348 I.XXI. CERAMBVCII3AE. — 3. RhaGIUM. 



■weinig in lengte vcrschilh-Nd , het eerste veel langer dan hef 30'. Kop achter de oogen 

 fnet duidelijke slapen en daarachter halsvormig ingesnoerd. Oogen niet of slechts zeer 

 weinig iiitgerand, fijn gefacetteerd. Tasters kort. Halsschild effen , zonder builen op de 

 oppervlakte, aan weerszijden in het midden ?net een krachtigoi doorn. Dekscliil den naar 

 het uiteinde versmald , vlak gewelfd. Prosternum tusschen de voorcoxae tamelijk breed 

 en hoog, niet door de voorcoxae overschreden. Mesostcrnum van achteren diep, hoekig 

 uitgesneden. Achterlijf in de middellijn met eene gladde langskiel. Achterdijen naar het 

 uiteinde iets verdikt. Klamvcn geïvoon. 



De soorten leven in bosschen op ,i;e7'elde boomstammen en in oude stronken van 

 dennen , beuken en eiken. De larven ontwikkelen zich achter vochtige schors. — De 

 larve en pop van R. sycophanta zijn door Heeger, Schiödte en Ganglbauer ; de larve 

 en pop van mordax door Schiödte, ook de larve door de Geer en JVestwood en de 

 ontwikkeling door Preudhomme de Borre ; de larve en pop van inqnisitor door 

 Ratzeburg , Dufour , Pcrris en Schiödte, de larve door Stroem ; de larve en pop van 

 bifaseiatum door Letzner en Perris , de larve door Ca n déze en Schiödte beschreven. 

 Kolbe beschreef de larven en poppen van alle vier soorten. 



Van de 6 Europeesche soorten komen 3 /// Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 De slapen opgeblazen , lang en meer of minder bestippeld ; 



De slapen zeer kort, weinig uitpuilend, onheliaarii, glad en glanzig. Ooge)i aan den binnenrand 

 niet uitgebogen (Sub-gen. A 1 1 o r r li a gi u m Kolbe). Dekseliilden niet 3 sterk verheven 

 langsribben, van welke de beide buitensteii nabij liet uiteinde sainenliangen. Zwart; kop en 

 lialsscliild neerliggend grauw bebaard; het balsscliild, alsook bet schildje, met gladde middellijn. 

 Dekseliilden licht rossig ot' geelachtig, vlekkig grauw bebaard; de langsribben, twee meer 

 of minder duidelijke dwarsbanden en meestal vele verspreide dwarsvlekjes ol' -rimpels 

 onbebaard, zwart. De basis van eenige sprietleedjes, benevens de buitenzijde der dijen en 

 schenen grootendeels rocstkletirig-geel. Lengte 11 — 17V !nm. Niet inlandscb. Achter dennen- 

 en sparrenschors, ook wel uit houtwerk in huizen. In België bij Spij en llcrtogenwald; ook 

 in Oldenburg en Westlalcn. Ik zag een Belgisch e\. uit llenoïenwald (coU. Lameere'). 



(indngator F., lineatnin Oliv., iuvestigator Muls.) (inqnisitor L.) 



2 Sprieten en pooten dik; behalve de dichte beharing, dof zwart (Sub-gen. Hargium Sani.). 



Halsschild zonder gladde middciistrook. Dekseliilden zwart, roestkicurig-geel gevlekt, dicht 

 met iiigcstrooide kleine, rossige of grauwgelc haarvlekjes 3 



Sprieten en jiooten slank, grootendeels roestklenrig (Snb-gen. Rhagium i.S|>.). Halsschild 

 met ecne smalle, gladde, glanzige middenstrook. Dekseliilden langs de zijden roestklenrig, 

 de schijf overigens grooteiideels zwart of iets broiizig-zwart; met twee roodgele of lichtgele, 

 scheeve banden, de een vóór, de ander achter het midden. Soms breidt zich de lichte kleur 

 der zijden of der scheeve banden op de dekseliilden irieer uit; bij ab. c. litiicatiini Fiigner 

 breidt zich de tweede band tot aan het uiteinde uit; bij ab. c. unifasciatum Muls. zijn de 

 dekseliilden te zauieii van een zeer breeden , gelen dwarsband voorzien, welke slechts door 

 den zwarten naad onderbroken wordt. Bovenzijde gelijkmatig, spaarzaam en fijn behaard, 

 slechts het schildje met dicht geelachtig vilt. Onderzijde meer of minder dicht zijdeachtig 

 grauw of geelachtig behaard. Dekseliilden met 3 of 4, meer of minder duidelijke, langsribben. 

 Het eerste sprietlid, de tophelft der dijen en bet uiteinde der schenen zwartachtig. Het $ 

 is iets slanker dan het 5, met iets meer versmalde dekseliilden. Lengte 12^ — if) mm. 

 Verbreid in eiken- en dcnnenbosschen van de diluviale streken. De larve ontwikkelt zich 

 voiual uit deiinenstronkcn (bicolor Oliv., oriiatiim F.) 3. bifaseiatum F. 



3 De slapen behaard. Dekseliilden zonder onbehaarde, zwarte zijvlek tusschen de roestgele 



dwarsbanden; tusschen het schildje en den schouder bultig opgericht; met 1 of 3, in den 

 regel weinig verheven, langslijnen en met dicht opeen ingotrooide, kleine grauwgele vilt- 

 vlekjes. S|irieteii en pooten, evenals gewoonlijk de geheele onderzijde, dicht viltig, grauwgeel 

 behaard. Bij het $ zijn de slapen veel sterker opgeblazen dan bij het $; de dijen van 

 onderen lang behaard; de voortarsen verbreed. Lengte 16 — 24 "nii- Op eiken- en dcnnen- 

 stionken, waarin de larve leeft. Zij komt in deii herfst uit en verschijnt in het voorjaar. 

 Verbreid iii de [irovinciën Gelderland en Limburg, doch over 't algemeen zeldzaam. 



(uiordax F., scrutator Oliv., grandiceps Ths., inquisitor Fourcr.) 1. sycophanta Schrank. 



De slapen onbehaard. Dekseliilden met eene groote, onbehaarde, zwarte vlek nabij het midden 

 aan de zijden, tusschen de twee roestkleurig-gelc dwarsbanden; tusschen het schildje en den 

 schouder gelijkmatig gewelfd; met 2 of 3 zwak verheven langslijnen en met dicht iiige- 



