364 LXXI. Cerambycidae. — 19. Callidium. 



en de pop door rianet , de larve van rufipes door Laboiilbtne e)i de levensgeschiedenis 

 van violaceiim door Kirby besehrevc7i. 



Van de 17 Europeesche soorten komen 5 /// Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Ilalsschilii :i;mi de zijtlen niccr of iiiiiuicr sterk afgerunci 2 



Ualsscliild :inii weerszijden spits-lndtig verbreed, diiardour zeshoekig van gedaante, oiielFcii 



(Sub-gen. P v r r li i d i ii ni Fairm.). Zwart of zwartlirnin; de dekseliilden, evenals gewoonlijk 

 ook liet uiteinde en de zijden van het achtcrlijl', rood. Het midden van den ko|i, het lials- 

 schild en de dekseliilden met een dicht, seharlakcnrood, lliivveelachtig vilt hedekt. Lengte 

 S — 12 mm. In bosschen op houtstapcls en uit brandhout, zij zoti ook 0|i haagbcid; en beid; voor- 

 komen. De larve aclitcr schors, vooral van eiken; de kever komt tegen het eind van dt;n 

 winter of in bet eerste voorjaar uit. Rij Rotterdam en Hoogeveen (Drenthe), ook in 

 Friesland. In België bij Antwerpen, Moiis, Flenrus en Visii: in de Rijnprov. bij Aken, 

 Crelcld en Diisseldorr; ook in Westlalen en Oldenbnrg 4- sanguineum L. 



2 Dekseliilden zonder witte banden 3 



Dekseliilden elk met twee gebogen, zeer smalle, schuine, witte dwarsbanden. Oogen bijna 



volkomen gedeeld, van achteren slechts door eene uiterst lijnc verbinding samenhangend 

 (Sub-gen. Poccilium Fairm.). Zwart of donkerbruin, de sprieten, bet voorste derde 

 gedeelte der dekseliilden i), benevens de pooten (behalve grootendeels de dijen) roodgeel; 

 soms zijn de sprietleedjes naar bet uiteinde zwartachtig. Uovenzijde, vooral op het halsschild, 

 met lange, opstaande, zwarte of roestkleurige baren bezet; op elk der, in 't midden iets 

 ingekncpen, dekschilden, achter bet schildje, met een haarbnndel. Halsschild lijn-, de dek- 

 seliilden slechts in bet eerste derde gedeelte dindelijk en tamelijk grof bestippeld. Lengte 

 4— ö mm. Verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam, vooral in bosschen en ook in 

 tuinen, op wilgen en eiken. De larve in afgebroken takken , brandhout en palen. Einde 

 April— Juni '• a'"" L. 



3 Halsschild zoo lang als breed of iets breedcr dan lang, glanzig 4 



Halsschild zeer sterk verbreed, naar voren en naar achteren sterk versmald; dof. Uovenzijde 



rimpelig (Sub-gen. Callidium i. sp.> Bovenzijde violetblauw, soms de kop meer groen 

 en het" halsschild meer blauw; de onderzijde dimkerder, het achterlijf zwart; siirieten en 

 pooten iets blauwacluig-zwart. Halsschild zeer grof eu dicht rimpelig; aan weerszijden met 

 een, meer of minder duidelijk, klein, bultig plekje; met weinig dichte, opstaande beharing; 

 de dekschilden iiog grover, doch niet zoo dicht en meer gelijkmatig bestip|ield, slechts 

 weinig behaard. Bij onuitgeklenrde exemplaren zijn de sprieten en pooten donker rood- 

 brninachtig. Lengte 105 — 14Ï mm. Uit droog siKirrenhout en veelal uit houtwerk in woningen; 

 verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam 5- violaceum L. 2) 



4 Halsschild ongelijkmatig bestippeld, hier en daar glad en meer ol minder bultig verheven 



(Sub-gen. Phymatodes Muls.) 5 



Halsschild, behalve eene gladde middellijn, met meer of minder dicht staande korreltjes bezet. 

 Bovenzijde glanzig staalblauw; de eerste sprietleedjes grootendeels, de dijbasis, de schenen 

 en de tarsen roodgeel; onderzijde blauw- of groenacbtig zwart. Het geheele lichaam spaar- 

 zaam, lang afstaande bebaard. Dekschilden grof en diep bestippeld. Lengte 5-7 min. Inliet 

 voorjaar in bosschen, vooral op bloeiende Cratacgus. Zij ontwikkelt zich o.a. uit doode 

 takken van Prunus spinosa en Rubus en dunne takken van den eik. Niet inlandsch. 

 In België bij Angleur, VVandrc en Arion ; ook in de Rijnprov. en Westlalen. Ik zag een 

 Belgisch ex. "nit Anglenr (coll. tameere') (rLifi|)es F.) 



5 Met 3e en 4e sprietlid even lang. Dekschilden lijn en niet dicht bestippeld, tussclicn de 



bes'tippeling gewoonlijk uiterst lijn gechagriiieerd; van terzijde gezien, zonder lange, opgerichte 

 haren, behalve geheel aan de basis. De niesosternale voortzetting iets voorbij bet midde-n 

 der middelcoxae reikend. Halsschild aan de zijden korrelig; op de schijf sterk, doch tamelijk 

 versjireid bestipiield, met drie gladde builen, eene in bet midden voor het schildje en eene 

 aan weerszijden iets voor het midden. Sprieten bij het $ veel langer-, bij het J korter dan 

 het lichaam"; S|)aarzaam bewimperd. Eene in kleur zeer veranderlijke soort; meestal geheel 

 roodgeel, veelal de sprieten naar bet uiteinde of het uiteinde der leedjes, benevens soms 

 de schedel en meer of minder het metasternum of ook nog gedeeltelijk het acluerlijt zwart- 

 achtig (ab. c. testaceum L.). Bij ab. c. iiigricolle Muls. zijn het halsschild, de onderzijde 

 (behalve soms het achterlijf) en de dijen of de geheele pooten zwartachtig of donkerbruin, 

 zeldzamer de pooten geheel roodgeel; de dekschilden geelbruin; soms is het halsschild donker 



I) In /,.i.d-ti.n.|..i kuiiil .-i-.R- ^,l„Tnin.- vuor iii.'l c.-l I twiirli' ,I,'I,m1iiIi1.-ii. 



■J) üij Haiiiljurg tuu ijcvangni tijil C. j u u f u iii ilc Ü. (clilalutuiu l'ajk), wclliilil uil iiii;iïu.i J liuul uiiUMtkilii. 



