LXXI. Cerambycidae. — 9. Leptura. 357 



andere bloemen; Mei tcit Sept. De larve Iccl't in huomstronken , o.a. van licrUen. Niet zeld- 

 zaam in de grensprovinciën , ook bij Zierikzee. 



(arniata Herbst, ^ calcarata 1"., J subspinosa F.) 8. maculata Poda. 



15 Het eerste lid der acliiertarscn op de onderzijde niet rwcc rijen borstelliaren, door cenc gladde 



streej) gcsclieidcn. Pooien geheel geelrood, of' slechts het nitcinde der middel- en achter- 

 schenen en de tarseu geheel ol' gedeeltelijk zwart. Sprieten zwart, het eerste lid geheel of 

 slechts aan de onderzijde-, ol' wel de eerste drie tot vijl" Icedjes geheel ol' grootendeels 

 geelrood. Lichtrood; het nieso- en fnetasterninn, soms de eerste twee sterniten, het schildje 

 en de deUschilden zwart; veelal de epipleurcn der dekschilden aan de basis rood; bij ab. c. 

 nibra Fonrc. (f'crrugi/iea Muls.) zijn de dekschilden geheel geelrood; zelden breidt zich de 

 zwarte kleur meer of iniuiler over het halsschild uit (ab. c* dhcicollis Scriba). Ook zijn 

 overgangsvormen met gedeeltelijk zwanbruine dekschilden bekend. Halsschild brceder dan 

 lang, de zijden vóór het midden stomphoekig verbreed. De slapen vrij sterk ontwikkeld. 

 Bovenzijde tamelijk fijn en niet zeer dicht bestippeld. Lengte loj — 15 mm. Op iepen, 

 eiken, kcrsenboomen en paardenkastanjes, waarin de larve leeft; in parken en tuinen; ook 

 op Umb e 1 1 i fe re n , Mei — Juni. Zeer zeldzaam; Arnliem, Velp, Zeist, Doetinchem, Neder- 

 Asselt, Breda, Roermond, 'Venlo en omstreken van Maastricht. In België bij Dufl'el en meer- 

 malen in de omstreken van Brussel (villica F.) lo. revestita L. 



Het eerste lid der acluertarsen op de onderzijde zonder gladde langsstreep 16 



16 Voorraud van het halsschild, dour ecnc diepe insnoering, steelvorniig afgescheiden .... 17 

 Voorrand van het halsschild zonder die|)e insnoering, niet stecivormig afgescheiden .... 19 



17 Dekschilden, evenals het overige lichaam, zwart. Keel dwarsrimpelig, niet bestippeld. Fijn, grauw 



behaard, de beharing op de onderzijde dichter en zijdeglanzig. Halsschild iets langer dan breed, 

 grof en zeer dicht bestippeld, voor de basis breed ingedrukt. Dekscliilden rimpelig bestippeld. 

 Bij het $ de achterschenen op de binnenzijde met eene gebogen langskiel. Lengte 10 — 14 mm. 

 In vochtige bosschen op open plekken; verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam op 

 allerlei bloeiende planten, als: U m be 1 1 i fe ren, Valcriana, Sorbus enz. 



(melanaria Herbst, atra Laich.) 9. aethiops Poda. 



Dekschilden zwart, met gele dwarsbaiiden. Keel bestippeld. Dekschilden bij bet ^ sterk ver- 

 smald, bij bet $ tamelijk breed 18 



18 Halsschild aan voor- en achterrand met een dichten, goudgelen haarzoom; iets brecderdan 



lang. Pooten bij het ,?, behalve een groot deel der middel- en achterdijenen meer ofniinder 

 de acluertarsen of ook nog de basis der voordijen, donkerrood; bij het J de pooten, behalve 

 de dijbasis, roodgeel. Zwart; de dekschilden met vier gele of geelroode, eenigszins scheeve, 

 aan den naad onderbroken, dwarsbanden. Sprieten bij het f zwart, slechts het 2e lid aan de 

 basis een weinig rood; bij het 2 geheel geel of roodgeel. Sterniten aan het uiteinde goudgeel 

 gezoomd. Veelal is de voorste zwarte dwarsband der dekschilden roodhruinacluig en daardoor 

 minder scherp van den voorsten gelen dwarsband gescheiden. Lengte 14-18 mm. Op oude 

 boomstronken en op bloeiende vlier. De larve ontwikkelt zich nit oude stronken van benken, 

 wilgen en elzen; Juni tot Aug. Niet inlandsch. In de Rijnprov. en in Westfalen. 



(a u r n I e n t a F.) 



Halsschild zonder zoom van goudgele baren, doch gelijkmatig grauw of geelgrauw behaard; 

 zoo lang als breed. Pooten geheel zwart, bij het J soms de basis der voorschenen brninacbtig- 

 geel. Sprieten bij het $ geheel zwart, bij be: J met brningeelachtig uiteinde. Zwart. 

 Dekschilden geel, de basis, drie uitgezakte dwarsbanden, de naad en bet uiteinde zwart; 

 bij ab. c. internipta Heyd. (bij Zut|)hen) is de voorste zwarte dwarsband in vlekjes opge- 

 lost. Lengte 12 — 18 mm. In vochtige bosschen, vooral langs slooten, op bloeiende Umbel- 

 liferen, Rnbus, Saiiibucus, ook op stronken en op dood hout van wilgen, popu- 

 lieren, berken en elzen, waarin de larve zich ontwikkelt; soms O]) Chrysanthemum 

 I e n ca n t h e ni u m. Op vele plaaten vrij gemeen 7. quadrifasciata L. 



19 Achterlijf, evenals de rest van het lichaam (behalve de dekschilden), zwart; grauw behaard. Kop en 



halsschild zeer grof en dicht, bijna ineenvloeicnd, bestippeld; tainelijk dof. Dekschilden 

 bij het ^ roodacluig-geelbruiu , meer of minder de lijne naad- en zijrand, benevens bet 

 uiteinde zwartathtig; bij het S steenrood, het uiteinde en een naar voren versmalde, breede 

 naadband zwart. Lengte 65 — 10 mm. Gemeen in de heidestreken; op allerlei bloemen, op 

 bloeiende U m b e 1 1 i fe re n , Achillea, Ch ry sa n t he m u nj, Rnbus enz. ; Jtnii — Sept. 

 Volgens Mulsant zou de larve in eiken leven .... (S similis Herbst) ii. melanura L. 

 Achterlijf nagenoeg geheel of gedeeltelijk rood 20 



20 Deksciülden steenrood, de naadrand zeer smal, zwartachtig gezoomd; bij het g het uiteinde 



meer of minder zwart; bij het J het uiteinde breed- en een daarmede samenhangende, 

 gemeenschappelijke dwarsband achter het midden zwart, soms is deze dwarsband tot een 

 klein vlekje op elk der dekschilden gereduceerd; de micidelste drie sterniten en soms een 



