LXX. PythidAe. — 3. Salpingus. — 4. Rhinosimus. 335 



4 Sprieten met cirie, vrij duidelijk nlgescliciden, gromere eindleedjes. Zwart, soms pelibniin; 

 iets ineiallisLii gianzit;; sprietwortel, mond en inrsen o[' de gelieelc pomen rocstrimd. 

 Halsschild breeder dan lang, kcirt-liartvormig, vrij dielit bestippeld; aan weerszijden, van 

 voren, niet een iippcrvlnkkig groelje. Dekscliilden met vrij gmve, ook aan de basis tamelijk 

 regebnatige, stippchijen. Lengte 2o~3j mm. Aebter lujcnnschois en (ip dennen; zeer zeldzaam. 

 Niet iidandseh. In de Rijn|)riiv. en Westl'alen (atcr Payk.) 1) 



Sprieten met vier, vrij duidelijk afgescbciden, grootere eindleedjcs. Deze soort ge. ijkt zeer op 

 ater, docli is iets meer gewelld; lieluer of' donkerder bronzig-zwart; de dckseliilden soms 

 bronzig-pekzwart; liet grootste gedeelte der sprieten, de schenen, tarsen en soms de dijen 

 geelrood; lialsSLiiild aan weerszijden mcr twee vrij duidelijke zijgroeljes; ook zijn de stip- 

 ]ielrijen np de deliseliildcn minder regelmatig en nabij de basis eenigszins verward. Het J 

 breeder dan liet ^. Lengte 2j — :',] mm Eveneens acliier boomseliors en op dcnnentakken. 

 Arnhem, Ede, VVageningcn en Apeldoorn .... (aeratns Muls. & Key) i. aeneus Sieph. 



4 Rhinosimus Latreille (Fig. 101 II) 



Dit genus is naverwanl aan Lissodema en Salpingus, doch onderscheidt zich 

 doordat de kop in een tangeren of korteren , dorsoventraal gecoinprimeerden , van voren 

 hoekig 'verhreeden , snuit vertengd is , aan welker zijden de sprieten gewoonlijk ver van 

 de oogen ingeplant staan; luj R v ir i di p enn is , waar de snuit zeer kort is, staan 

 de sprieten slechts op een afstand gelijk aan dien van het \c spriellid van de oogen 

 verwijderd. Kop vmr de oogen [zonder de bovenlip) minstens zoo lang als In-eed ; van 

 voren ongeveer zoo breed als vlak voor de oogen , /// het midden echter meer of minder 

 versmald. Sprieten naar het uiteinde eenigszins geleidelijk verdikt , alhoewel 4 tot 5 

 grootere eindleedjes in den regel van de overigen meer of minder afsteken. Voorkaken 

 aan den binnenrand zonder tandjes. Halsschild met gaven zijrand. Dekschilden met 

 stippelrijen. — De soorten leven achter boomschors ; veelal vindt men ze ook op afgevallen 

 takken , stukken hout en op oude heggen. — De larve van R. r ufi c o Ui s L. [r o b o r i s F. ) 

 li'erd door Erichson beschreven. 



Van de 5 F.uropeesche soorten komen 3 /// iVederland en i /;/ //(■/ aangrenzend 

 gebied 7'oor. 



1 Het gedeelte van den kop viiór de oogen niet of slechts weinig langer d.tn breed 2 



Het gedeelte van den kop vóór de oogen ongeveer tweemaal zoo lang als nabij bet uiteinde 

 breed, in het midden sterk versmald; daardoor met een langen snuit. Sprieten ver vóór 

 de oogen inge|ilant, ongeveer o|) de viervoudige lengte van het eerste lid; met 4 ot' 5 in 't 

 oog vallend grootere eindleedjes. Kop, halsschild en prosternum , de wortelhellt der sprieten en 

 de pooten geelrood; meso- en mctathorax en acluerlijl' pelizwart ot' pekbrnin; schedel en 

 dekschilden metallisch groen ol' blauwgroen. Soms vertoont het halsschild een groenachtigen 

 weerschijn en is de snuit van voren donker {_yir\dic»ll\s Pic). Kop en halsschild krachtig 

 en eenigszins verspreid bestippeld. Dekschilden niet lijne stippelrijen; eid;ele tusschenruimtcn 

 met cene rij, wijd tiiteen staande, stippels. Lengte ,')',~4^' '"'"• ('"et i'^" snuit). Achter 

 benken- en eikenschors, vooral in het voorjaar; door het geheele land verbreid en o. a. in 

 het llaagsche boscli niet zeldzaam (roboris F.) 3. ruficollis L. 



2 Het gedeelte van den kop vóór de oogen (^zonder de bovenlip) ongeveer zoo lang als het 



nabij het uiteinde verbreede gedeelte, daardoor de snuit zeer kort; aan het inplaiuingspunt 

 der sprieten slechts weinig smaller dan het voorhoofd tusschen de oogen. Sprieten van de 

 oogen op een afstand gelijk aan de lengte van het ie lid verwijderd; met ongeveer 5 in "t 

 oog vallend grootere eindleedjcs. Dekschilden te zanieii ongeveer tweemaal zoo breed als 

 het halsschild; met lijne stippelrijcn. De geheele kop, het halsschild, de sprietwortel en het 

 prosternum rood; dekschilden groenachtig-blaiiw of eenigszins staalblauw, nietatliorax groen, 

 acluerlijf lichter of donkerder roodbruin of roodgeel ; pooten geel. Deze soort herinnert zeer 

 aan rnticollis L., doch is gemakkelijk te onderscheiden aan den zeer korten snuit en den 

 eenkleurig rooden kop. Lengte z\ — i,\ min. Achter boomschors. Zeer zeldzaam; Nijkerk, 

 Tiel en in de ouistreken van Maastricht. In Relgië bij Ridderborn en Paliseul ; i" de Uijn- 

 prov. bij Aken en Düsseldorf, ook in Westfalen. . . (rnlicollis Panz.) i. viridipennis Latr. 



Het gedeelte van den kop vóór de oogen (zonder de bovenlip) duidelijk langer dan nabij 

 het uiteinde breed; aan het in|ilantingspunt der sprieten duidelijk smaller dan het voorhoofd 



1) E.-!! uil Ede vi-rki-iTiI jïi'dctfniiiiiei*i-il exeiii|>l;i;ir i^ a e II p u s Slcpli (wijtjf) 



