39?5 LXXII. CHRYSOMELinAE. — 2. HaEMOMA. — 3. DONACIA. 



worden af.i:cnomf!i. Ook leven Je layoen en poppen onder 'd<a/er en ademen op dezelfde 

 wijze als die der Donacia's. — De larve van II. appendieulata is door Kunzc , 

 Ileeger en Beltevoyc [H. mosellae), die van IT. zosterae {miitica) door Lacor- 

 daire beschreven. 



Van de 3 Europeesehe soor/en komen 2 in Nederland voor. 



Eerste tarslid korter cl:iii het tweede. Het iiitciiide der dijen en der sclieiieii lijn zwart geringd. 

 Achterlioel;en van liet linlsscliild pinitig nitsteiccnd. Bovenzijde van het lichaam geelachtig, 

 uewoonlijl; met twee langsstrepen op liet halsschild en de stippcU der jangslijncn op de 

 dekschild'en zwart. Rii ab. c. *fliiTicolli.<: rjcllevoye is het halsschild cenUlenrig, bij ab. c. 

 *CIifYi-olati Lac. zijii de deUschildcn ccnkleiirig en staan de stippels niet op een zwanen 

 grond, l)ii ab. c. 'Curti.üi I.ac. Quieala Chevr.) zijn de dekschilden zwart gestreept, doordat 

 de zwarte' stippelrijen twee aan twee versmolten zijn. Lengte 6—7 mm. Van Mei tol Octnher 

 in vaarten en vijvers aan 1'otamogeton Ineens, natans, pectinatns, fUiitans en 

 Myriophyllnm spicatnm. De roodbrninacluige cocons zitten van Mei tot October, in 

 aantal bijeen, aan de wortels en wortelstokken, vooral van Po ta ni o ge ton, in de modder 

 op den bodem der wateren. Ecne uitvoerige verhandeling over deze soort (mosellac) gal 

 Lepriciir. Tot nog toe zelden aangetrofifen; Overveen, Utrecht, Middelhnrg en Roermond. 



In Bel"ic- bij Knockc (eqniseti F., mosellae Belicv.) 1. appendieulata Panz. 



Eerste tarslid even lang als het tweede. Dijen en schenen aan het niteinde ongevlekt. Achtcr- 

 ' hoeken van het harsschild hetzij pnntig uitstekend of meer afgerond. Bovenzijde van het 

 lichaam geelachtig, de stippels of" de stippellijnen der dekschilden zwart. Halsschild ecnklciirig 

 (_GvlU'i!/uilii l-ac, .Sahlbcrs^ii Lac), meestal met twee grootc, zwarte vlekken of bijna 

 geheel zwart (,-Ah. c. ballka Seidl.; Cnrlisü Thoms. , nee Lac.) Bij var. *riippiae Germ. 

 Qzo.Uerac Thoms., nee F.) zijn de dekschilden, behalve de gele randzoom, geheel zwart. 

 Dekschilden iets lijner en ondieper gestreeiit dan bij a pp e n di en la ta. Lengte 5—6 mm. 

 In brak water aan Pvuppia inaritima, Potamogeton mariniis en Eqiiisetnm 

 marinnm. Gemeen bij Zeeburg (Amsterdam); ook bij Haarlem, Zierikzee, op Texel en 

 op Walcheren. In België bij Nieuwpoort. Ook o|i het eiland Borkiun en in Oost-Friesland. 

 De var. ■nipliuic in Denemarken (mutica F.) 2. zosterae F. 



3. I>oii:icia F. (Fig. 1071). 



Sprieten ii-ledi,ir, draadvormi^'-, op het voorhoofd dicht bijeen ingeplant. Voor kaken 

 kort , 7cicinig voorbij de bovenlip uitstekende. Oogen vrij groot. Halsschild eenigszins 

 vierhoekig, met rechte zijden, veelal naar achteren versmald; aan weerszijden , aan 

 de voorlwekcn , gewoonlijk met een bultje. Schildje driehoekig. Dekschilden veel hreeder 

 dan het halsschild, tweemaal zoo lang als te zamen breed of langer , tamelijk vlak ; 

 achter het midden versmald : met stomphockig uitstekende schouders, aan het uiteinde 

 afgeknot of afgerond, met vlakken naad. Eerste stcrniet langer dan de overigen te 

 zamen. Achterdijen langer en gewoonlijk ook dikker dan de dijen der overige poolen , 

 aan de onderzijde veelal voor het uiteinde getand. Schenen over den buitenkant gekield, 

 tot aan het uiteinde smal; zelden de voorschenen aan het uiteinde naar binnen 

 iets tandvormig verbreed. Tarsleedjes breed; het y lid groot , ttt'eelobbig , aan de onder- 

 zijde met zeer dicht behaarde zool ; het klauwt id klein , gr ooten deels tusschen de lobben 

 ■tan het y ingesloten. Bovenzijde van het lichaam glad, zelden grijs- of gcelviltig 

 behaard; de onderzijde van een water afstootend viltkleed voorzien. De slankere man- 

 netjes hebben langere sprieten en poolen en zijn zivakker bestippeld dan de wijfjes. 

 Ook is bij het 'S het laatste stcrniet meer of minder af geknot , bij het $ afgerond of 

 eenigszins driehoekig uitstekende. In enkele gevallen zijn bij het ^f de achterdijen meer 

 ontwikkeld en van twee tanden voorzien , de schenen op den binnenrand gekarteld of 

 getand. De poolen zijn geheel metaalkleurig of gedeeltelijk , bij uitzondering geheel 

 'roestkleurig. De meeste soorten van dit gemis zijn fraai metallisch gekleurd en soms 

 zeer veranderlijk in tint, slechts de nog niet in Nederland aangetroffen D fennica 

 is op halsschild en dekschilden roodgeel gekleurd. 



De soorten leven op de bladen of aan de stengels van vrij in het water groeiende 

 oeverplanten of drijvende waterplanten ; zij voeden zich met bladdeelen. Op 7varme 

 voorzomerdagen treft men ze soms in groote massa's aan. De -wijfjes leggen hare 

 eieren in het water aan wortels , stengels en bladeren der -voeding.splanten. — De larven 



