LXXI. Cerambycidae. — ^^. Saperda. 381 



33. Saperda Fabr. (P^i-. 10411). 



Sprieten borsleh'ornüx , ^00 iani:; als liet lieliaain of lati'^er ; liet 3c lid lan^i^er dan 

 het 4e Kop zoo breed als liet lialsseliild. Oo;j^en sterk uit^^erand , niet uitpuilend . fijn 

 gefacettecrd Halsschild kort-cxlinderi'orinig , iets breeder dan lan,i^ , aan de zijden nau- 

 welijks verbreed^ zonder tand of bult, van voren en van achter en recht afyeknot of 

 wel de achterrand tweemaal Jtatrw uitgebogen. Dckschilden neergedrukt , breeder dan 

 hei halsschild, met uitpuilende schouders, meer dan dubbel zoo lang als te zamen breed , 

 met tamelijk para Hele zijden of naar het uiteinde versmald , zonder opgerichten naad- 

 rand. Poolen gen'0071, de dijen in het midden het dikst, naar het uiteinde niet knots- 

 vormig verdikt : de achter dijen tenminste het voorlaatste sterniet bereikend. Tarsklauwen 

 gewoon. 



De soorten van dit genus leven op booincu en struiken ,• de larven in het hout of 

 in de takken van verschillende boomen , als vruchtboomen , wilgen en populieren ; een 

 paar soorten (.S. care har ias en populnea) zijn soms schadelijk aan jonge popu- 

 lieren. — De larve en pop van S carcharias zijn door Ratzeburg en Schiodte , 

 die van scalaris door Goureau ; de larve van populnea is door Bouché, Ratzeburg, 

 Goureau , Schiodte en Perris , de pop door Bouché en Schiodte, alsmede de geheele 

 ontwikkeling door Pissot; de larve van p hoc a door Erné en Xamhen beschreven. 



Van de 8 Europeesche soorten komen 3 in Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



1 Voorhoofd tiisschcii Je sprieten diep gegroefd. Dekschildeii niet grove, diepe stippels bezaaid, 



welUc niettegenstaande de dielite, viltige beliaring, glanzig zwart blijven; vooral bij bet $ 

 nnar acliteren duidelijl; versmald 2 



Voorhoofd tiisscben de sprieten niet gegroefd, hoogstens met een l;ort, verdiept langstrecpje, 

 onder de viltige beharing verborgen 3 



2 De laatste sprietlecdjes geheel aschgranw, viltig liehaard, de overigen aan liet uiteinde zwart. De 



aan de basis korrelig bestippelde dekschiJden met cenigszins tandvormig uitgetrokken top; bij liet 

 ^ achter de brecde schouders ingesnoerd en naar het uiteinde sterker-, bij het S veel minder 

 versmald (Sub-gen. Anaerea Mids.). Zwart, niet een dicht okergeel ol meer gtauw (ah. c. 

 grisescens Muls.) haarvilt bedekt. Kop en lialsscliild , evenals de dekschildeu, met kale 

 (doch kleinere) stip]iels bezet; achter het midden der dekscliilden vertoont zich een meer 

 of minder duidelijke dwarsbaiid, doordat de stippels aldaar meer verspreid staan. Het g is 

 kleiner dan het J. Lengte 20» — 28 mm. Gemeen op verschillende Po p u 1 ns-soorteu, zoowel 

 wildgroeiende als gekweekte. De kever vliegt na zonsondergang rond. Juni— Sept.; zij is 

 bekend inuler den naam van „Po|nilierboktor". De larve ontwikkelt zicii in het hout van 

 levende boomen I. carcharias L. 



De laatste sprietlecdjes, evenals de overigen, aan liet uiteinde duidelijk zwart. Dekschildeu aan 

 den top afgerond (Sub-gen. Am il ia Muls.). Deze soort gelijkt overigens in habitus, kleur 

 en beharing zeer op carcliarias, docli zij is gemiddeld veel kleiner en doorgaans meer 

 grauw of licht geelgraiuv getint. De dekschildeu zijn naar de basis zeer diep, doch niet 

 korrelig, bcstippeld; aan de schouders naar verliouding veel smaller dan bij carcharias. 

 Het 5 heeft meer parallele zijden, het J' is naar het uiteinde duidelijk versmald. Lengte 

 15 — 20Ï mm. Op Salix caprea, waarin de larve leefi; }nni. Juli. Niet inlandsch. In de 

 Rijnprov- bij Elberfeld ' (? si'milis Laich.) (]ihoca Frölil.) 



3 Voorhoofd vóór de sprieten eenigszins gewelfd (Sub-gen. Compsidea Mnls.). Zwart of 



bruinzwart, veelal met uiterst geringeii bronsglans; geelgrauw of okergeel-, bij het J in den 

 regel dichter dan bij het ^ viltig behaard; bovendien met vrij lange, afstaande, dichte 

 wimperbeliaring. Halsschild aan de zijden met een breedeii geel-vikigen band; over het 

 midden met een dergelijken smalleren , veelal onduidclijkeii langsband. Dekschildeu meteene 

 eenigszins onregelmatige laugsrij van 4 of 5, dicht viltige, liaarvlekjes. Sprieten van af het 

 3e lid aan de basis ascligrauw geringd. De vrij dicht staande, grove, glanzige stippels der 

 dekschildeu komen duidelijk uit de viltige beharing te voorschijn; bij vele mannetjes zijn 

 nagenoeg alleen de viltige liaarvlekjes (soms weinig duidelijk) voorhanden. Onderzijde dicht 

 grauwgeel behaard; met talrijke, uiterst kleine, kale stipjes i) Lengte 9 — I3i mm. De 

 „Kleine Populierboktor". Vooral langs boschranden; op vele plaatsen gemeen opPopulus 

 trein ula. De larve ontwikkelt zich in de levende takken, hare aanwezigheid veroorzaakt 

 kuoopige aanzwellingen 2. populnea L. 



t) In I,j].biid kuiiit eenp :ib. c. sv/Z/tix /fit. vuul-, liij w.-lkt^ d.' vilUc.-kciiinfï wit;u-liliy 



