340 LXXI. Cerambycidae. 



(b. V. R 11 a g i II m") of niet (h. v. Ccrauibyx) met zeer kleine, fijne, i-klaiivvige pnoten. Kop liori 

 zontaal, vlak, lioornaclitig, met meer lianlen niondrand. Ocellen hetzij ontbrekend, ol' klein en weinig 

 dnidelijk, aan weerszijden i of ^. Sprieten zeer klein, in eene, aan weerszijden dicht tegen den voor- 

 rand gelegen, kleine plooi verborgen, 3-ledig, met een korten eindborstel. Clypeus en bovenlip 

 duidelijk, de rninite tiisschen de voorkaken aanvnllend. Voorkaken ongeveer zoo lang als de kop, 

 krachtig ontwikkeld, aan de binnenzijde niet getind. Acliterkaken met korten, breeden stam, krachtige, 

 aan den binnenrand met borstels bezette, lob en kegelvormige, 3-ledige tasters. Onderlip met vleezige 

 kin, vergnieide taster-stammen, 2-ledige tasters en vleezige tong. De eerste tlioracaal-ring is grootcr 

 dan de overige ringen, op de boven- en gewoonlijk ook 0|> de onderzijde met eene lioornaclitige 

 plaat; de tlimacaalringen op de onderzijde met eene smalle, vleezige, knobbclige dwars-verlieveiilieid, 

 waarop de tarsen (wanneer zij voorhanden zijn) zich bevinden; bij enkele groepen ook op de boven- 

 zijde met een dwarsbnit. AcliterlijTsringen vleezig, duidelijk van elkaar, door diepe insnoeringen, 

 gescheiden; veelal, met uitzondering van de 8e en 9e ring, op rng- en IniiUzijde met eene meer harde, 

 ruwe inidden|ibat; aan de biiikzijde met knobbclige ol wratachtige verdikkingen, welke voor de 

 beweging dienen; de anns, schijnbaar als een afzonderlijke ring, uitstekend, doch geen naschuiver 

 vormend; de anale opening eenigszins Y-vormig. De meest in het oog vallende verschillen bij de larven 

 vertoonen zich in den bouw van den kop, iets wat in overeenstemming is met de hier gevolgde 

 indeeling in twee Sub-Families. Bij de larven der Ceramhycinae is de kop verbreed, veel breeder 

 dan lang; daardoor is het, op de onderzijde van den ko|) gelegen, aciiterhoofdsgat in den regelkorter 

 dan breed; het, in den eersten thoracaal.ring ingeschoven, achtergedeelie van den kop is niet door een 

 langs-tiisschenschot middendoor gedeeld. Rij de Lamiinae daarentegen is de kop der larven lang- 

 werpig, veel langer dan breed; ook is het achterhoofdsgat veel langer dan breed; liet m den eersten 

 thoracaal-ring ingeschoven achtcrgcdceltc van den kop is door een langs-tusschenschot, waaraan zich de 

 spieren der voorkaken aanhechten, in twee zijdelingsche helften gedeeld; de plenrae van den kop zijn 

 op de rugzijde, over de gelieelc lengte, met elkaar vergroeid, van achteren gemeenschappelijk afgerond. 

 I5ij de Lcpturini (Siib-Fam. Ceramhycinae) zijn de picurae van den ko|> op de rugzijde vol- 

 komen gescheiden en naar achteren divergeerend ; bij de 1'rionini van voren met elkaar vergroeid, 

 van achteren gescheiden en divergeerend; bij de Cerambycini daarentegen over de geheele 

 lengte met elkaar vergroeid, van achteren elk alzonderlijk afgerond. De larven leven meestal in hout 

 of houtige stengels waarin zij gangen vreten, en daardoor soms schadelijk worden; die o. a. van de 

 genera Phytoecia en Agapanthia ontwikkelen zich ten koste van kruidachtige planten, enkelen 

 (Dorcadion, Vesperus) leven, evenals de imagines, in den grond en kunnen zich gemakkelijk 

 verplaatsen. De ontwikkeling is bij grootere soorten gewoonlijk meerjarig. — De kevers leven op heesters, 

 bloemen, bladeren en verscli geveld hout; zij likken aan uitvloeiende hoomsappcii, of voeden zich 

 met stuifmeel en honig. De meeste soorten vliegen goed, doch niet snel. Velen maken een tjirpend 

 geluid, door den steel \'an den inesothorax tegen den wand van de holte van deii prothorax te wrijven. — 

 De door mij gevolgde indceling is in hoofdzaak die van L. Ganglbauer^s ,,liestimniungs-Tahelle der 

 Cerambycidae", VII, 1881. — Gci'isflhaiier zegt, zoo gemakkelijk het is de larven der verschillende 

 Cera m byciden-groepen te onderscheiden, zoo moeielijk is het aan de imagines doorslaande ken- 

 merken voor de groepen te vinden. Behalve het oogeuschijnlijk van minder gewicht zijnde onderscheid 

 in het al of niet aanwezig zijn van eene meer of minder ilnidelijke langsslenf op de binnenzijde der 

 voorschenen, vond men tot nog toe aan het lichaam der imagines geeiie kenmerken, die voor enkele 

 groepen zonder uitzondering van betcekenis waren. Zoo wijst Gans^lbaiiL-r op de hierboven genoemde 

 uitzonderingen bij de Lamiinae met betrekking tot den vorm van het cindlid der tasters en den bij 

 uitzondering scheriieii zijrand van het halsschild; het ontbreken vau de binneulob der acliterkaken bij 

 de ['rioniiii, beiialve liij de bovengenoemde uitzonderingen. Hieruit volgt dat de kenmerken, welke 

 aan de imagines ontleend worden, iu den regel slechts secundaire zijn en dat zij hij het opmaken van 

 een systeem tot geen zuiver resultaat leiden. Toch kotnt het mij voor dat de door Ganglbauer en 

 Bedel gegeven studiën der Cerambycidae, ons thans eene iu vele opzichten natuurlijke rang- 

 schikking dezer familie hebben doen verkrijgen. Het genus Spondylis, dat door Ganglbauer tot 

 de Cerambycini gerekend wordt, beschouw ik met Lacorilaire als een afwijkenden Ceramby- 

 ciden-vorm; daarom iieein ik met Bedel een tribus Spondylini aan. 



Daar meermalen boktorren uit ingevoerd bont ontwikkelen, heb il; enkele soorten buiten het 

 eigenlijk door mij behandeld gebied opgenomen. 



O V e 1' z i c h t der S u b - F a m i 1 i ë n en T i- i b u .s. 



I Voorschenen op de binnenzijde zonder langsslenf. Eindlid der tasters breed afgeknot. De kop 

 eenigszins gebogen, doch niet vertikaal afvallend. Meer of minder |irognaatli (V\g. 104 I). 

 I. Suh-Fam. CERAMUYCINAE CANAULACNEMITAK) i 



Voorschenen op de binnenzijde met eene meer of minder duidelijke langsslenf. Eindlid der 

 tasters toegespitst, hoogstens de uiterste top afgeknot. De kop van voren vertikaal afval- 

 lend, of zelfs iets naar achteren gericht; het aangezicht loodrecht op den schedel staande. 

 Ilypognaath (Fig. 104)1). II. Sub-Fam. LAMIINAE (METALTLACNEMITAB) . V. Lamiini. 



