I.XXT. CiiRAMnvcinAE. — 19. Calliiuum. — 30. RnorM.opus. 365 



icHHUiniiii ol' n:in wcLTszijdcii lirccd roojgccl. Bij nli. c. *iiriiciislini! V. (in liclgic liij Ixclics") 

 de dcl;scliilduii gcclliniin, naar aciucren niccr of miiidcr donker gclilcurd ol' violetacinig. 

 De al), e. *anale Redt. is |)cl;zwart; liet voorliool'd, de del;seliilden en de laatste drie stcrniieii 

 lirninaLiitig-geel. lUj ab c. feiiiiicum F. is liet lialsscliild eenkiciirig geclnxid, de dekseliildcn 

 ildnlar hiaiiu- i>F violetacinig, soius iets grocnaclitig-hlanw, dI' zwartblaiiw, de dijen groo- 

 tendeels zwart oK briiinaelitig, zeldzamer gclieel roodgeel (.i7';«;7rt;v Kilst.); bij ab. c. «/ifr/;;«;w 

 Mids. is bovendien liet halsschild meer of minder uitgebreid zwart gevlekt (veelal aan 

 weerszijden met een zwarten veeg) of gclieel zwart. Van deze klenr-aberratics komen boven- 

 dien overgangsvormen voor. l-engte 8 15 mm. In tuinen en lioutwcrven, o|) paal- en ander 

 bontwerk, in bosschcn en ook in huizen. Op sommige plaatsen gemeen, de kevers vliegen 

 bij zonsondergang rond; Juni, |uli. De larven maken gangen in de seliors van dood eiken- 

 en beukenliout 2. variabile L. 



liet 3e sprietlid iets langer dan de volgende leedjes. Dekscliilden zeer iliclit en diep, rimpelig 

 bestippeld; van terzijde gezien, zonder opgerichte haren; blanwaehtig-leikleurig ot' donker- 

 bruin met blauw- of' violetachtigen weerschijn. De mcsosternale voortzetting hoogstens tot 

 aan bet midden der middeltoxae reikend. Halsschild krachtig-, doch verspreid en onregel- 

 matig bestippeld, met drie bultige langs-verbevcnhcdcn; roodgeel, aan weerszijden bruin- 

 achtig, ol' brnin met violeiaclitigen weerschijn en alleen over liet midden geel. De monden 

 een gcdecke van het voorlioofd roodgeel, de schedel brnin; sprieten meestal licbtbrnin, aan 

 de basis en aan bet uiteinde donkerder; onderzijde lichter of donkerder bruin; de pooten 

 geelachtig, gedeeltelijk bruinachtig. Onuitgeklcurde exemplaren geheel roodbruiiiachtig. Lengte 

 7—10 mm. De larven achter de schors van pas afgestorven takken van eiken en kastanjes 

 en nieuwe eikcn|ialen; ook knagen zij veelal aan hoepels van tonnen en maken daarin 

 gangen; veelal in kelders. Den Haag en Rotterdam; op wijnvaten. Mei — Aug. Ook in lielgic 

 (Urusscl en Namen). Ik zag een onuitgekleurd cxem|)!aar uit Ixelles (coll. Lameere'). 



(mclanclioliciim I".) 3. lividum Rossi. 



'20. Rhopaloims Mulsant. 



Dit genus onderschcidl zich va» Calliiiiiim, doordat de Toorcoxae door eene 

 (niet zeer breedc') voortzetting van het prostcrnum 7<olI-:omen gescJieiden zijn. Mesosternum 

 tnssihen de middelcoxac breed, met tamelijli parallele zijden, aan het uiteinde idtgerand. 

 Kaalitasters veel langer dan de liptasters. Deksehilden achter de schouders meer of 

 minder ingeknepen , eenkleurig. Sprieten horstelvorinig , zoo latig als-, of langer dan het 

 lichaam; het 2e lid zeer kort, het y '^l^' langer dan het e^e. Halsschild veel breeder 

 dan lang, aan de zijden sterk verbreed; de zeer vlak gcioelfde schijf zonder gladde , 

 glanzige builen. Dijen naar het uiteinde zeer sterk knotsvormig verdikt. Levenswijze 

 als bij Cal li d i u m . 



De larven van R. clavipes en fentoratus, alsmede de pop van deze laatste 

 soort, zijn door Per ris beschreven 



Van de 7 Europeesche soorten komen i /;/ Nederland en i /// het aangrenzend 

 gebied voor. 



De middelste sprietleedjes, van af het 3e, aan den binnen-tophock in een scherpen, doorn- 

 achtigcn tand iiitgcirokken. Deksehilden, van terzijde gezien, zonder opgerichte haren, 

 slechts zeer lijn neerliggend bebaard. Geheel did' zwart, ook de pooten. Halsschild en het 

 basale gedeelte der deksehilden dicht en grof rimpelig bestippeld; bet overige gedeelte der 

 deksehilden uiterst lijn Icderachtig gecliagrineerd. llals,scliild met enkele lange, afstaande 

 haren. Schildje onbehaard. Lengte 17— 21 mm. 0|i geveld hout, als eiken, elzen en dennen ; 

 Juni — Aug. De larve in dood hout, naar bet schijnt o. a. in dat van wilgen en appelboomen. Ver- 

 breid door bet geheelc land, docb over het algemeen zeldzaam i. clavipes F. 



De sprietleedjes aan den top niet in een tand uitgetrokken. Deksehilden op de voorhelft, 

 evenals het halsschild, met lange 0|igericlite haren bezet. Lichaam dof zwart; de dijen, 

 behalve de zwarte basis en de knieën, rood. Halsscliild matig grof rimpelig bestippeld. Dek- 

 sehilden aan de basis sterker, naar achteren zeer lijn rimpelig gekorreld. Schildje behaard. 

 Lengte 10 — 12 mm. In bosschen en aanplantiiigen, Mei, Juni; de larve in doode takken 

 van eiken, berken, baagbeiik , vnicbtbooinen en rozenstruiken. Niet inlandsch. In België in 

 de prov. Luik (la Boverie) en bij Flemalle; in de Rijiijirov. bij Aken en Düsseldorf; ook 

 in Wcstfalcii (punctatus F.) (femoratiis L.) i) 



1) Volgens Wfülhiijj zim in Wi'sUalpn gi-vanpiMi /.ijii lï, li u iii,'.t r icus Hcrlist, wclkf soort moer iii /.uid-Ousl(^Ujk Kiirop.n 

 vtiiirkoiiit, y.ij umlfiMlieidl /.iili duur liet illi'fi' ut luiiidt'r lif^lijtpcldi-, s|iit'fïi.d(^laddL- iuidili'iij,'i'(ii'tdu- i'ii du [j;rul riiiipulift 



