^62 LXXI. Cerambycidae. -- Hesperophanes. — i6. Criocephalus. 17. Asemum. 



ó 



langer dan hel halve licliaam ; hel cersle lid Jen aehlerrand van het oog overschrijdend, 

 het 2e minslens driemaal korter dan het \c. Hals schild br ceder dan lang, aan de zijden 

 afgerond, eenigszins gewelfd ; zonder indrukken, meestal mei drie kale, bultige verhevenheden. 

 Schildje drie- of bijna vierhoekig. Dekschilden slechts weinig breeder dan het halsschild, 

 meer dan tweemaal zoo latig als te zamen breed, de naadhock stomp of afgerond. 

 Mesosternale voortzetting van achteren aan het uiteinde uitgerand. Dijen meestal in het 

 midden eenigszins, zelden aan het uiteinde duidelijk knotsvormig verdikt. 



De soorten van dit genus komen tegen den avond te voorschijn en vliegen dan rond. 

 De larven leven in droog hout van loofboomen. — De larve van H. cinereus is door 

 Mulsant , de pof door Perris beschreven. 



Van de 4 Europeesche soorten is eene in België waargenomen. 



LiL-lucr of donkerder roudhriiin, soms meer bniiiiacluig. Dekschilden ongelijkmatig, wolkig, 

 grijs gevlekt; van terzijde gezien, zonder opgericlitc haren. Dijen sleclits in liet midden 

 eenigszins verdikt. Lengte 15—22 mm. Op eiken en populieren; ook in huizen, waar zij 

 zich ontwikkelt uit timmerhout, meubels en balken. In Zuid-Eurofia soms schadelijk. Niet 

 inlandsch. In België bij Brussel en Mons iMathieu')., waarschijnlijk uit ingevoerd hout. 



(cine reus Villcrs) 



l(j. Criocephalus Mulsant. 



Sprieten borstelvormig , naar het uiteinde in 't oog vallend dunner wordend ; bij 

 het ï zoo lang als, bij het S iets langer dan het halve lichaam; het y lid ruim tivee- 

 maal zoo lang als het 2e. Oogen breed en slechts flauw uitgerand , zeer grof ge facet- 

 teer d. Kaakiasters duidelijk langer dan de lipt asters. Halsschild breeder dan lang, 

 eenigszins vlak gedrukt aan de zijden sterk afgerond-verbrced , met ondiepe indrukken. 

 Dekschilden slechts 7c<einig breeder dan het halsschild, 07igeveer driemaal zoo lang als 

 te zamen breed. Mesosternum tussehen de middelco.xae van achteren uitgerand. Vooreo.xae 

 dicht aancenstaande , de trochantinen duidelijk zichtbaar. Dijen niet knotsvormig , in 

 het midden het dikst. Bij het <? de eerste sprietleedjes dik en wollig behaard ; het 

 56- stemlet aan het uiteinde eenigszins afgeknot Bij het 5 het achterlijf eenigszins 

 toegespitst, gewoonlijk met uitstekenden oviduct 



De soorten van dit genus komen 's avonds te voorschijn ,• zij leven in stronken en 

 stammen van dennen ; ook soms in huizen. — De larve en pop van C. rusticus zijn 

 door Perris en Schiüdte beschreven. 



De 2 Europeesche soorten komen ook in Nederland voor. 



Het derde lid der achtertarsen tot aan de basis in twee lobben gedeeld. Oogen in den regel 

 met enkele afstaande haartjes bezet. Lichter ol'donkerder bruin ; zeer lijn en dicht, neerliggend 

 behaard. Kop en halsschild zeer dicht rimpelig bestippcid. Halsschild met eene algekorte, 

 gladde, iets verdiepte middellijn en aan weerszijden met een gebogen iangsindrid;. Dekschilden 

 tussehen de vrij grove, verspreide stippels, uiterst lijn korrelig gechagrineerd; met twee of 

 drie, meer of minder duidelijke, verheven langslijiien en met s|nts uitgetrokken naadhoeken. 

 Lengte 13—25 mm. In oude of gevelde Coniferen-stammen, vooral van Pi n u_s. De larve 

 leeft achter de schors en in het spint. Het volkomen insect komt in Juni of Juli uit. Ook 

 in woningen, waar zij zich uit houtwerk ontwikkelt. Verbreid en niet zeldzaam in de gre-ns- 

 provincien, zeldzaam in de provinciën N.- en Z.-!lolland \. rusticus L. 



Het derde lid der achtertarsen slechts tot aan het midden twcelobbig. Oogen volkomen onbe- 

 haard. Doorgaans donkerder gekleurd, veelal zwartachtig. Deze soort gelijkt overigens op 

 rusticus, \loch is meer gewelfd; op de dekschilden zijn de verspreide stippels minder 

 duidelijk of ontbreken geheel. Lengte 14—25 unn. Levenswijze als bij rusticus. Verbreid 

 door liet geheele land, doch zeldzamer. In België bij Pery-Beaufays. 



(epibata Schiödte) 2. ferus Kr. 



17. Aseimim Esclisch. 



Sprieten borstelvormig , nauwelijks zoo lang als het halve lichaam ; het ie lid 

 slechts weinig langer dan het tweede. Oogen smal en duidelijk uitgerand, tamelijk 

 fljn gefacetteerd. Lichaam eenigszins gewelfd. Halsschild breeder dan lang, aan de 



