) LXIX. Oedemeridae. — 4. Oedemera. 



Oogun ;ils bij licL Sub-gun. Oe d e iiicron ia. Odiscliiliicii bij het $ in liet guhcel niet-, bij liet 

 J* zeer zwak en in liet geliecl niet lioclitig vcrsmaUl (Sub-gen. Oed e m crel la ScidIO- Èind- 

 lid der sprieten niet aan eene zijde uitgerand. Zvvartblauwaclitig ui' blauwgroen, met rood 

 lialsscliild ; de vüorsclienen , voortarsen, tasters en wortellccdjes der sprieten op de onder- 

 zijde geel. Halsscliild iels brecder dan lang, nagenoeg onbcstippeld ; aan den voorrand 

 ccnig'-zins afgerond; niet drie indruUken. Achterdijen bij het ^ minder sterk verdikt dan 

 bij podagrariae, iets gekroird. Lengte 7 — 85 niin. Op voditigc plaatsen, langs oevers, 

 op Carex en riet. Uiterst zeldzaam; bij Roticrdani aan de plassen. Mei en Den Haag, Juli, 

 twee wijljes. liet t? ^on ook bij Rotterdam gevangen zijn, doch zag ik dit niet. 



3. croceicollis Gylli. 



Deksehilden naar achteren, althans bij het f, duidelijk versmald. Achterdijen bij het f altijd 

 sterk verdikt (Sub-gen. Oedemera i. sp.) 3 



Deksehilden naar achteren nageiKjeg niet versmald. Achterdijen niet bijzonder sterk of in 't 

 geheel niet verdikt. Oogen als bij het Sub-gen. O ed e 111 cron ia. Eindlid der sprieten niet aan 

 eene zijde uitgerand (Sidi-gcn. Oedcmerina Costa). Vuil grauwgroen, meer of minder 

 meiaalglanzig 8 



Deksehilden geheel of grootendeels geel, in beide seksen naar achteren zeer sterk versmald; 

 de buitenste verheven langslijn met den zijrand zeer duidelijk versmolten f) 



Deksehilden blanwzwart, groen of blauw; naar acincren bij het $ meer-, bij het ? minder 

 versmald 7 



Eindlid der sprieten sterk uitgerand. Kop tussclien du lijne, spaarzame bestippeling fijn ge- 

 chagrineerd. Deksehilden lang en smal, in het midden nog iets brecder dan aan het uiteinde ; 

 de naadrand duidelijk uitgebogen, het versmalde gedeelte ongeveer zoo breed als de tusschen- 

 ruiuite tusschen den naad en de tweede lang'>lijn nabij de basis. Donker bronsgroen; dek- 

 sehilden bij het 5 geheel geel; bij het ^ soms geheel geel, doch in den regel met meer 

 of minder donkeren buitenrand, zelden ook met donkeren naadrand. Achterlijf bij het g 

 altijd geheel donker; bij het S hetzij geheel donker of met smallen, gelen zijrand. Spriet- 

 wortel aan de onderzijde geel. Beharing geel; bij bet <? '^V '''•' deksehilden kort en 

 iets opgericht, op het halsschild en op de onderzijde langer en cenigszins vlokkig; bij het 

 5 overal kort Lengte 7— y mm. Vooral op Aegopndium podagraria. Niet inlandsch. 

 In lielgiü bij Engihoul (ik zag een ex. uit de coïl. /l//'<'(/i7) ; ook in de Rijnprov. bij Aken 

 en Düsseldorf en bij Dortmund in Westfalen (? leniorata Scopol., C.anglb.) (flavescens L.) 



Eindlid der sprieten zwak uitgerand. ICo(i tusschen de zeer lijne, spaarzame bestippeling vol- 

 kinneii glad en glanzig. Deksehilden zeer lang en smal, in het midden nauwelijks hreedcr 

 dan aan het uiteinde; de naadrand iets minder sterk uitgebogen dan bij fla v e se e n s. Beide 

 seksen gelijk gekleurd, zwart met geringe bronsgroene tint, alleen de deksehilden geel, 

 aan alle randen en ook de basis zwart gezoomd; soms neemt de zwarte kleur het grootste 

 gedeelte der deksehilden in. Onderzijde bij liei g geheel donker; bij het $ met meer of 

 minder breeden , gelen zijrand-zoom op de eerste 3 sterniten en veelal in geringere uitbreiding 

 ook op het 4e sterniet. Achterdijen bij het g matig of zwak verdikt. Lengte 7—9 mm. 

 Niet inlandsch. Op verscheidene plaatsen in België (VVaulsort, Ilastière, Engihoul enz.); 

 ook in de Rijnprov. bij Düsseldorf (niarginata F.) (subulata Oliv.) 



' Sprieten korter, nauwelijks langer dan het halve lichaam. Halsschild bijna niet bestippeld; 

 behalve de drie gewone groeven nog met eene groei achter den voorrand; kort, naar voren 

 sterk verbreed, van achteren sterk ingesnoerd. De buitenste langslijn der deksehilden naar 

 achteren met den zijrand onduidelijk versmolten. Lichaam, met de sprieten en pooien, zwart 

 met geringe blauw- of groenachtige tint; slechts de onderzijde der eerste s]irietleedjes iets 

 geelachtig; lijn grauw behaard, op de onderzijde bij het J" iets langer. Bij het g de achter- 

 dijen matig verdikt, de aciiterschenen sterk verbreed. Lengte lU — 11 mm. Niet inlandsch. 

 In België bij Hockai (ik zag daarvan een ex. uit het Brusselsch museum), (tristis Schmidi) 



Sprieten lang, minstens het 5 van de lichaamslengte. Halsschild zeer grof, rimpelig bestippeld, 

 zouder groef achter den voorrand; langer dan breed. De buitenste langslijn der deksehilden 

 naar achteren met den zijrand duidelijk versinolteii en evenals de randlijn van den naad 

 om den top heenloopend en met elkaar verhouden. Eraai metallisch groen of blauw, 

 S(nns goudgroen of iets koperkleurig; de sprietworiel op de onderzijde geel. Bij het $ de 

 achterdijen sterk gekromd en zeer sterk verdikt, net sterk verbreede trochanters; aciiter- 

 vchenen sterk verbreed en aan het uiteinde gekrmnd. Lengte 7J — II mm. Op U in b e 1 1 i- 

 feren, (^ompositen en enkele Dipsaceeën (Scabiosa, K n a u t i a). Breda, Oldenzaal, 

 gemeen in de omstreken van Maastricht (coerulea L.) 4. nobilis Scop. 



5 Halsschild van voren tamelijk recht afgesneden, breeder en grover bestippeld. Eindlid der kaak- 

 tasters in beide seksen aan het uiteinde scherp, schuin afgesneden. Anale sterniet en pygidium 



