3S6 LXXI. Ceramiïycidae. — 38. Agapanthia. 



naar voren geiiwonlijk versmald. Deksihilden duidelijk breeder dan hei halsschild , 

 driemaal zoo lanjf als Ie zameii breed , heizij cenigszins eylindervormig of naar hei 

 uiieinde versmald. Dijen over de geheele lenf^ie nagenoej^ even dik, de achierdijcn 

 minstens het uiteinde van het tweede sterniei bereikend. Tarsklauwen gewoon. 



De soorlen van dit genus leven i^ooral op distels, ook wel op Umbelliferen en 

 enkele andere planten ; in den zonneschijn vliegen zij rond of zitten tegen de sien,i;els 

 aan. De lai'ven maken hare gangen in het merg der stengels en verpoppen daar ter 

 plaatse — De larve en pop van A. cardui en vi l los o-v i r i dese en s , alsmede de larve 

 van Dahlii zijn door Perris , de larve van violaeea door Alulsani beschreven . 



Van de iS Eiiropeesehe soorten komen i /// Nederland en 3 i?i hei aangrenzend 

 gebied voor. 



I Dekschilckii zmuier witten viltzooin langs <icn iiMii 2 



Dckscliiltleii met een sniallcn, witr.clnigen viltzouni langs den naail. Zwart, op de bovenzijde 

 donker bronzig, olijlirroen of iets blauwaclitig-zwart ; fijn, nccrHggcnd, grauw of gcclgranw 

 bebaard; bet voorboofd en de zijden van den kop, een middenband over den scbcdel, welke 

 zicli over bet lialssebild voortzet, twee zijdelingsobe langsbanden op liet lialsscbild, bet 

 scbildje en de naad der dekscbilden diclit wit of geelwit viltig. Sprieten, bebalve de laatste 

 leedjcs, op de onderzijde diclu, zwart bewimperd; zwart, bet 3e, 4c en 5c lid veelal aan 

 de basis iets roodacbtig; liet 3e en 4e lid tot over de belft, de volgende leedjes ongeveer 

 tot aan de belft witgrauw geringd. Lengte 8J- iió mm. Vooral oji distels; de larve o. a. in 

 Cirsinni arvense. Niet inlandscb. In de Rijnprov (sntnralis F.) (cardui L.) 



1 Halsscbild met drie gele of witte, viltige langsbanden 3 



lialsscbild zonder Hebt gekleurde banden. Metalliscb blanw, groenacbtig-blauw of cenigszins 

 violctacbtig, glanzig; de iiooten en de eerste twee sprietleedjes van dezelfde kleur; soms 

 zijn kop en balsscliild iets zwartacbtig. Het voorboofd dun-, eenc van den binnenrand der 

 oogcn tot aan de basis der achterkaken loopende streep en bet scbildje diclu wit bebaard. 

 Kop en lialsscbild tamelijk lijn en zeer dicbt-, de dekscbilden, vooral naar de basis, zeer grof 

 en diclu, rimpelig bestippcid. Dekscbilden van voren, evenals kop en lialsscbild, niet 

 langere, afstaande, zwarte baren; naar bet uiteinde cenigszins witgrauw bebaard. Bij eene 

 groenacluig-blanwe ab. c. intermcdia f'ianglb. zijn nog drie, meer of minder duidelijke, 

 langsbanden op bet balsscbild, alsook de zijden van bet sternum dicbt wit viltig. Lengte 

 8^—11 mm. Op koele plaatsen, o. a. op Scabi osa-soorten. Niet inlandscb. Wellicbt bij 

 Mons i) in lielgic; in de Rijnprov. bij Aken en Düsseldorf; ook in Westfalen. 



(eyanea Herbst, jantbina Gmel., inicans Panz., coerulea Scbönb.) (violaeea F.) 



3 liet 3e sprietlid, evenals de volgende 1 of 3 leedjes, op de onderzijde, gelijkmatig met lijne 

 winiperbaren bezet. Sprieten zwart of slecbts een weinig doorzicbtig roodacbtig, bet 3e lid 

 boogstcns op bet laatste derde gedeelte zwart viltig; bet 4e tot over de belft, de volgende 

 leedjes ongeveer tot op de belft witgrauw geringd. Dekscbilden, van terzijde gezien, sicclus 

 op de voorbelft (evenals kop en balsscbild) van lange, opgericbte baren voorzien. Met 

 voorboofd, de wangen, een brcede band over bet midden van den scbedcl, een tniddenband en 

 twee zijbanden op bet balsscbild, benevens bet scbildje, dicbt viltig okergecl of eenigszins 

 witgrauw bebaard. Dekscbilden van een minder diclu, min of meer dwarsvlekkig, grauw, 

 grauwgeel of bruingeel , viltig baarkleed voorzien. Sprieten iets veranderlijk in dikte, docb 

 doorgaans in 't oog vallend dini. Overigens zeer veranderlijk in grootte en kleur. Lengte 

 loj — 15^ mm. Vooral op vocbtige plaatsen. De larve ontwikkelt zicli in de stengels van 

 verscbillende jilanten, als: Angelica, Heracleum, Eupatorium ca n n abin uin. Se ne- 

 cio aquaticus en zelfs Urtica dioica; de kever komt in Mei te voorscbijn en zit 

 gewoonlijk op bloeiende distels. Verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam, bij Maas- 

 tricbt in Juni gemeen. 



(lineatocollis Donov., angusticollis Gylb.) 1. villoso-viridescens de G. 

 Het 3e sprietlid aan bet uiteinde, op de onderzijde, evenals bet 4e en 5e lid. met een dicbten, 

 zwarten baarkwast. De sprieten, bebalve de eerste twee zwarte leedjes, roestkleiirig en 

 neerliggend wit of iets geelacbtig bebaard; bet 3e lid op bet laatste derde of vijfde gedeelte-, 

 bet 4e iets minder dan de topbcll't, de overige leedjes aan de toplielft zwart, viltig; bet 

 ie lid op de buitenzijde iets geelacbtig bebaard. He kleurscbakeeringen en bebaring als bij 

 villoso-viridescens, docli naar bet scbijnt steeds geel of grauwgeel. Ook is deze soort 

 (vooral bet J) iets minder slank. Lengte 14.J — 18 mm. Op distels; Juni, juli. Niet inlandscb. 

 Zij zon bij Dortmund en Elberl'eld voorkomen. 



(cardui F., nee L.; lineatocollis Muls., nee Dunov.; Gyllcnbalii Gaiiglb.) (Dablii Ricliier) 



1) Vul^.-ns (^■..^ }.,,„„■,■,;■ VPinu.rili-lijk ,l(,(,i- Valhicu iii.-l S 1 ,■ ,1 ., s 1 ir I ;i t,. 



