36. Oberea l\Iulsant. 



Sprieten draactvormii; , hoogstens zoo lang als-, in den regel veel korter dan het 

 lichaam. Tasters geel. Oogcn sterk nitgerand. Hals schild aan de zijden zonder bult of 

 tand. Dekschilden iets hrecder dan het halsschild , zeer la?ig gestrekt , 3 tot .^ maal zoo 

 lang als te zamen breed, met parallele zijden ; bij de mannetjes gewoonlijk naar het 

 uiteinde tneer versmald ; aan den. top scheef afgeknot en meer of minder nitgerand, of 

 elk afzonderlijk afgerond. Achterlijf latiger dan kop en thorax te zamen. Poolen kort, 

 de achterdijen tot aan het uiteinde vati het tweede stcrniet reikend. Tarsklainven met 

 een grooten tatid. 



De soorten van dit genus vertoonen zich over dag op verschillende planten — De 

 larve en pop , alsook de levenswijze van O. eryth r o cep h ala zijn door Xambeu ; de larve 

 en pop van oculaia door Pcrris ; de larve van pupillata door Goureau; de 

 ontwikkeling van linea ris door Posel , alsmede de larve door Ratzcburg en Goureau 

 beschreveti. 



Van de 8 Europeesche soorten komen 2 /;/ Nederland en 2 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Epiplcuren der dckscliilJeii, uiinstcns van voren, geel of oranje (bij soinniige cxcniplareii van 



O. linea ris bijna geheel zwart - 



Epipleuren der dekschilden geheel zwart. De kop gewoonlijk rood, zeldzamer zwart; het 

 halssehild hetzij (op den voor- en achtenand na) roodachtig, hetzij geheel zwart of met 

 cene roodc middenvlek. De pooten en gedeeltelijk ook het achterlijf' roodachtig-geel. De 

 ondcrliclft der oogen is wel grootcr dan de bovcnhcll't, doch overigens niet bijzonder ont- 

 wikkeld. Dekschilden tiisschen eene, in den regel weinig verheven, langsrib in het midden 

 en den naad met drie regelmatige hngsrijen van diepe, grove stippels; naar het uiteinde en 

 langs de zijden meer verward-, aan den top bijna niet bcstippeld. De beharing grauw, zoodat 

 de dekschilden gewoonlijk n.ecr ot' minder grijsachtig zwart ol' grijs zijn. Bij sommige wijfjes 

 zijn de pooten en de "onderzijde dicht goudgeel behaard; ook is de liggende beharing der 

 dekschilden meer geelgranw. liij het $ liet 5e sternict over de geheele lengte iets ingedrukt 

 en aan den top nitgerand; bij het ? slechts aan het uiteinde Haiiw ingedridct. Lengte 

 gi — 121 nim. Langs rivieroevers, op verschillende E u p h or bia-soorten. Niet inlaudsch. In 

 de Rijnprov. bij Cleef en Dtisseldorf (eryth roce ph a la Schrank) 



1 Halsschild, schildje en onderzijde geheel of grootendecis oranjegeel 3 



Halsschild, schildje en onderzijde geheel zwart; de tasters, de pooten en gewoonlijk ook een 

 smalle zoam aan den basaalrand geel. Het voorste gedeelte van de ei'ipleuren der dek- 

 schilden geel Qimhala Muls., parallda Scop.), doch komen ook exemplaren voor, bij 

 welke de e)iiplenren bijna geheel zwart zijn. \\o\^ en halsschild afstaande zwart-, de dek- 

 schilden neerliggend, lijn, grauw behaard. Dekschilden met regelmatige langsrijen van zeer 

 grove stippels, naar het uiteinde iijner en meer verward bcstippeld. De onderhelft der oogen 

 is meer ontwikkeld dan de bovenhelft, daardoor zijn de wangen zeer kort. Rij het $ is het 

 5e sterniet breed driehoekig, vlak, ingedrukt en aan den top uirgerand en bewiiiiperd; bij 

 het 5 met recht afgeknotten top en met een diepen Uingsindrnk, welke zich op de achter- 

 helft verbreed. Lengte 12—15 mm. In bosschen, tuinen en parken; op hazelaars, doch naar 

 het schijnt ook wel op vruchtboomen in boomgaarden. Zij zit in den namiddag op de bladen 

 en vliegt in de schemering rond; einde Mei — Juli. De larve leeft in de takken van den 

 hazelaar. In aantal bij Oirschot en Doetinchem; ook bij Maastricht, Valkenburg en Kerkrade. 



2. linearis L. 



In Wcsllalïii mu iiu|; gevangen ïijn S, nigri|)es F. (a I li o»i; u lelU t a Kiisl ) . w.-lkc >üoiI «rlli, lit uil 7.uid-F,uru|ia 

 iniïcvotTil is. 



