358 LXXI. Cerambycidae. — 9. Leptura. — 10. Necydalis. 



gcciccltc van liet Inatstc rood; overigens is liet liclinam zwart. De slapen lUiiilclijk, ilcich 

 zeer kort. Deze soort licrinncrt overigens zeer (vooral liet <?) aan nielaiinra, kup en 

 lialsscliiUl zijn eclitcr (ijner en niet zeer dicht bcstippeld. Lengte 6J -9e inm. Op allerlei 

 lilociende planten, vooral op U inbe 1 1 i 1'e re 11 en C li rysan t li eni n ni. Niet zeldzaam in 

 de omstreken van Maastrielit en Vcnlo, zij zon ook in Gelderland gevangen zijn. 



(crnciata Oliv. ) 12. bifasciata Miill. 



Dckscliilden, evenals de rest van liet licliaain, zwart, glanzig; fijn en spaarzaam, de onderzijde 

 dichter granw behaard; bij het J het achterlijr, behalve liet uiteinde van liet laatste sternict, 

 bij het (? slechts de aclitcrhelft rood. Kop achter de oogen meer geleidelijk versmald, niet 

 weinig aangednidc slapen, llalsschild langer dan breed, naar voren sterk versmald, lïij liet 

 $ het metastcrnuin met twee hoog ojigerichte langs-verhcvcnheden , door cenc middcngroel 

 gescheiden. Lengte 7— y mm. Op allerlei bloeiende planten, vooral op R n b ns en Unibelli- 

 feren. Mei— Juli. Verbreid in de diluviale streken, doch over het algemeen zeldzaam; 

 vrij gemeen bij Venlo 'S- mgra L. 



40. Necydalis L. 



(Molorcli ns F.) 



Sprieten draadvortnig , vrij kort en krachtig, zoo lang als het halve lichaam of 

 slechts weinig langer, ii-ledig; het 2e lid zeer klein, het 4e lid veel korter dan het 

 T,e en <^e. Kop van achteren sterk ingesnoerd , niet zeer sterk uitstekende, korte slapen 

 en korten hals. Halsschild iets langer dan breed. Dekschilden zeer verkort, ongeveer 

 zoo lang als te zatnen breed, den metathorax niet overschrijdend , elk aan het uiteinde 

 afgerond ; het aan de basis sterk versmalde achterlijf en het grootste gedeelte van de, 

 niet onder de dekschilden te bergen, vleugels, onbedekt. Metasternum groot, kogel- 

 vormig opgeblazen. Dijen naar het uiteinde knotsvormig verdikt. Bij het ? de sprieten 

 geheel roodgeel, bij het S zwart of bruin , aan de basis roodgeel. Bij het S het ^ stemlet 

 meer of minder diep uitgehold of ingedrukt — De soorten van dit genus herinneren in 

 habitus en kleur aan houtivespen (Sire.v) of groote , roodgele Ie hneumoni de n. 

 Zij vliegen op stille., war7ne a-iwiden. De larven leven in het hout van verschillende 

 loofboomen. — Over de ontwikkeling van N. major bericht Noivicki, over de levensivijze 

 en ontwikkeling van ulmi Chobaut. 



Van de 2 Europeesche soorten komen i in Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Halsschild iets langer dan breed; slechts aan de zijden, zoo ook het stenuim, spaarzaam goud- 

 geel, zijdeglanzig behaard. De zijbnitjes van het halsschild staan iets achter het midden. Zwart, 

 de tasters, de gelieele sprieten liij het % (bij het $ van af het 5e lid zwart of bruin), als- 

 mede de pootei; (behalve een brecde, zwarte ring aan het uiteinde der aciiterdijcn) roodgeel. 

 Dekschilden geheel gcelrood, zeldzamer aan het uiteinde met cene iets donkerder vlek; 

 slechts aan den binnen-tophoek iets goudgeel zijdeglanzig. Acbtcrschenen nagenoeg niet ge- 

 kromd. De eerste twee sterniten bij bet gemiddeld kleinere, slankere $ geheel-, liet 3e 

 slechts aan de basis roodaclitig-geelbruin; bij liet % liet aciiterlijl', op de basis van het ie 

 en de zijden van bet ic en 2e stcrniet na, zwart. Pygidiiiin bij het $ van achteren weinig 

 gewcll'd, het laatste stcrniet slechts aan het uiteinde ingedridu. Lichaam slanker dan bij 

 ulmi, met dunnere sprieten. Lengte bij liet $ 20-25 mm, bij het J 22—32 mm. De 

 larve leeft in oude boomen als: Pirus, Prunus, Salix, Alnus, Popnlus, Tilia, 

 Aesculus enz. Zij vliegt 's avonds en naar liet schijnt ook wel in den zonneschijn rond; 

 Juni, luli. Verbreid door het gchecle land, doch overal zeer zeldzaam. 



(abbreviata F., populi Büttncr, ichneumonea de G., salicis Muls.) 1. major L. 



Halsschild een weinig korter dan bij major, de geheele voor- en achterrand alsook de zijden, 

 zoo ook het sternuni en een groot gedeelte der dekschilden dicht goudgeel, zijdeglanzig 

 behaard. De zijbultjes van het halsschild staan iets vóór het midden. Zwart, de tasters, de 

 geheele sprieten bij liet $ (bij liet $ zwart, slechts de eerste vier leedjes en de basis van 

 het 5e roodgeel) alsmede de pooten roodgeel; het uiteinde der acbtcrschenen en een breede 

 ring aan het uiteinde der achterdijen zwart; ook ecne ringvormige vlek nabij het lutcindc 

 der middeldijen zwartacbtig. Dekschilden roodbruin, aan bet uiteinde zwart gerand. Achter- 

 schenen in "beide seksen iets gekromd. Bij het doorgaans kleinere $ het 2e en 3e stcrniet 

 geheel-, het eerste aan den achterrand en aan de zijden-, bij het 5 Je aciiterranden der 



