350 LXXI. Cerambycidae. — 5. Toxotus. — Oxymirus. — Gaurotes. 



de dijen, hclialvc de knieën, liet uiteinde der schenen en de tnrsen , benevens de dekscliildcn 

 roodaeluig-gcelbriiin. Vccl;il zijn de dekscliilden slechts aan de basis oF aan de schouders 

 meer ofniinder uitgebreid roodacluig-geelbruin (ab. c. cantharïnus Herbst, gcnictilatus Fourcr.); 

 bij liet ï zijn zij soms geheel oF nagenoeg gclieel zwart, in welk geval ook de sprieten en 

 pooten Clselialve het gedeelte om de troclianters), benevens de onderzijde zwartaclitig zijn 

 (ab. c. chrvsogaster Schrank). Halsschild in beide seksen langer dan breed. IMj het g de 

 dekscliilden' naar achteren sterk versmald; het 5e sterniet zonder indruk. Bij liet ? de dek- 

 scliilden naar acliteren minder sterk versmald; het 5c sterniet met een indruk over liet 

 midden. Lengte 14-22 iiini. Meestal op vruclitboomen; ook op bloeiende R nb n s, Cornns, 

 Sorbiis, Spiraea, deunen en U m be I li te ren. Verbreid in de greusprovinciün en Utrecht, 

 doch vrij zeldzaam; gemeen in de omstreken van Maastricht. Volgeus Bedil is de meta- 

 morphose onbekend, doch zou waarscliijnlijk de door /'i-rr/.f beschreven larve van Oxy- 

 mirus cursor, als zijnde in een kersenbooni gevoudeu,eerder die van T. ni eri d i a n ns zijn. 



I. nieridianu§ [<. 



Derde sprietlid iets korter dan liet 5e. Halsschild glanzig, dicht bestippeld; bij het c? duidelijk-, 

 bij het S slechts iets langer dan breed. Dekscliilden lijn en dicht rimpelig bestippeld, met 

 ingcstrooide grootere stippels, fijne dwarsrimpclige onefrenhcdcn cu met uiterst llauwe aan- 

 dwiding van langsstrepen, lijn grauw behaard; bij het ? weinig-, bij het $ sterk versmald. 

 Het S zwart, eenc schoudervlek op de dekscliilden en het achterlijf rood; het J geheel zwart 

 Qiigi-r Oliv., discolor Fleischer i)), of veelmeer met bruingele dekscliilden ((/;',?/««;■ Panz.j 2). 

 Lengte 13—17 ram. Op eiken. Niet inlaudsch. In de Rijnprov. bij Akeu cu Élberleld, ook 

 iu Westfalen (c? luniicralis F., 5 dispar Panz.) (que reus C.oeze) 



Oxymirus Muls. 



(Argaleus Lee.) 



Dit genus onderscheidt zich van Toxotus, doordat het halsschi/d aan weerszijden 

 een Jcrachtigen, tatnelijk spitsen doorn vertoont, de sprieten tusschen de ooi^cn ingeplant 

 staan en de del:schilden aan het uiteinde te zamen afgerond zijn ; l'ij de in ons ge/'ied 

 voorkomende soort is de naadhock in een tand uitgetrok/cen 3). 



Van de 2 Kuropeesche soorten komt i /// het aangrenzend gebied voor. 



Sprieten bij het g iets langer-, bij het 2 korter d:ui het lichaam; het 3c lid korter dan liet 5e. 

 Halsschild met twee stompe bulten op het midden. Dekscliilden met llanwe aanduiding 

 van eenige verheven laugslijueu; de naadhock in een tand uitgetrokken. Bovenzijde lijn-, de 

 onderzijde dichter grauw behaald. Het g geheel zwart, slechts gedeeltelijk de mouddeeleii 

 en aan' de inplanting der sprieten meer of minder roodachtig; het 5e sterniet met ecue 

 langskiel in liet midden. Het J zwart, gewoonlijk de monddeelen, grootendeels de sprieten, 

 de schenen en tarscii roodacluig-geelbruin; dekscliilden roodachtig-geelbruin, eene breede 

 naadstreep en een breede langsband langs den zijrand zwart; zeer zelden zijn de dekscliilden 

 geheel zwart; exemplaren met geheel bruingele dekschilden vormen ab. c. Fenisulii Muls. 

 Qe.itaccus Gredl.) 4). Lengte 16—20 mm. In sparrenbosschcn op bloeiende heesters. Niet 

 inlaudsch. In België bij Hertogenwald, Barrage de la Gileppe, IloiilValize en Hestreux; 

 in de Rijnprov. bij Aken eu Élberleld. Ik zag eeu Belgisch ex. uit Hestreux (coll. /,rt;«tï-,"t). 

 De larve' is door Schiüdtc besclireven .... (rf uoctis L., 5 vittatns Gmel.) (cursor L.) 



Gaurotes Le Gonte. 



(Carilia Muls.) 



Sprieten draadvormig, korter dan het lichaam, op hei niveau van den voorrand der 

 niet uit gerande oogcn ingeplant ; het 3c lid veel korter dan het eerste en iets langer 

 dan het i,e. Kop achter de oogen met eenige aanduiding van slapen. Halsschild naar 

 voren versmald , van voren en van achteren duidelijk ingesnoerd , aan weerszijden tnet 

 een stompen hult en met eenc duidelijke middengroep. Dekschilden veel breeder dan het 



1) Volgens Fli-i.ull'-r iijil ouk };fliri-l 7\v:irl(' iii:uiiifljrs lifkrml. 



2) In üoslfnnjk kuiiit mig ti-ni' /.wiÉiic ali. i. miiniitiiiliis Kr. van lipl wijlje vnor, l<i.| w.'tkr do buitenrand der di-ksrlnldi-n 

 peel is; oen inanneljf uil ilunblantinoiiel met yide deksiliilden en zwarte seulellai|■^ lek is ab. e. uiiU^Hni'ix Kr. 



3) Bij de (^aurasisebe O. inir.iliitis Miilseb. 7,ijii de deksiliildeii aan liel uileinde aheen al'f^erund. 

 4} Vokens t'.iiinjll.aior kniiien imk biuiii^eie inanneljes v.jur ; rui) utdiek.-iid 



