LXXI. Cerambycidae. 



339 



rand cii met cciic platte, lobvdrmigi; viuirtzettiiig :iiiii liet iiiiuiiulc. MiiklclsLiiuncii bij ccii ;i;im:il 

 I.nniiinac met eeiie iiikeiniij; ol' iiiiniiuliiig naii den buitenrand, waardoor soms een btiltig of tand- 

 vorniig uitsteeksel gevormd is. Aclitersclicncn bij Aromia tot eenc brecdc, selier|)kantigc plaat sterk 

 zijdelings sanicngcdrukt; bij Toxotiis aan het uiteinde met ccne iiitranding, waarbij de cindsporcn 

 (die overigens aan liet uiteinde zeil" staan) aan de basis dezer iiitranding ingeplant zijn. Tarsen 4-lcdig, 

 de Iccdjes op de onderzijde met breedc, borstclaclitige ol' zwaniniige zool; het klaiiwlid aan de basis 

 met ccne zeer kleine, kiu>opige verdikking, welke als een nidimcntair lid moet gednid worden i); 

 het 3e lid altijd twcclobbig, hartvormig; bij Spondylis zijn de tarsen duidelijk 5-ledig, daar bet 

 4c lid, ofschoon klein, toch duidelijk is 2). Klauwen gewoon, gespleten, ol' met eenc meer of minder 

 duidelijken tand aan de basis. 



Slechts weinige Cerambycidae zijn ongcvlcugeld (o, a. Dorcadion, Morimns en het J 



van het Zuid-Europeeschc genus Vesperus). 

 Volgens J. Rcihfnhacher (Fig 106) komt de ncr- 

 vatiun' zoozeer met die der Ch ryso m el idac 

 overeen, dat een belangrijk onderscheid eigenlijk 

 niet te vinden is. Over het algemeen ligt het 

 gewricht bij de Cerambycidae dicht nabij de 

 vlcugelpinit, waardoor liet topgedeelte naar ver- 

 houding klein is, terwijl bij de Chr ysomelidac 

 liet gewricht meer naar het midden van den vleugel 

 geplaatst is en daardoor het topgedeelte veel grooter 

 schijnt. Verder bezitten zij eene ongedeelde 3) 

 vena interno-media, tetwijl deze bij een groot 

 aantal Cli rysome I ide n ecne groote cel insluit. 

 De tcrugloopende aders zijn altijd ontwikkeld, doch 

 kort, de dwarsader daartusschen meestal onduidelijk, veelal slechts als eene lichte streep aangeduid. 

 De eindcel van de vena scapidaris is meestal voorhanden, klein, driehoekig; bij Coe n op te ra minor4) 

 ontbreekt zij daarentegen. Gewoonlijk zijn twee straaladcrs voorhanden, veelal echter is de voorste 

 onduidelijk. De vena cubitalis is driemaal getakt bij Monoliaminns, Nee y da lis ulmi en Asty- 

 noinus, gevorkt o. a. bij Ceranibyx cerdo; door eene gewone streep aangcdiud bij Aroniia en 

 Clytus; bij Co e nopt era minor ontbreekt zij geheel. De vena analis is steeds van af de basis in 

 twee takken gedeeld, van welke de voorste in den regel door eene scheeve dwarsader met de vena 

 interno-media verbonden is, of deze onmiddellijk aanraakt. Volgens Roger vertoont de nervatuur van 

 de vleugcis der Cerambycidae groote verwantschap met die der Malacodermata, van welke zij 

 zich hoofdzakelijk door grooteren eenvoud in het stelsel der bijaders van de vena interno-media 

 onderscheidt. In liit opzicht herinneren de vleugels meer aan die tier Lucauidae 5), doch is, bij 

 deze laatste lamilie, o. a. het tü|)gcdcelte zeer groot, terwijl liet bij de Cerambycidae in 't oog 

 vallend klein is, zoodat de meestal diagmiaal door den vleugel loopende vena externo-media als hoofd- 

 ader van den gehceleu vleugel geldt. 



