354 LXXI. Cerambycidae. — 9. Leptura. 



van auruloiia en de larve van attenuaia door Perris ; de larve en pop van 

 quadrifasciata door Schiildte en de larve van macnlata door WcsHvood en 

 Candèze bcsch reven. 



Van de 60 Eiiropecschc soorten komen 14 in Nederland en 7 in het aangrenzend 



gebied voor. 



1 De zijden van liet lialsscliild vormen met de basis der dekscliilden een duidclijken, sclicr|i aaii- 



gcduiden hoek; de achterhoeken van het halsschiUi stom|) of iets uitstekende, ofwclCsan- 

 gtiinolenta en ce ra mb yci form i s) een weinig zijwaarts uitgetrokken, docli afgerond . 1 

 Het lialsscliild aan de basis sterk verbreed, met de spits uitgetrokken achtcrliocken tegen de 

 sclionders der dckschilden aangedridu; daardoor wordt nagenoeg geen hoek tnsschen de zijden 

 van het lialsscliild en de basis der dekscliilden gevormd 13 



2 Het uiteinde van elk der del;schildcn gewoon afgerond of stomp-afgcknot en aan de buitenzijde 



afgerunil 3 



Het uiteinde van elk der dekscliilden scheef al'geknot of nitgeraiid en aan de buitenzijde hoekig 

 of uitstekende (Sub-gen. Leptura i. sp.) '» 



3 Sprieten lang en slank, het ae lid ongeveer J of \ zon lang als het 3e 4 



Sprieten vrij kort, naar het uiteinde iets verdikt; het 2e lid ongeveer zoo lang als de helft 



van bet 3e (Sub-gen. Vadonia Muls.). Zwart; de dckschilden geheel bruingeel, de schenen 

 der voor- en niiddelpooten meer of minder gcelbruinachtig. De bovenzijde geelbrninachtig-, 

 de onderzijde glanzig, grijs behaard. Kop uiterst dicht-, het lialsscliild en de dekscliilden grof 

 en diep, doch (vooral de dckschilden) veel minder dicht bestippeld. Dekscliilden aan het 

 uiteinde afgerond of iets afgcknot. P.ij het $ het metastcrnuni aan weerszijden met eciie 

 boog opgerichte langsvcrlievenheid i). Lengte 6—9 mm. Op bloeiende struiken, heesters, in 

 grasvelden op Achillea, C h ry sa n t h e m nin Ie u can t h emn m enz.; Mei— Juli. Gemeen 

 i"ii de diluviale streken, ook eenmaal bij den Haag en niet zeldzaam op Walcheren bij Domburg. 



3. livida F. 2) 



4 De slapen iets tandvormig uitstekende, met eene gladde strook achter de oogen. Halsscbild 



met lange, opgerichte haren. Epimeren van den metatborax verborgen (Sub-gen. Anoplo- 

 dera Muls.). Lichaam lang en smal, met den habitus van G ranini op te ra en Allosterna; 

 de dekscliilden met nagenoeg parallele zijden, bij het ^ iets versmald. Halsscbild tot aan 

 den voorrand gewelfd, aan de basis zeer zwak iugcsnoerd. Kop achter de oogen zeer diep 



ingesnoerd 5 



De slapen afgerond, geheel besti|)peld. Halsschild neerliggend of zeer kort behaard. Epimeren 

 van den metathorax langs de achtercoxae zichtbaar (Sub-gen. J u do 1 ia Muls.). Lichaam kort en 

 dik, naar achteren versmald; bet 3 smaller; voor de basis van bet halsschild met een 

 accolade-vormigen indruk. Zwart; de dckschilden dof, grof en dicht bestippeld, met zeer 

 korte, verspreide haartjes, okergecl, het middelste gedeelte van den basaalrand, het uit- 

 einde en twee aan den naad onderbroken dwarsbanden, van welke de voorste bijna altijd 

 in vier, zes of acht vlekken opgelost is, zwart; de uit den voorsten dwarsband ontstane 

 vlekken zijn veelal zeer klein of verdwijnen op eene enkele (soms zeer onduidelijke) na 

 aan weerszijden. Lengte 7J — 11 mm. Op idoeiende heesters en struiken, op Rnbus, S p i- 

 raea, Cornns sanguinea, rozen enz.; Juni, Juli. Zeer verbreid in de grcnsprovinciën, 

 doch over 't algemeen zeldzaam; gemeen in de omstreken van Maastricht, 

 (octomacnlata Scliall., decempunctïua Oliv., quadrimaculata Scop.) 1. cerarobyciformis Schrank. 



5 Dekscliilden, evenals de rest van het lichaam, geheel zwart; de pooten , behalve de basis der 



dijen, het iiiteiiule der schenen en de tarsen , geelrood. Kop en halsschild zeer dicht en grof 

 bestippeld, tamelijk dof; de dekscliilden zeer grof en diep, doch iets minder dicht, bestip- 

 peld, glanzig. Het halsschild en de onderzijde dicht en grof, de dckschilden iijiier behaard. 

 Dekscliilden aan het uiteinde afgerond. Lengte 10 — 12 mm. lu bosschen, op bloeiende boonien 

 eu heesters, als: eiken, meidoorn, lijsterbes enz.; Mei— Juni. Niet iiilandsch. In Westfaleu. 



(rufipes Schall.) 



Dekscliilden zwart; met drie groote, roodgele vlekken, de eene aan de basis nabij bet schildje, 

 de andere twee vóór eu achter bet midden naast den zijraiid; veelal zijn de twee zijvlekken 

 met elkaar verbonden (ab. c. *i:xcIamtitioiil<: F.), soms hangen de drie vlekken min of meer 

 aaneen, zelden ontbreken zij. Pooten zwart. Kop en halsschild dicht , de dekscliilden grover, 

 doch minder dicht bestippeld; deze laatsten aan het uiteinde afgcknot, met stompen buitenhoek. 

 Onderzijde dicht, grijs, zijdeachtig behaard. S|irictcn bij het 3" zoo lang als-, bij het J korter 



1) III Züid-Uusliind en ïrarissylvaiiii' kuiut i'eile (wtjtje) :il., c. hnttrinuta Artiuld vuul ilU't luodliruiu aclilerlijf. 



2) Bij (^Uniri-ruiilaiiie iii Beltjii- Wfpd duur den lieer Sct't'riii u|) ex(ili:><:lie Spiraeu's Kevanpen L. uuijiunelala K. ; ik had 

 geeiie [lele^eiilieid meer liit exeiii|ilaar Ie zien. llete soort lleett ongeveer de grootte van tulva; zwarl, de dekseliilden 

 geelaelilig-roudbriliN, een iiilersl sinalle. zwarte naadzoont en eene ronde vlek vóór hel midden op elk zwart. /.IJ komt ook 

 voor liij Melz in l.utliaiiiijjen 



