LXXI. Cerambycidae. — 22. Aromia. ^ Purpuricenüs. 367 



hchaam ; het cer-stc lid bovenop gegroefd en aan den top naar buiten uitstekende ; het 

 4e tot we lid aan de buitenzijde gekield. Halsschild iets brecdcr dan la?i,!^, van voren 

 en 7'an achteren recht af geknot ; de schijf met eenige kleine, bultige verhevenheden ; aan 

 weerszijden met een doornachtigen bult in het midden. Schildje scherp-driehoekig. Dek- 

 schilden aan de basis veel breedcr dan de achterrand van het halsschild , ongn<cer 

 driemaal zoo lang als te zamen breed, soms nog langer ; naar het uiteinde versmald. 

 Metasternum aan 'weerszijden met cene reukklicr , rcier uitmonding nabij de achterhoeken 

 gelegen is en bovenaan een uiterst fijn , roestkleurig haarbundcltje draagt. Poolen lang, 

 de dijen naar het uiteinde weinig verdikt. De achterschcnen tot eene breede, scherpkantigc 

 plaat sterk zijdelings gecomprimeerd. 



De eenige Europeesche soort komt in Nederland voor. 



Liclianin zeer gestrekt, vlaU gedrukt, op ck bovenzijde kaal; metalliscli groen, goiulgroen, 

 piir|ieraclitig-roodkoperklcinig (ab. c. auclumnalis Westli.), ot' bkiiuvachtig i). Sprieten .staal- 

 blauw. Onderzijde diclit, (ijn, zijdeaclitig, grauw behaard. HalsSLliild in vorin en sculptuur 

 veranderlijk, bij liet $ de scliijf incer rimpelig dan bij liet J. Dekschildeii uiterst dicht en 

 fijn rimpelig bestippcld, minder glanzig dan het halsschild, met de llauwe aanduiding van 

 2 ot' 3 langsribben. Rij het $ de s|irieten \\ maal zoo lang als het lichaam; liet 5e sterniet 

 zeer kort, diep uitgcrand, daaidoor bet 6e sterniet duidelijk zichtbaar. Rij het $ de sprieten 

 iets korter dan bet licbaam; bet 5e sterniet uitgetrokken eu aan het uiteinde afgerond. 

 Lengte 20—34 ro™. Deze onder den naam van „Muskus- of Rozen-boktor" bekende soort 

 is, vooral 's zomers, overal zeer gemeen op oude wilgen (vooral Salix al ba, triand ra 

 en amygdalina) langs slooten en vaarten; men treft ze vooral tegen den avond aan, 

 doch ook bij dag; zelden op UmbeUiferen (Angelica sylvestris). Wanneer zij in 

 aantal op wilgen zit, verraadt zij bare aanwezigheid door de eigenaardige geur, welke aan 

 rozenolie van minder goede hoedanigheid (volgens sommigen aan muskus) herinnert en zich 

 vooral ontwikkelt wanneer men ze aanvat. De larve is door If'estwooil , Lefroy, Penis en 

 1'laiict, de pop door Perris en Planet besebreven; zij vreet gangen in liet hout, gewoonlijk 

 in den stam, zelden in de takken .... (citrina Voet, odorata de C.eer) i. moschats L. 



Purpuricenüs Fischer. 



Sprieten bij het 3 veel langer dan hei lichaam , borstelvormig , nagenoeg onbehaard ; 

 onduidelijk 12-ledig, daar het laatste lid eene insnoering vertoont ; bij het % draadvor- 

 mig, ii-ledig, nauivelijks het uiteinde der dekschilden bereikend. Oogen diep uitgerand. 

 Kaaktasters langer dan de liptasters. Halsschild iets breedcr dan lang, zeer dicht 

 rimpelig bestippcld, aan 7i<eerszijden met ecft doornachtigen bult nabij het midden. 

 Schild/e spits-driehoekig. Dekschilden zoo breed als hef halsschild in het midden , iets 

 meer dan dubbel zoo lang als te zamen breed, cylindervormig ; het uiteinde af geknot , 

 afgerond of zeer famo uitgerand , soms de naadhoek spits uitgetrokken ; rood of geel ; 

 met zwarte teekening ; bij uitzondering geheel rood. Dijen niet knotsvormig verdikt ; 

 aan weerszijden, tcf^en het kniegewricht, scheef af, gesneden. Bij het 1 het laatste sterniet 

 aan het uiteinde met een divarsband van lange, knotsvormige , roestkleurige schub/es. 



Van de 10 Europeesche soorten is i /;/ //(■/ aangrenzend gebied 'waargenomen. 



Zwart; het halsschild geheel zwart, of met roeden voorrand of aan weerszijden met eene 

 roode vlek. Dekschilden geheel rood (ab. c. riilfer Fourcr., Scrvillei Scrv.), gewoonlijk met 

 een zeer veranderlijken, gemeenscliappelijken, zwarten Inngsband, welke nimmer den buitenrand 

 van achteren bereikt. Bij ab. c. cinctus Villa (Borri Brul! ) is de zwarte band zoozeer 

 uitgebreid, dat slechts de zijrand der dekschilden rooil blijft; bij ab. c. actncnsis Bassi zijn 

 slechts een smalle randzoom en het uiteinde rood. Soms is de zwarte laugsband zeer klein, 

 bij ab. c. bipiiiictattis Villa (biliiieatus Muls.) tot twee langsvlekjes gereduceerd. Uiteinde 

 der dekschikien hetzij afgeknot of flauw uitgerand, waardoor de naad- en soms ook de 

 buitenhoek iets uitsteken. Lengte 12J — 20 mm. Vooral in boomgaarden en parken, veelal 

 bij feilen zonneschijn op bloeiende Allium, distels, UmbeUiferen en vruchtboomen. 

 De larve en pop zijn door Perris beschreven; de larve ontwikkelt zich uit droog hout. 



1} II) Zuid-Kuru|j;ï komen rassen vuur. bij welke liel halsseliild aan de zijden {amhtunUnu Stév.j o( geheel ruud {tht>nuUu 

 FUcIi.) is. 



