LXXI. Cerambycidae. — 23. Clytus. 369 



Schildje niet geel l)eh:Kird. Dcl;scliildeii vaii voren licluer ol' donkenlur hniin, ecnigszins 

 Hiiweclichcig; vnn aciitcrcn, alsool; de basis, de zijrand en soms ook langs den naad, meer 

 roodbruin; zonder gele naadvlck acbter bet schildje; vier dwarsbanden (van welke de eerste 

 smal en soms weinig ontwikkeld is) en het uiteimle dicht geel behaard; de eerste twee 

 dwarsbanden zijn aan weerszijden afgekort, de andere twee in den regel zoodanig met elkaar 

 en met liet gele uiteinde samenhangend, dat het geheelc achtergedeelte van elk der ciekscliildcn, 

 op twee, noch den naad, noch den zijiand bereikende, bruine dwarsbanden na, dicht geel 

 bebaard is; veelal loopt de voorste dezer twee lirninc dwarsbanden tot aan den naad door. 

 Sprieten en pooien roodgeel ol' licht roestklcurig. Kop zwart, van voren, in 't midden en 

 van achteren dicht geel behaard. Halsscliild zwart; een breede dwarsband aan den voiir- 

 rand en een smallere over het midden, benevens de breede achternnul der sterniten, alsook 

 het niteinde der epistcrnen van den metathorax dicht geel behaard. Onderzijde overigens 

 zwart ol' brnin, evenals kop en liaNschild lijn afstaande, witachtig behaard. Lengte 13^ — lüi min. 

 In büsschen op gevelde eiken. Mei — Aug.; ook wel met bont ingevoerd. De larve leel't 

 achter de schors van stammen en dikke takken, voond van gevelde eiken. Ecnma:d bij Zwolle. 

 In de Rijnprov. bij Aken en Diisseldorl'; ook in Oldenburg 2. detritus L. 



3 Episternen van den metathorax tamelijk breed, met |)arallele zijden ot' naar achteren slechts 



iets versmald; epimeren van den mesothorax vrij groot, sterk verbreed 4 



Episternen van den metathorax zeer lang en smal, naar achteren verbreed; epimeren van den 

 mesothorax klein en tengevolge van de nitbreiding der episternen van den mesotborax sterk 

 gereduceerd (Sub-gen. Clytantbus Thoms.) y 



4 Voorhoofd met twee kicivormige langslijnen welke eenc langsbnil begrenzen, of met de geringe 



aanduiding van eene enkele of dubbele, kicivormige langslijn (Sub-gen. X y 1 o tre c h u s Chevr.). 

 llalsscbild korrelig gerimpeld 5 



Voorhoofd zonder langsbnil of cenige aanduiding van eene verbeven langslijn op bet midden 

 (Sub-gen. Clytns i. sp.) j- 



5 Sprieten, behalve bet niteinde der eerste Icedjes, grijs, viltig behaard. Halsschild op het midden 



met in twee langsrijen geplaatste grijze of geelgrijze, meer of minder samenhangende baar- 

 vlekjes; de zijden meer of minder grijs behaard. Dekschildcn, evenals de rest van het 

 lichaam, zwariachtig of vaalbruin; meer of minder dicht bezaaid met grijze of geelgrijze 

 baarschnbjes, en met meer ol' niinder duidelijke vlekken of uitgezakte banden, van welke 

 een achter het midden gewcKUilijk duidelijk in 't oog valt. Voorhoofd met twee krachtige, 

 van voren samenhangende, kicivormige langslijnen. Onderzijde dicht grauw behaard, vooral 

 bier en daar op het stcrnirm en aan den achterrand der sterniten. Lengte 10^ — 175 mm. 0|) 

 gevelde popidieren en naar het schijnt ook op beuken; Mei — (idi. De larve in populieren. 

 Niet inlandsch. In België bij Namen, Onkerzeele, Tirlemont en Grammont; zij zou ook 

 tusschen Hasselt en Maastricht gevangen zijn. In de Rijnprov. bij Trier. 



(liciatus L., hafniensis F.) (^rusticus L.) 



Sprieten geheel roestkleurig-geel. Halsschild aan de vier hoeken geel gevlekt. Dekschilden met 

 zeer duidelijke, gele dwarsbanden 6 



6 Voorhoofd met eenc, door twee kicivormige langslijnen begrensde, vlakke of iets uitgeholde 



langsbnil. De zijden van het halsschild, vóór de ingcsnoerde basis, duidelijk uitgebogen. 

 Schildje bijna geheel geel, viltig behaard. De eerste gele dwarsvlck op de dekschilden, achter 

 de basis, nagenoeg loodrecht op den naad gericht. Zwart, de dekschilden meestal aan de basis 

 roestkleurig. Sprieten en pooten roestkleiLrig-gcel, de dijen veelal gedeeltelijk gebruind. 

 Voorhoofd, behalve de langsbnil, geel bebaard. Halsschild met een in het midden onder- 

 broken dwarsband aan den voorrand, een vlekje nabij de voorcoxae en twee driehoekige 

 basaalvlekken geel viltig. Drie banden op de dekschilden, benevens het uiteinde, het inteinde 

 der episternen van meso- en metathorax, de achterrand van het nietastcrnum en der sterniten 

 eveneens geel viltig behaard; de tweede dwarsband der dekschilden begint iets achter het 

 schildje, loopt langs den naad en buigt zich, nabij bet midden, naar buiten; de 3e band 

 is tamelijk breed en vereenigt zich met dien van het andere dckschild. Dekschilden naar het 

 niteinde slechts weinig versmald, de buiten-tophoek iets tandvormig uitstekende. Lengte 

 10 — 15 mm. Op boutstapels en gevelde loofboomcn, als eiken, linden, beuken en vrucht- 

 boonien. De larve maakt gangen aan de oppervlakte van het spint; Juni — Aug. Zeer zeld- 

 zaam; Arnhem, Cuijk en omstreken van Maastricht. In België bij Doornik, Mons, Brussel, 

 Ncerhaeien en Luik. In de Rijnprov. bij EIberfeld 3. ar^icola Oliv. 



Voorhoofd slechts met de llauwe aanduiding van eene enkele ol dubbele , kicivormige langslijn 

 in het midden. De zijden van bet halsschild tot aan de ingesnoerde basis gelijkmatig afge- 

 rond. Schildje zwart, geel gezoomd. De eerste gele dwarsvlck op de dekschilden schuin 

 staande. Zwart, de dekschilden aan de basis veelal bruinachtig. Sprieten en pooten roest- 

 kleurig, de dijen grootendecis en veelal ook het eerste sprietlid zwartacbtig of donkerbnnn. 



24 



