36S LXXI. CERAMBYCinAE. — PURPURICENUS. — • 23. ClYTUS. 



nis stnkcn, palen nf droge takken van eiken, Castanea, Rohinia enz.; Juni — Auff. Niet 

 inlamlsL'h. In Iklgië, in den Botanischen tuin ic I.nik; de ali. c. rubcr zun bij Arlon ge- 

 vangen zijn. In de Rijnprov. o. a. bij Dihseldorl', nok in Wcstlalcn. 11; vermoed dat deze 

 soort zidi veelal uit ingevoerd bout ontwikkelt (ICiililcri L.) 



23. Clj'tiis Laichaiiiiig. 



Sprieten draad- of horslclvormig , zelden iets /an.i^cr dan Iict halve lichaam, ge- 

 woonlijk veel korter ; het tweede lid zeer kort en klein. Ilalsschild iets langer dan, of 

 even lang als breed, ook wel hreeder dan lang; aan de zijden verbreed, meer of minder 

 kogelvormig gewelfd, zeldzamer in de breedte ovaal en aan de zijden sterk afgcrond- 

 vcrbreed, nimmer met een zijbuit of doorn. Schildje tamelijk breed afgerond. Dekschildcn 

 zoo breed als het hahsehild , cylindervormii; , altijd meer dan dubbel zoo lang als te 

 zamen breed : zonder bultii^c verhevenheid aan weerszijden van het schildje ; elk afzon- 

 derlijk aan het uiteinde afgerond, afgeknot of met spitsen buiten-tophoek. Mesosternum 

 tusschen de middelco.xae gewoonlijk breed, van achteren iets uitgerand. Pooten slank; 

 de voor- en middeldijen gewoonlijk iets knotsvormig verdikt , de achterdijen het ui tem de 

 der dckschilden hetzij bijna bereikend of iets overschrijdend. Eerste tarslid der achter- 

 pootcn veel langer dan de volgende twee leedjes te zameu. Bovenzijde van het lichaam 

 steeds met gele , «'//- of grijsaehtige banden of vlekjes. 



De soorten vertooncn zich bij feilen zonneschijn op Umbelliferen en op gevelde 

 boomstammen snel rondloopende. De larven leven achter schors en vreten gangen aan de 

 oppervlakte van het spint. — De larve en pop van C.detritus, rhamni, verbase i 

 en massiliensis zijn door Perris , die van arietis door Pcrris en Xambeu ; de 

 larve van arcuatus is door Schiödte, die van ar'i'icola door Perris en Xambeu, 

 alsook de pop door Xambeu, de larve van troficus door Decau.x en de larve van 

 g l a b r o m a c u lat us door ]] aterhonse en Perris. benevens de pop door Perris beschreven. 



Van de 36 Eiirofcesche soorten komen 4 in Nederland en 8 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 De sprieileedjes van af bet 3c of 6c aan liet iiiieinde uitgerand, met ecnigszins spits 



tiitgetrokkcn topboek; de eerste 4 leedjes aan de binnenzijde lang bebaard. Prosternum 

 niet neerliggend bebaard (Snb-gen. 1' 1 a gi o n o 1 11 s Muls.). Ilalssebild breeder dan lang, in 

 de breedte ovaal . . ' . . 2 



Alle sprietlecdjcs aan bet uiteinde recbt algcsncden, niet al'geronde boeken; niet aan de bin- 

 nenzijde lang bebaard 3 



2 Scbildje geel viltig bebaard. Deksebilden, evenals kop en balsscbild, zwart, cenigszins On wcel- 



aclitig; ceiie (uit twee deelen gevormde) kleine, ovale naad vlek ncliter bet scbildje, eeiie 

 langsVlek aan den zijrand onder den scliouder, eenc kleine dwarsvlek in bet midden nabij 

 den voorrand en vier smalle dwarsbandcn, zvvavelgeel viltig bebaard; de eerste dezer dwars- 

 banden, welke nocb den naad, noeb den zijrand bereikt, is gekromd, bij ab. c. RekJiei 

 Tlioms. (iiitcrnifitns Mors) op elk der deksebilden in twee vlekjes opgelost; de tweede is 

 naar voren zeer convex, de derde vereenigt zicli met die van bet andere dekscbild tot een 

 doorloopenden, boebtigen dwarsband; de vierde ligt tegen den toprand aan en is naar voren 

 concaal'. Rij ab. c. 'conncitus Mors is de ovale naadvlck langs den naad door eeiie gele 

 langsstrecp met den eersten dwarsband verbonden. I'ij ab. c. Colbeaiii Mors (bij Goor) is de 

 eerste dwarsband in twee vlekjes opgelost, de 2e en 3e tot een breeden, gelen dwarsband 

 versmolten. Sprieten en pooten roodaclitig-gecl, de voor- en middeldijen in den regel, in 

 bet midden, meer of minder zwartachtig. De clypens, gedeeltelijk bet voorboofd, de acliter- 

 rand van den kop, de voorrand van bet balsscbild , benevens een in 't midden veismalde 

 of meestal onderbroken dwarsband acluer bet midden, en veelal de acbterrand aan weers- 

 zijden, .alsook een vlekje naast de voorcoxae, de aciiterlielft der episternen van nieso- en 

 nietatborax, een gedeelte van den zij- en acbterrand van bet metastenuim en de sternitcn 

 langs den toprand, dicbt zwavelgeel viltig bebaard. Kop en balsscbild een weinig-, de onder- 

 zijde duidelijk afslaande, witaclitig behaard. Lengte 11 — 18^ mm. Verbreid in bosscben en 

 langs wegen op oude, gevelde boonien, waar zij soms in aantal bijeen, bij feilen zonnescbijn 

 op den middag, rondloopen en rondvliegen; zij berinneren alsdan aan wespen; Mei — Juli. 

 De larve ontwikkelt zicli acluer scbors, vooral van eiken en naar bet schijnt ook van benken. 



I. arcuatus L. 



