LXXII. CiiRVsoMELiDAE. — 1. Orsodacna. — 2. Haemonia. 397 



bovenzijde van het licliaani oiilicliaard, in licidc seksen lichtgeel; sprieten, Uop en holsschild 

 meer niodachtig-geel; de onderzijde ruodbriiin tot zwart, dicht behaard. Kij nhx.*c/:lo;-olica 

 Oliv. {fulvicollis l'anz.) is ook de huil; ot' de gclieele iiiidcrzijde lichtgeel, hij ah.c. •//«fo//; 

 l.ac. de schedel, de naad en de buitenrand der dckschilden aan de basis, benevens de cnider- 

 zijde hniinachtlg tot zwart. Bij het $ Qah.^. 'mdanufa F.) is de schedel, liet uiteinde der 

 dckschilden meer ol' minder hrecd- en de onderzijde zwartachtig; bij ah. c. *//;«/'«/« Oliv. 

 (in VVesilalen) de schedel en onderzijde zwart, het halsschild roodbruin tot zwart, de zijrand 

 der dckschilden oT de naad en zijrand breed zwartiichtig gekleurd. Noi; kan (vooral hij het S) 

 het lichaam zwart zijn, de huik, het voorlmold, het halsschild en het midden van elk der 

 dckschilden roodachtig; bij ah. c. *ghibrata Panz. (hij Hermcton en I.nstin in België) is 

 het voorhoofd, het halsschild en dclniik rood, het overige lichaam zwart. De ab. c. "ciin- 

 tharoidcs F. is zwartblauw, kop en halsschild rood ; de ah. c. *7)«/V.K7/w;r//(/ Weise (ji7(;/')-rt/rt 

 F., Dl'ts.) (bij I.nstin in België) is eenkleiirig zwart, de sprieten en pooten geelbrinn. 

 Lengte 4.^—7^ mm. Vooral op Crataegiis, Prunus cerasiis, Ligustrum, .Spiraea's 

 en Um b'elli l'ere n. Deze soort is eenmaal hij Roosteren in Limburg, Juli, gevangen. In 

 lïelgie hij Ileure, zeer gemeen op Mercnrialis pcrennis. Ook in Denemarken. 



I. cerasl 1.. 



Bovenzijde dicht en vrij lang, witachtig behaard. Evenzoo veranderlijk in kleur als cerasl 

 en onderscheiden door' dikkere kaaktasters, dichter bestippelde bovenzijde, iets langer hals- 

 schild en glanziger onderzijde, welke meer verspreid bestippeld en minder dicht behaard is. 

 Bij beide seksen, doch vooral bij het J, is bet lichaam, alsook de sprieten en pooten, meestal 

 hléekgeel of roodgeel, de dckschilden veelal lichter dan het halsschild geklcm-d, evenals de 

 kop met uiterst geringen groenachtigen weerschijn: zelden bevindt zich op de dckschilden 

 aan het schildje eene gcncenscbappelijke, driehoekige, dcndcere vlek; veelal de kop roodbruin 

 tot zwart, niet zelden met geringen 'groenachtigen weerschijn, de borst zwart, de huik en 

 de sprieten soms bruinachtig (ab. c. nigriccps Latr., mespili Lac); exemplaren inet smallen 

 donkeren naad en korte, zwarte niiddellijn van het halsschild vormen de eigenlijke liiicola 

 Panz.; nog kan de kop, het halsschild en de borst, zeldzamer de aeheele onderzijde, zwart 

 zijn, ook de sprieten donker, doch aan de basis lichter en de dckschilden eenkleurig geel 

 (ah. c. iiigncolUs Oliv.), met donkeren zijrand (ab. c. ii/argiiiella Dl'ts.), of zijn deze 

 pekbniin met donkeren naad (ab. c. picipc-imis Dfts.). Het g is meestal zwart, op de hoven- 

 zijde met blauw- of groenachtigen weerschijn, de zijden van het halsschild breed-, de dijhasis, 

 benevens de schenen roodachtig; bij ab. c. humcralh Latr. met twee langwerpige vlekken 

 aan de hasis van het halsschild, henevens eene schoudervlek op de dckschilden roodachtig 

 of rcestkleiirig; sprieten geheel roodgeel of in het midden donkerder, of zwartachtig met 

 rnodachtige wortelleedjes. Wanneer hij het <? de zwarte kleur zich nog meer uitbreidt, dan 

 verdwijnen de lichte vlekken, hetzij alleen van het halsschild, of alleen van de dekscbilden, 

 of van beiden (ah. c. cocmlescciis Dfts., nematodes Lac), bij dezen is de gcheele bovenzijde 

 zwart, met hiauwachtig-groenen weerschijn. Lengte 4! -r mm. Niet iiilandsch. In Miihlcl- 

 Dnitschland en Engeland, zeldzamer dan cerasi. De aï». c. hnmcraUs is o. a. uit Oldenhin'g 

 opgegeven (lincola Pauz.) 



II. Tribus D o N A c i i N 1. 



2. Haemoniii Latr. 



(Macroplea Curtis, Bedel) 



Sprieten draadvormig , op het voorhoofd vóór de oogeii dieJit aaneen ingeplant. 

 Schedel diep gegroefd, ffatssehi/d even lang als , of s/eehts iets Zanger dan breed ; naar 

 voren iets verbreed , met spitse achterhoeken. Schildje driehoekig. Dekschilden breeder 

 dan het halsschild, iets meer dan dubbel zoo lang als te zamen breed, aan het uiteinde 

 afgeknot ; aan den buiten-tophoek gedoomd, met opgerichten naad. Pooten slanken dun, 

 de dijen knotsvormig verdikt , de achterschenen gebogen ; tarsen met smalle leedjes, welke 

 slechts een weinig behaard zijn; het klauwlid gebogen , lamfer dan de ov'erige leedjes 

 te zamen , met twee lange , krachtige , sterk gekromde klanwen. Kop , sprieten en onder- 

 zijde van het lichaam met een waterafstootend, graiiwgeclachtig vilt bedekt. De grond- 

 kleur van de soorten van dit genus is geelachtig ; de tarsleedjes zijn aan het uiteinde 

 donker gekleurd. Bij het i zijn de achterschenen zwakker gebogen dan bij het ? en 

 bevindt 'zich een breeden indruk op het midden van het eerste stemlet. — De kevers leven 

 onder water aan F ota m ogeto n- , My r iop hy l lu m- en Ru p p ia-soorten , aan wier 

 stengels zij zich zoo vast omklemd houden , dat zij slechts met moeite daarvan kunnen 