De sextieele verschillen vertooncn zich, behalve veelal in het verschil in lengte der sprieten, 

 alsook in het smallere lichaam bij de mannetjes, dikwijls door verschillen in den vorm van het laatste 

 sterniet. Ook kunnen de voortarscn bij het ^ verbreed en aan de randen bewimperd (Fig. 102 11), bij 

 bet 5 smaller en niet bcwimjierd zijn. 



Behalve de verwantschap van sommige Cerambycidae (Parandrini en P r ion i n i) met de 

 Lucanidae, vertoonen andere (o. a. Stenopterus en Callimus} eene zekere analogie in kleur, 

 vorm en woonplaats met de Oedemeridae en zelfs enkele groepen met de Meloidae. 



De larven der Ce rambycidc n , welke vooral door Scliiöcile onderzocht zijn, zijn madevorniig, 

 lang gestrekt, cylindervormig, meer of minder vlak gedrukt, naar voren verbreed, weekhuidig, al 





lu '' ra meer ^ 



I (l';j 1 a 11.1 ra 



II h.'l klauiïlicl 

 lestifie. Ijurslelit; 



I.H.I. 



Van daar dat de tieiiantiiigen C r y ji l u-|i l' il 1 a iii e r a yt I' s e ii d .i-l e t r a lu e ra nieer'reelil 



van T e l V a ni e r a door Liitrcillc gegeven. 



Ook bij de afwijkende groe|i der 1' a r a n d r i n i , van «elke een 



voorkomt, zijn de tarsen duidehjk ö-ledig; hel 4e lid, lusselieii lic 



de voorafgaande, onderling nagenoeg even groole, [eedjes vertoonen ee 



komen Iweclobbig. 



J. Haltcnhilchfi- hrcMgl het ÜOst-Indisi he geiins T r i e t e n o t o ni a (Iray lol de C e r a iii h y e i d e n . doeli /,egt, dal de inge.sloleil 



cel der vena inleriio-media volkomen onlwikkehi is, lerwijl hij de overige tl e r a ni h v e i d e ii deje vena ongedeeld /.on zijn : 



ook vvijst hl) o[i ih- lieleromere larslei'djes en den afwijkenden bouw der sprieten. Hel is jnisl om dii- redenen dalTriele- 



n o l o m a |/.üoaIs o. a. de Calalog. Coh-olil. van t'n'mmhuifr é{ llamltl lereehl aangeeft) niet tot de familie der (1 e r a m- 



ii y e i d a e kan gerekend worden, doch als eene afzonderlijke, kleine familie dei- T r i e l e n o t ü m i d a e, de naaste ver- 



wanlselia|i lieefl met de T e n e b r i o II i li a e , doeti met den liabilils van eene I* r i o n i d e en mei sjirii-len 



laatste drie leedjes iels kamvorniig verlireed /ijn en daardoor den overgang vormen lol die der I. u e a ii i d a e 



Volgens J. ru'dirnhinhi'r ook bij I'arandra grandis Thoms. uil /uid-Anierika ; ik weel mei of dil ook hij ( 



P. cas|)iea i\Ieni'lr. zoo is. 



Vooral beslaat veel overeenkomst tusselieii de vlengels der Prionini (h. v. P r i o n ii s 



L u e a n 1 d a e. üok vindt men nog overeenkomst Insselien deze laatsle familie en de P r i o n i 



voorkakeii liehben. Nog meer kunnen de P a r a n d r i n i als overgangsvorm van de fier a m h y e i d a e (S p o n d y I i n i en 



Prionini) lot de Lucauidae beschouwd worden, daar bovendien de haliilus, de groote voorkaken en de 5-ledige 



tarsen hel I, u c a n ■ d i' n-karakler sterk aangi-veii ; de snoervonnige sprieten zijn nagenoeg aU hy Spondylis. 



beslaan hebben dan die 



i e a Meiielr 1 in Europa 

 . is klein doeb duidelijk, 

 hel :le lid is zeer onvol- 



iiij welke de 

 .' l'.nropeesche 

 die dei' 



\i r 



lies) 



dat de manneljes grootere 



