eene middengroef. Halsschild langer dan breed, achter het midden sterk ingesnoerd; 

 niet drie grootc, diepe groeven; grot' bestippeld. Lichter of donkerder hronsgroen , soms 

 met eenigszins blauwachtig-groene tint; de bovenzijde zeer fijn-, de onderzijde langer 

 zijdeglanzig witgrauw behaard. Sprieten benevens de voorpooten geheel of grootendeels geel. Bij 

 het $ de achterdijen sterk verdikt en de achterschenen verbreed. Lengte 54 — 7^ mm. Op 

 II m be 11 i fe re n en Co m |i os i t e n. Niet zeldzaam in de omstreken van Maastricht. 



I. flavipes F. 

 Dekscliilden bij liet 5 weinig-, bij het $ sterk versmald, in beide seksen langs den naad 

 bochtig; of wel bij het $ in het geheel niet-, bij het $ zeer zwak en in 't geheel niet boclitig 

 versmald. De inheenische sonrteii zijn of grontendeels geel, of zwart-blaiiwachtig met rood 

 halsschild " 3 



3 Oogen eenigszins schuin tegen de lengteas van den kop geplaatst; de kortste doorsnede bijna 



den sprietwortel bereikend; daarachter de oogrand met eene duidelijke afplatting. Aehterdijen 

 bij het $ iets verdikt. Eindsporen der schenen in beide seksen duidelijk (Sub-gen. Oede- 

 mcrastra Seidl.). Eiudlid tier s|irieten aan eene zijde duidelijk uitgeraud. Het $ donker 

 bronskleurig; de dekscliilden, behalve de smalle buitenrand en gewoonlijk het uiteinde, 

 benevens de pooten (behalve het uiteinde der aehterdijen, de achterschenen en de achter- 

 tarsen) geel. Het S Wjii'i geheel geel, alleen de kop, de borst en het midden van het 

 achterlijf donker; de pooten als bij het <J gekleurd, veelal de basis der achterschenen en soms 

 de aehterdijen geheel geel i). Sprieten donker, de wortelleedjcs op de onderzijde geel. Bij 

 het f? de aehterdijen sterk verdikt en gekromd, de achterschenen aan het uiteinde ge- 

 kromd. Dekscliilden bij het $ sterk-, bij het % weinig versmald, in beide seksen langs den 

 naad bochtig. Lengte 8—11 mm. Eveneens in de omstreken van Maastricht, docïi veel 

 zeldzamer; vooral op Aego p od i 11 m p od a gra r ia 2. podagrariae L. 



1) hl Zuid-Eurupa kgtiiL-ti klL-ur-dhtrraUi-s \uor, i.ij welk.- de donkere kk-ur iitli uiecc uitbreidt. 



