37S LXXI. Cerami'.yciuae. — Hoi'Losia. — 31- Ponogochaerus. 



van welke slechts de top iets naar aciitercn gerie/it is. Dekschihlen aan het nitcinde elk 

 afzonderlijk afgerond. 



De eenige Europeeschc soort komt ook in het aangrenzend gebied voor. 



Zwiirt (iF [ickliruin; dun, grauw bL-liiianl; liet laacstt durdc gcdcultc der dckschildeii, benevens 

 een dwarsband vlak achter het midden, diclit grauw behaard en in den regel ecnigszins 

 roestkicurig; veelal breidt zich deze kleur iets ineer over de deksehilden int. Knp en 

 halsseiiild vrij dicht en diep bestipiicld; liet halsscliild met zwak gekielde middellijn en aan 

 weerszijden daarvan met een of twee, grauwgeel behaarde, veelal afgcwreven en glanzige, 

 biiltig-verlieven plekjes. Deksehilden met verspreide, schuin afstaande borstclliaartjcs; 

 irrof en diep, vóór liet midden dicht, naar het uiteinde veel meer verspreid bestippeld; op 

 het dicht grauw behaarde laatste derde gedeelte zijn de tamelijk ver uiteenstaande stippels 

 cenigszins navelachtig en kaal Sprietleedjes van af het ;',e in de basaalhelft wiigrauw geringd. 

 Lengte loi— iii mm. Niet inlandsch. In Noord-Oiiitscliland en in de Kijiipniv. Zij werd 

 o. a. bij lierlijn öp lindcn-brandhout gevonden. 



(cinerca MnK., punctiiUua !Muls.~) (lennica l'ayk.J 



31. Pogouoeliaeriis Latreille. 



Sprieten borstelvorniig , lang behaard, zoo lang of bijna zoo lang als het lichaam ; 

 het 4t- lid zoo lang als het y en bijna tweemaal zoo lang als het $e ; de leedfes witachtig 

 geringd. Halsschild aan weerszijden met een doornaehtigen bult , welke nagenoeg in of 

 'vlak achter het midden staat en recht naar buiten gericht is. Deksehilden veel breeder 

 dan het halsschild, met sterk uitstekende schouders, ruim i\ maal zoo lang als breed, 

 naar achteren iets versmald, aan den top eenigszins af geknot of uitgerand; de buitcn- 

 tophoek afgerond, stomp of in een spitsen tand uitgetrokken; de S'- hij f met kielvormig 

 verheven langslijnen , van welke die naast den naad eenige zwarte haarbnndels draagt. 

 Voorcoxae tamelijk ver van elkaar verwijderd. Dijen aan het uiteinde sterk knotsvormig 

 verdikt. — De soorten van dit genus leven vooral op dorre , afgevallen takken van dennen 

 en enkele loofboomcn , enkelen op bloeiende dennen; hare klcurscliakeeringen komen zoo 

 zeer met die van doode takken overeen, dat zij niet gemakkelijk in 'toog vallen. 



De larve en pop van P. h is pi dus zijn door Schiódte en Perris , de larve nog 

 door Bouché ; de larve en pop van decor atus door Perris en de larve van hispi- 

 dulus door Perris beschreven. 



Vau de 12 Europeesche soorten komen 3 /// Ah-derland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Deksehilden aan den bniten-toplioek afgerond, bij uitzondering stom|) (Sub-gen. Pityoplu- 



lus Muls.) - 



Deksehilden met een spitsen tand aan den buiten-toplmek (Sub-gen. Po go n och ac r u s i. sp.). 

 Halsschild zonder glad gedeelte op de middellijn 4 



2 Deksehilden aan het uiteinde niet bestippeld 3 



Deksehilden tot aan het uiteinde duidelijk en diep bestippeld. Bovenzijde vrij kort en spaar- 

 zaam, afstaande behaard. Schildje wit of grauw viltig. Kop en halsschild neerliggend grauw 

 behaard, het halsschild met twee kale builen en eene korte, gladde middellijn. De wit behaarde 

 basis der sprietleedjes, het grootste gedeelte der püoteii, de voor- en achterrand en soms 

 ook een gedeelte van het midden van het halsschild en meestal ook de gehcele deksehilden, 

 op den donkeren scheeven band na, roestkicurig; het overige lichaam zwartachtig; bij som- 

 mige exemplaren heeft de zwartachtige, bij anderen de roestkleurige tint den overhand. 

 Deksehilden op de voorhcift met een breeden , scheeven , dicht witachtig of geelgrauw viltigen 

 indruk, welke van achteren door een donkeren, scheeven band begrensd is; de acliterhellt 



is dun neerliggend behaard en meer of minder wit- en bruinachtig gevlekt; de binnenste 

 langsrib achter het midden met twee zwarte haarbnndels. Halsschild aan den voorrand 

 breeder dan aan de basis. Lengte 4— 5| mm. Op dorre heggen, takkenbossen en doode, 

 afgevallen takken van eiken, berken enz. Voor- en najaar. Niet inlandsch. Zij zou in België bij 

 Ixelles gevangen zijn (een ex. uit de coU. JVesmaii, dat ik zag, is decoratus Fairin.);in 

 de Uijnprov. bij Crefeld en Elberfeld, ook bij Bremcn. 

 (ovalis Gincl. ed. L., scutellaris Muls., multipunctatus Georg, Schlumbergeri Duf.) (o v a t u s C.oezc) 



3 De schedel met twee zwarte haarbnndels. Deksehilden op du voorhcift met een breeden, wit- 



viltigen dwarsband, welke aan den zijrand naar voren gericht, aan den naad gewoonlijk 



