370 LXXI. Cerambycidae. — 28. Acanthocinus. — 29. Liopus. 



Hahschild aan den zijrand met een spitsen bult; vóór het midden met vier, in eene 

 divarsrij staande, gewoonlijk duidelijke, geelachtige haarvlekjcs. Dekschilden ongeveer 

 tweemaal zoo lang als te zamen breed, soms nog langer ; eenigszins neergedrukt en 

 oneffen. Prosteriiinn tusschen de voorcoxae tamelijk breed en lang fratijeachtig behaard. 

 Laatste stemlet bij het S vitgerand ; bij het ï lang-piintig uitgetrokken , met ver uit- 

 stekenden , buisvormigen oviduct. Dijen knotsvormig verdikt; middelschenen met eene 

 inkeping; de eerste twee leedjcs der aehtertarsen zonder borstelige viltsool , op de onder- 

 zijde eenigszins fluweelachtig. 



De soorten van dit genus leven op Coniferen, vooral op versch geveld hout. — 

 De larve en pop van A. aedilis zijn door Katzeburg , Per ris en .Schiödte , die van 

 r et iciil atus door Per ris beschreven. 



Van de 7 Europeesche soorten komen i /;/ Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



De viltige beharing o|i lie iHivcnzijtle lier tarscii eeiikletirig witgrauw. Het eerste spiietlid 

 gevvoüiilijl; aan den buitenrand zwart oF bruin, over eer, groot deel van den binnenrand wit- 

 grauw-, de overige leedjes aan de basis witgrauw viltig, aan den top zwart. Liclubruin oF 

 grijsbruin , soms een weinig rocstldetirig, met een grauw viltlvlced bedekt. DelvScbiiden, vooral 

 bij liet $ duidelijk naar liet uiteinde versmald, van voren grof en diclit-, naar bet uiteinde veel 

 meer verspreid- en lijn korrelig bestippeld, met de flauwe aanduiding van drie langsribbeu, 

 waarop donkere viltstippeii; met twee sebeeve, minder dicht behaarde, daardoor donkerder 

 toeschijnende, onduidelijke dwarslianden. Halsschild vói'ir het midden met 4 duidelijke, gele 

 viltvlekjcs. Sprieten bij het $ -2—5 maal, bij het $ ongeveer ij maal zoo lang als het 

 licliaam. Lengte 11 — 19 mm. De „ Timmerbok". Vooral iu de grensproviiuiën gemeen op 

 oude dennen en geveld bout; de larve achter de schors van stronken en doode takken; de 

 kever komt in Aug. en Sept. uit en vcrtociit zich reeds in het eerste voorjaar. Ook menig- 

 maal O]) tiiiimerliout i. aedilis L. 



De viltige beharing op de bovenzijde der tarsen is wiiaehtig aan de basis en zwart of bruin aan 

 den top. liet eerste sprietlid is, evenals de overige leedjes, alleen aan den top zwart of 

 bruin. /Cwartbruin of bruin; met een dicht, geelgrauw en grauwbruin, vlekkig viltkleed be- 

 dekt. Dekschilden met nagenoeg parallele zijden en met drie of vier duidelijke langsribbeu, 

 waarop vele kleine, zwart en grauw viltig behaarde, bultjes; achter het midden met 

 een lichter gekleurde, dichter geelgrauw viltige dwarsbaiid, welke naar voren slechts on- 

 duidelijk, naar achteren daarentegen door een veel smalleren, zwartbruiiien dwarsband vrij 

 scherp begrensd wordt. Vóór dezen donkeren dwarsband is de bestippcliug diep en vrij dicht, 

 naar bet uiteinde veel oppervlakkiger en meer verspreid. Sprieten bij bet $ 2 maal, hij bet 

 ï li maal zoo lang als het lichaam. Pooten roestkleurig-bruin, de dijen geelgrauw viltig, 

 met groote , kale stippels; de schenen witgrauw en zwart geringd. De buisvormige oviduct 

 bij het 5 zeer lang. Lengte 9J- 12 mm. Op oude, doode sparren; de larve achter de schors. 

 Niet inlandscb. In Noord-Diiitschland en in Westelijk-Fraukrijk. 



(costatus F., atomarius F.) (reticulatus Razoumovsky) 



29. Liopus Serville. 



Sprieten borstelvormig , vooral bij liet i in 'toog vallend langer dan het lichaam; 

 het 4c en 56' lid weinig in lengte verschillend. Halsschild aan 'weerszijden achter 

 het midden , met een meer of minder scherpen , doornachtigen bult. Dekschilden ge- 

 welfd , nagenoeg tiveemaal zoo lang als te zamen breed. Prosternum tusschen de voor- 

 coxae zeer smal. liet <,e ster niet bij het 2 eenigszins kegelvormig verlengd , bij het <? 

 slechts iets langer dan breed. Dijen knotsvormig verdikt, de middelschenen met eene 

 inkeping aan den buitenrand. De eerste twee leedjes der aehtertarsen zonder borstelige 

 viltzool. — De soorten zijn kleine , grijs , zwart en bruin gemarmerde kevertjes, 'welke zich 

 nit pas afgestorven takken van verschillende hoornen ontwikkelen. — De larve en pop 

 van L. nebulo sus zijn door Heegcr , Per ris en Schiödte; de levenswijze is door 

 Nowicki beschreven. 



Van de 5 Europeesche soorten komen i /// Nederland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



Sprietleedjcs, althans van af liet 3c, roestkleurig met zwarten top. Dijhasis en middengedeelte 

 der scbeneu roestkleurig. Dekscbildcn aan bet uiteinde elk afzonderlijk afgerond, verschillend 

 geteckcnd, evenals het overige lichaam lijn wit- of eenigszins geelachtig-grauw viltig, met 



