380 LXXI. Cerambycidae. — 32. Haplocnemia. — Anaesthetis. 



kraclitix ontwikkeld ., de dijen in hel midden iets verdikt : de klauwen ,i;eviioon. Gevleu- 

 ^'eld. — De soorten ontwikkelen ziek uit droog kont en broze, doode takken van versehil- 

 Icnde boonien , als eiken , populieren , linden enz. 



De larve en pop van H. nebulo sa zijn door Sehiodte en Per ris, die van cur- 

 enlionoides door Xambeu beschreven. 



Van de 3 Europcesche soorten komen i in N'ederland en i /// het aangrenzend 

 ^i^'ebied voor. 



HalsscliilJ aan weerszijden met twee seherp begrensde, rondacluige, lliiweelzwarLe, met geel 

 omzoumde, viltvlcUken. DeUscliilden breed, op de VDorhelft korrelig, op ell; acliter liet 

 midden eveneens met eene rondacluigc, geel omzoomde, fliiweelzwartc oogvleU en iets vóór 

 liet midden met een of twee, naast elkaar staande, kleinere, zwarte vlekken, welke alleen 

 van achteren geel omzoomd zijn; soms bevindt zicli nog op den naad, tussclien de beide 

 oogvlckkcn, eene, alleen van voren geel omzoomde, zwarte vlek. Bovendien is de gelicele 

 bovenzijde van kleine, gele viltvlckjes voorzien, welke op de dckscliildeii liier en daar 

 verspreide, golvende dwarslijnen vormen; 0|i het midden van het halssehild ontbreken deze 

 vlekjes veelal geheel; langs den naad zijn ook kleine, zwarte vlekjes ingcstrooid. Schildje 

 geheel granw behaard. Lichaam overigens zwart; dicht en lijn, neerliggend, grauw behaard. 

 Sprieten van af het 3c lid roodbruin; de basaalhelft der leedjes neerliggend, witgranw 

 behaard. Onderzijde dicht met gele haarvlekjes bezet. Mesosternnni sterk bultig opgericht. 

 Lengte 10 — 16 mm. In bossclicn en op hoiiterven, op houtstapels en doode hoornen, vooral 

 eiken en beuken; voor- en najaar. De larve o. a. in dor beukenhoiit. Niet inlandsch. In 

 België bij Postel en Morlamvelz; ook in Hannover en in de Rijnjirov. Ik zag Belgische 

 exemplaren uit Postel (Mus. de Br.) en Morlanwclz (coll. Laiiieere^. 



(oculata Fonrcr.) (c u r c u li o n oides L.) 



Ilalsscliild en dekschildeii zonder lUiweelzwarte oogvlekkcn. nekschilden langwerpig, van af de 

 basis over de geheele oppervlakte, evenals het halsschilcl, met diepe, verspreid staande, 

 stippels; slechts geheel aan den basaalrand iets korrelig. Lichaam zwart; kop en halssciiild 

 neerliggend, witgrauw en roestkleiirig vlekkig behaard, met meer of minder duidelijke, kale 

 langsstrooken en -vlekken. De dekschilden roestklenrig of bruinachtig \iltig, met een breeden, 

 gedeeltelijk witten, gedeeltelijk lichter bruinen, viltigen , uitgezakten dwarsbaiid, welke van 

 voren en van achteren meer of minder duidelijk zwart omzoomd is; achter dezen dwarsband 

 bevinden zich nog enkele kleinere, zwarte vlekken; in de voorlielft nabij den naad een wit 

 vlekje. Schildje zwart met gele iniddellijn. Sprieten van af het 3e lid roodbruinachtig; de 

 leedjes aan de basis neerliggend, wit behaard, aan het uiteinde donkerder. Oudcrzijdc, vooral 

 aan weerszijden, zeer dicht roestklenrig en grijs of geelbruin behaard, met kale stipvlekjes. 

 Mcsosternum nauwelijks bultig opgericht. Lengte 8—15 mm. Op droge takken, vooral van 

 eiken en beid;en. De larve leeft in bros geworden dood hout. Men vindt den kever vooral 

 door eikcntakken door te breken, die in den winter afgevallen zijn. Verbreid in de diluvialc 

 streken en in Zuid-Limburg, Mei— Juli; ook in de omstreken van Haarlem en bij Velzen. 



(iiubila Gmel.) i. nebulosa F. 



Anaesthetis Muls. 



Sprieten borstelvormi,^' , bij het i' zoo lan,:; als-, bij het ? korter dan het liehaam. 

 Oo,e;en sterk uit.t^erand , mati.i,^ .ifrof ,i;efaeetleerd. Halssciiild veel breeder dan lang. aan 

 de zijden nauwelijks verbreed , zonder bult of tand. Dekschilden breeder dan het hals- 

 schild, cylindervormig , 2.! maal zoo lang als te zamen breed ; de naad van achteren 

 met een ' duidelijk verheven rand. /{pisternen van den metathorax met parallele zijden. 

 Poot en kort en dik, de dijen aan hel uiteinde eenigszins knotsvormig verdikt ; klauwen 

 ongetand. Pij het i het 5c ster niet aan hef uiteinde met een dicht behaarden indruk en 

 eene uitranding aan den to/<. 



De eenige Europcesche soort komt ook in het aangrenzend gebied voor. 



Zwart, fijn behaard, tamelijk glanzig. Halssciiild veelal roestklenrig, zeer grof bestippeld. 

 Dekschilden iets roodachtig-geelbruin , zeer dicht en diep bestippeld. De kop lijiier bestip- 

 peld; het metasternum met groote, grove stippels. Lengte 5|— 9 mm. Deze soort komt 

 tegen den avond te voorscliijii , o. a. op bloeienden Ru bus; over dag zit zij verscholen 

 tegen dunne takken van zieke of kwijnende eiken , hazelaars, elzen , wilgen en vruchtboomen , 

 Mei— Aug. De larve vreet zich in het hout en graaft een cylindervormigen gang. Niet inlandsch. 

 In België bij Ridderboru en Taniise. In de Rijnprov. bij Aken, Crcfeld en Diisseldorf; ook 

 iu Oldenburg en Westfalen. De larve en pop zijn door Perris besclireven. 



(iivida llerbbt, teutouica Gmel.) (testacea F.) 



